Adnan Oktar A9 TV; 3 Nisan 2018

Bazı insanların Allah’a karşı lakayıt ve ilgisiz olması çok büyük bir faciadır. Allah’ı “acaba ne yapacak?” diye denemek çok büyük akılsızlıktır. Allah’ın varlığı bu kadar açıkken, Allah’ın varlığını görüp Allah’a yönelmek varken, son derece lakayıt bir tutum sergilemek bir insan için müthiş bir felakettir. İnsan en çok Allah’ın büyüklüğüne yoğunlaşmalı ve imtihanın detaylarını iyi düşünmelidir. İstiyorlar ki bir elleri yağda bir elleri balda olsun. Böyle insan eğitilemez, sevgiyi öğrenemez. İmtihan eğitim için şarttır.

Samimiyet aklın üzerindeki tüm baskıları ortadan kaldırır. Egoistlik, dar düşünme, duygusallık, olumsuz düşünme gibi saldırgan fikirlerden arındığında akıl berraklaşır. Bu berraklıkla Allah’ın büyüklüğü anlaşılır. Samimiyette ferahlık vardır. Konuşma, düşünme, muhakeme, yargı düzgünleşir.

İman zafiyeti ve gurur sevginin önündeki en büyük engellerdir. İman zafiyetini ezen, Allah’a kendini tam bırakan, Allah’ın büyüklüğünü görüp özel akıl boyutuna giren insan sevgiyi çok rahat elde eder. Allah’ın büyüklüğüne ait özel bir akıl boyutu vardır. Bir samimiyet, bir de bu boyuta girmek insanı metafizik bir varlığa dönüştürür. Allah’ın büyüklüğünü unuttuğunda kendisinin sadece acz içindeki yönlerini gören insan “beni seven olur mu ki” diye sevgisizlik içinde yaşayıp sevgisizlik içinde ölüp gider. Boş yere kendilerini sevgisizliğe mahkum ediyorlar.

İmanın sırrı, Allah’ın büyüklüğünü kavramaktır. Allah’ı güzel tefekkür etmek hayatidir. Allah’a sevgiyi güçlendirmek, tefekkürü güçlendirmek önemlidir.

Sevdiğimiz birini sonsuz evvelde ve sonsuz sonrada da sevmiş oluyoruz. Allah ile doğrudan bağlantıda, Allah’ın büyüklüğünün iyi bilinmesi durumunda sonsuz sevgi başlamış olur. Yeter ki samimi olunsun, yeter ki Allah’ın büyüklüğü unutulmasın.

Allah’ın büyüklüğünü anlayan ve samimi olan insan metafizik bir varlığa dönüşür. Tüm dünya onun hizmetinde olur. İstediği her şeyi Allah için isteyene Allah her şeyi açar. Mümin kendisi için bir şey istemez, bu müminin asla içine düşmek istemeyeceği bir felakettir.

Dünyaya ilk geldiğimizde insan ilk başta şuurlu bir değerlendirme yapamıyor. Okul bitirilir, üniversiteye gidilir, evlenilir, herkes hayat mücadelesi içinde yaşamaya çalışır diye biliyor büyük çoğunluk. Ama dikkatlice baktığımızda her şeyin beynimizin içinde yaratıldığını ve dışarıda maddenin sadece gölge varlık olarak olduğunu görüyoruz. Tek bir saate, tek bir bardağa baktığımızda Allah’ın varlığını açıkça görüyoruz. Allah’ın varlığını görür görmez, tek bir atomun yapısında muhteşem bir Akıl ve düzen olduğunu da görüyoruz. 15 milyar yıldır hareket eden atomlar bir kez bile birbirine çarpmıyor. Bir elektronun içindeki alemi düşünün. Allah’ın büyüklüğü muazzam. Bu muazzam büyüklük karşısında okul bitirmek, iş sahibi olmak vs hayatın tek amacı olamaz. Ve hayatının tek amacı Allah olan insan için hayatının her detayı mükemmeldir, yağ gibi akar.

Allah’a candan dua eden herkes mutlu olur. Allah’ın büyüklüğünü samimi kavrayarak dua etmek önemlidir. Büyüklük sözde kalmayacak, kavrayarak düşünerek dua edecek.

Samimiyet Allah’ın büyüklüğünü anlamakta zemin hazırlar. Allah’ın büyüklüğünü anlayan insan devrilmez bir güç haline gelir. Ama bu konuda dikkati sürekli muhafaza etmesi, hiç açığa yer vermemesi gerekir.

Allah korkusu aklı keskinleştirir. Allah’ın büyüklüğünü anlamaktaki akıl kapalılığını ortadan kaldırır. Mükemmel, yüksek ahlakın özü de Allah korkusudur. Biraz düşünen bir insan her türlü güzelliğin kökeninin Allah korkusu olduğunu görür. Allah korkusu olmadığında büyük tahribat olur.

