Adnan Oktar A9 TV; 8 Ocak 2018

Ahireti ve dünyanın amacını doğru anlamaları için insanların önce temeldeki bakış açılarını bilimsel, doğru zemine oturtmaları gerekiyor. İnsanlar madde var, maddeden ruh meydana gelir inancındalar. Beynimiz olmasa his, duygu, şuur olmaz sanıyorlar. Tam tersine ruhtan madde meydana geliyor. Elde somut olan delil ruh. Maddeye ait somut delil yok. Ama ruha ait somut delil var. Madde inanç olarak var. Olması gerekir diyoruz. Neye göre? Beynimizin içinde ruhun gördüğüne göre. Beynimin içinde gördüğüme göre dışarıda da olması gerekir diyor insanlar. Dolayısıyla madde inanç olarak var, ruh ise kesin somut olarak var. Ruhun meydana getirdiği imaja madde diyoruz. Bu bilimsel bir gerçek. Bunu anlayan ahireti, dünyanın gerçeğini de çok net anlar.

Allah korkusunun eksikliğinin sebebi o insanın ölü olmasından kaynaklanır. İnsan eğer ruh sahibiyse yaratılıştan Allah korkusunu bilecek şekilde yaratılır. Ruh sahibi bir insanın Allah’tan korkmaması mümkün değildir. Böyle bir durumda cinnet geçirir. Allah’tan korkan insan kaderde Müslüman olarak, ruh sahibi olarak yaratılmıştır.

Allah’a inanmayan insan şuurunu kaybetmiş demektir. O insan ölüdür, ömür boyu sürünür. Simsiyah bir karanlık içinde kaybolur gider. Ruh sahibi bir insanın, açık şuurla Allah’ı inkar etmesi mümkün değildir. Böyle bir insan dünyada yoktur.

Allah’ın Kuran’da kulağı ve gözü mühürlü dediği kişilerin şuuru yoktur. Bunların uzuvları bir robot gibi çalışır. Ruh sahibi olmadıkları için robot gibi görevlerini yerine getirirler.

Beyin de gölge bir varlıktır. Beyinden ruh oluşmaz. Ruhtan beyin oluşur. Beyin dediğiniz, sakatatçıda gördüğünüz bir et yağ parçasıdır. Her şey Allah’ın ruhudur.

Bir insanın iman etmesi bir insanın ruh sahibi olması Allah’tandır. Allah’ın ruhunu üflediği ve Ruhu’l Kudüs’le desteklediği bir varlık sonsuza kadar cehenneme gitmez. Allah Hadi sıfatıyla bu insan üzerinde tecelli etmiştir.

Biz alelade bir varlık değiliz. Allah’ın ruhunu taşıyoruz. Allah’ın ruhunu taşıyan hiçbir şekilde cehenneme gitmez. Ama mümin olarak her zaman cehennemden korkacağız, cehennemin insanı olmaktan Allah’a sığınacağız.

Biz Allah’ın ruhunu taşıyoruz, Allah’ın ruhundan bir tecelliyiz. Ruh, bütün algıları alan bir varlıktır. Biz nasıl kendi ruhumuzla duyuyorsak, işitiyorsak, ruh da Allah’a ait olduğu için, Kendi ruhunun duyduğunu, Allah aynı şekilde duyar. Allah bizim gözlerimizden bakar, bizim kulaklarımızdan duyar, bizim parmaklarımızla dokunur. Allah bizim algıladığımız bütün algıları bilir.

Çile olmadan insanın sevgiyi öğrenmesi de sevilecek insan haline gelmesi de mümkün değildir. Sabretmemiş, şefkat göstermemiş, cömertlik yapmamış, vefa göstermemiş bir insan hiçbir değer kazanmamış demektir. Derinlik kazanmak için çile şarttır. Binalar, evler, hayatın her detayı aşka hizmet ediyorsa, aşkı öğrenmemize vesile oluyorsa bir anlamı vardır. Çok güzel bir elbise düşün ama içinde taş manken var. Ölü olsa üstüne yetmiş kat güzel elbise giydirsen de kaçarsın. İçindeki ruhu seviyorsun, elbiseyi değil. O yüzden ruhun çileyle eğitilmesi önemlidir.

Dünyada ana konu Allah’a kul olmaktır. Diğer tüm konular yan konudur. Şaşırtıcı olan insanların dünyaya dalması, Allah’ı unutmasıdır. Allah’ı unutmak çok çirkin bir cesarettir. Ruh sahibi bir insan olan aksinde bir iki dakika bile yaşayamaz.