Allah’a imanı anlamanın birinci derecesinden itibaren insan ayrı bir boyuta girer. Allah’ın koruması boyutuna giren bu insan hep tutarlı, makul ve dengelidir. Allah korkusunun derinliğini hisseden, Kuran’daki Allah’ın büyüklüğünü anlayan bir insan tutarlı olur. Ama bu hemen olmuyor, insanın gerçekten bir eğitimden geçmesi gerekiyor. Bunu her insan kolaylıkla kazanamıyor. Aslında makul olmamak utanç verici bir durumdur. Biraz düşünse insan, bir elips ekrana yapışık yaşadığını düşünse, makul olmaması asla mümkün olmaz. Allah’ın büyüklüğünü ve aklını bilerek makul ve tutarlı olmamak mümkün değil. Allah makul ve tutarlı olandır. Biz de Allah’ın ruhunu taşıyan varlıklar olarak makul ve tutarlı olmakla sorumluyuz.

Dindar olmak Allah’ı çok iyi görmek, çok iyi anlamaktır. Allah’ın büyüklüğünü çok iyi kavrarsan en dindar sen olursun. Dindar olmak kendine eziyet etmek değildir. Dindar olduğunda Allah o insana hayatı güzelleştirir ve kolaylaştırır.

Korku, ümitsizlik, yeis, kaygı, üzüntü Allah'a tevekkül edilmediğinde olur. Samimi imanda neşe ve mutluluk hakimdir.

İnsanların bir kısmı Allah ile bağlantısını kopardığı için sinirlenir, ümitsizliğe kapılır veya duygusal hareket eder. Her zaman imanla, akılla Allah'la bağlantılı halde olduğunda ise herhangi bir duygusal sarsılma olmaz.

Türkiye'de gerçek Kuran ahlakı hakim oluyor. Bağnazlığa karşı modern, aydın dindarlık yayılıyor. Bundan panik duyanlar insanların arasında ümitsizlik yaymak istiyorlar.

Bazıları özellikle halkı ümitsizliğe sevk etmeye çalışıyor, dindarlık azalıyor propagandası yapıyorlar. Bu millet asla ümitsizliğe düşmez.

Allah'tan haşa ümidini kesen karamsarlık denizine düşer, simsiyah bir dünyada acı ve sıkıntı içinde çırpınır. Çözüm Allah'ı coşkuyla sevmektir.

Gerçek sağlıklı yaşamak Kuran'a uymakladır. Kuran şifadır. Kuran'a uyulduğunda üzülme, ümitsizlik tamamen ortadan kalkar, insan sağlık bulur.

“Allah’ın rahmetinden kafirlerden başkası ümit kesmez” diyor Allah. Bir insanın düzelmesinden ümit kesmek çok anormal bir şey. Nasihat edip doğru yola gelmesi için gayret etmek lazım.

Cenab-ı Allah ümit ve korku içinde olmamızı istiyor. “Benim şuurum açık, ben cehenneme gitmem” demeyin diyor. Çünkü küfür içindeyken Müslüman olan sonra yeniden küfre düşen, yeniden Müslüman olan insanlardan bahsediyor Allah. Yani Allah ruhunu alır yeniden verir, ruhunu alır yeniden verebilir; o hale düşürebilir bir insanı Allah vermesin. Emin olmak doğru değil.

Cenab-ı Allah ümit ve korku içinde olmamızı istiyor. “Benim şuurum açık, ben cehenneme gitmem” demeyin diyor. Çünkü küfür içindeyken Müslüman olan sonra yeniden küfre düşen, yeniden Müslüman olan insanlardan bahsediyor Allah. Yani Allah ruhunu alır yeniden verir, ruhunu alır yeniden verebilir; o hale düşürebilir bir insanı Allah vermesin. Emin olmak doğru değil.

Allah’ın rahmetinden umut kesmek haramdır.

Aslında İslam’ın hakimiyeti çok kolay fakat bir kısım dindarların, bir kısım bağnazların ümitsizliğinden, korku (havflarından) dolayı İslam hakim olmamış.

Müminler cennete gidecekler, kafirler cehenneme gidecekler ama hiç kimse kendinden emin olmayacak. Ne cehenneme gideceğinden emin olacak, ne cennete gideceğinden emin olacak. Ümit ve korku arasında olacak. Allah öyle istiyor. O zaman insan mükemmel oluyor, çok titiz oluyor, inşaAllah.

Samiri, Hz. Musa ve müminlere ihanet ettikten sonra çölde tek başına sürünerek yaşadı. Tek başına çölde sürünürken de “özgürüm ben” diye ahmakça sürünmeyi özgürlük sanıyordu. Münafık böyle ahmak ve akılsızdır. Müthiş keriz ve enayidir, ama kendini özgür zanneder.