Eğer ruh sahibiysen, “Ben benim” diyorsan, Allah’ın seni sevmesini umabilirsin. Allah sonsuz akıl ve merhamet sahibidir. Allah samimi her insanı sever.

Eleştiri en kaliteli aynadır. İnsanın göremediğini gösteren röntgen aleti gibidir. Eleştiriden rahatsız olmak sağlıklı değildir. Ruh sahibi eleştiriyi sever. Candan ve samimi eleştiri makbuldür. Üst perdeden eleştiri yapmak da doğru olmaz. Eleştiri insanın kendini mükemmelleştirmesi için hayatidir.

Her mümin Kuran’la birlikte yaratılır. Her mümin Allah’ı tanımış, Allah’ı sevmiş olarak yaratılır. Allah’a inanmayanlar ise ruhu olmayan makinalar olarak yaratılmıştır. Dinsizleri görünce kardeşlerimizin telaş etmesi gereksiz olur.

Hidayet Allah’a samimi iman etmektir. Allah’ın Hadi isminin tecelli etmesidir, o kişinin ruh sahibi olmasıdır.

İnsan baktığında Allah’ın varlığını hemen anlayacak şekilde yaratılmıştır. Ama iki tür insan vardır. Bir ölü insanlar. Bir de Ruhul Kudüs’le desteklenen, ruh sahibi olan Allah’ın kullarıdır. Ölü insanlar sayıca çoğunluktadır. Ruh sahibi olanlar toplumda azdır. Ama ruh sahibi olanlar Kuran’ı ve Allah’ın varlığını hemen anlar. Onlar imanı rahatça kabul edecek şekilde yaratılmışlardır.

İnsanların bir kısmında toplumun çoğunluğuna uyma ve derin düşünmeme hatası var. Çevresindekilerin çoğunun ölü olduğunu fark edemiyor. “Bu adam profesör” diyor ve peşine takılıyor. Oysa profesör dediği o insan ölü oluyor. Oysa ruh sahibi olanlara, dirilere uymaları gerekiyor.

Kafirler, münafıklar etten oluşmuş bir makinadır. Bir nevi etten yapılmış bilgisayar gibiler. Bizim bildiğimiz anlamda bilinç sahibi değildirler. Halk bunu bilmediği için çok sayıda ölü ile iç içe yaşadığının farkında olmuyor.

Maddenin hakikati konusunda bilim samimi olmalı. Maddenin ruhun bir inancı olduğunu samimi olarak açıklamalı. Araba 50 metre uzakta diyor. Peki neye göre? Beynin içindeki yoruma göre. Dışarıda gölge varlıklar var, iddia edildiği tarzda madde yok. Maddeye dair bilgimizin tamamı ruhun yorumuna dayalıdır.

Nefis insanın bedenindeki hayvan gibidir. Saldırganlaşma eğilimi vardır. Ama insana ruh hakim olduğu için, ruh o hayvanı insan haline getirir ve insan asaletiyle davranmasını sağlar. Nefsin en temel özelliği egoist ve bencil olmasıdır. Bu bencilliği ortadan kaldıran ise ruh ve vicdandır.

Ruh sahibi bir insan, Allah’ın ruhunu taşıyan insan cehennem ehli olmaz. Cehennem ehli görünümde insan ama şuuru kapalı olan varlıklardır.

Ruh sahibi olan dünyada mutlaka eğitimden geçer. Allah’a tevekkül edip, tüm imtihanların hayrını hikmetini görmek gerekir. Hastalıklar, zorluklar bu imtihanın önemli bir parçasıdır.

Ruh sahibi olan insan sonsuza kilitlenmiştir. Samimi ruh sahibi bir varlık hiçbir zaman cehenneme gitmez. Cennetten gelmiştir, cennete gider. Allah’ın ruhundan üflemediği bir insan makina gibidir. Ruhu bilmediği için, ruh sahibi miyim değil miyim diye düşünmez.

Ruhun, aklın ve vicdanın gücü büyüktür. Şeytanın gücü ise zayıftır. İnsan vicdanına teslim olduğunda şeytanın o kişi üzerinde hiçbir etkisi olmaz.

Ruhun bedene ihtiyacı yoktur. Beden aslında ruhun bir ürünüdür. Ruhtan tevellüt eden bir inanç, Allah'ın yarattığı bir görüntüdür.

Ruhun kemale erip olgunlaşması kişinin her an Allah için ne yapabilirim diye düşünmesiyle mümkündür. O zaman ruh cennetten derin zevk alan kaliteye ulaşır. Boş gezen, hedefi, heyecanı olmayan bir insanın ruhunun derinlik kazanması mümkün değildir.