Adnan Oktar A9 TV; 14 Mart 2018

İnsanların kibirlenmesi mucizedir. Ruhu olmayan insan aczini fark etmez. Yerde gübre olsa yine anlamaz, kibir yapar. Ruhu olmayanları hiç önemli görmemek gerekir.

Münafık ruhu olmadığı için maddenin hakikatini hiçbir zaman anlayamaz. Tarif edilse bile bir türlü kavrayamaz. Bu harika bir durumdur. İstenildiği kadar tarif edilsin bir türlü anlayamaz ve kavrayamaz. Çünkü ruhu yoktur. Makina gibi bir varlıktır.

Allah’a imanı anlamanın birinci derecesinden itibaren insan ayrı bir boyuta girer. Allah’ın koruması boyutuna giren bu insan hep tutarlı, makul ve dengelidir. Allah korkusunun derinliğini hisseden, Kuran’daki Allah’ın büyüklüğünü anlayan bir insan tutarlı olur. Ama bu hemen olmuyor, insanın gerçekten bir eğitimden geçmesi gerekiyor. Bunu her insan kolaylıkla kazanamıyor. Aslında makul olmamak utanç verici bir durumdur. Biraz düşünse insan, bir elips ekrana yapışık yaşadığını düşünse, makul olmaması asla mümkün olmaz. Allah’ın büyüklüğünü ve aklını bilerek makul ve tutarlı olmamak mümkün değil. Allah makul ve tutarlı olandır. Biz de Allah’ın ruhunu taşıyan varlıklar olarak makul ve tutarlı olmakla sorumluyuz.

İnsanı Allah’ın ruhu olarak görmediklerinde saygı da duyamıyorlar. Ya evrimle meydana gelmiş bir varlık olarak görüyor ya da gelenekçi sistemin etkisiyle kadınları yarım varlık olarak görüyorlar. Böyle bir toplumda kimsenin kimseye saygısı kalmaz. Saygının oluşması için Kuran ahlakı gerekir.

Açık şuurla bir insan asla Allah’ı inkar edemez. Öyle bir şeye gücü yetmez, imkansız. Ama ruh sahibi olmayanlar, mesela münafıklar bunu yapabilir, Allah’ı inkar edebilir. Onlar ölüdür zaten, cehennemliktirler. Allah Tevrat’ta da cehennemden ölüler diyarı diye bahseder.

Allah cehennem ehlini ibret olsun diye dünyaya gönderiyor. Onların da varlıkları önemli çünkü onları gören müminler imanlarının değerini anlıyor, Allah’a olan yakınlıkları artıyor. Cehennem ehlinin ruhu yoktur, ölüdürler. Allah onları insanlara gösterse insanlar korkudan sokağa çıkamaz ama Allah onları belli etmiyor.

İnsan sevgiye aç yaratılır. İnsan ruhunun en şiddetli etkilendiği şey samimi sevgidir. Ruh sahte sevgiden rahatsız olur, samimi sevgiyi anlatır.

İnsanlara Allah’ın ruhu olduğunu, karşısındakinin de Allah’ın ruhunu taşıdığını anlatırsak herkes birbirine saygı ve sevgi duyar. Ama birbirlerini bir tür hayvan, bir bakteri gibi görünce sevgi duymaları da saygı duymaları da mümkün olmuyor. Diğer yandan da gelenekçi sistemin kadın düşmanlığı insanların elinden tüm sevgiyi ve güzellikleri alıyor.

Mükemmelleşmek için negatife ihtiyaç var. Ruh ve aklın gelişmesi için negatif olanlar gereklidir. Herkes pozitif, herkes iyi, herkes güzel olsa ruh dünyamızda gelişme olmaz. Anormal ve ters gibi görünen durumlar ruhun daha dikkatli, daha nezaketli, daha dengeli olmasını sağlar.

Ruh sahibi bir insanın Allah için yaşamak dışında başka bir yolu yoktur. Zaten aksine gücü yetmez. Ruh sahibi bir insanın aklı ve kalbi gece-gündüz Allah iledir.

Ruhun yaşı yoktur. Bedende zamanla değişiklikler olması ruhun yaşlanmasına sebep olmaz. Bedendeki değişim ise insanın Allah’a yakınlaşması için bir vesiledir.

Gölge Allah’ın sanatıdır. Allah “önce gölgeyi yarattım, sonra ışığı yarattım” diyor. Bu, çok büyük mucize. Gölge şuurlu bir varlıktır. Tüm kainatta sürekli hareket halindedir. Dışarıda Güneş var diyoruz ama dışarıdaki Güneş simsiyah karanlık. Işık beynimizde bir yorum olarak oluşuyor. O zaman gölge ışıktan ayrı olarak özel yaratılıyor.

Ruh beynin değil beyin ruhun içindedir. Ay, Güneş, evren, evlendiğinde eşi, iş yeri, sahip olduğu evler, arabalar hepsi beynin içinde oluşur. Beyin de ruhun içindedir. Dışarıda sadece gölge varlık vardır.

Ahireti ve dünyanın amacını doğru anlamaları için insanların önce temeldeki bakış açılarını bilimsel, doğru zemine oturtmaları gerekiyor. İnsanlar madde var, maddeden ruh meydana gelir inancındalar. Beynimiz olmasa his, duygu, şuur olmaz sanıyorlar. Tam tersine ruhtan madde meydana geliyor. Elde somut olan delil ruh. Maddeye ait somut delil yok. Ama ruha ait somut delil var. Madde inanç olarak var. Olması gerekir diyoruz. Neye göre? Beynimizin içinde ruhun gördüğüne göre. Beynimin içinde gördüğüme göre dışarıda da olması gerekir diyor insanlar. Dolayısıyla madde inanç olarak var, ruh ise kesin somut olarak var. Ruhun meydana getirdiği imaja madde diyoruz. Bu bilimsel bir gerçek. Bunu anlayan ahireti, dünyanın gerçeğini de çok net anlar.

Allah hep insanlarla beraberdir. Hepimiz Allah’ın ruhunu taşıyoruz. Allah bize aşkı, tutkuyu öğretiyor. Allah'ın en sevdiği aşk ve tutkudur. Allah aşkı ve tutkuyu sonsuza kadar yaşamamızı istiyor. Allah’ın bizi yaratmadaki asıl amacı budur. Aşkın içinde kabadayılık, fedakarlık, cömertlik, sabır, affedicilik, temizlik, nezaket, kültürlü ve görgülü olmak, nezih insan olmak gibi çok çeşitli zenginlikler var. Allah çok zengin, muazzam bir ruhun üzerine oturtuyor bu sevgi ve aşkı. O zaman hayat anlam buluyor.

Allah’ın aklın ihtiyarını kaldırmama sanatı vardır. İnsanlara deseler ki kasaptan bir kilo beyin alacaksın, o beynin içinde ışıl ışıl 3 boyutlu renkli dünya izleyeceksin, insanlar şok olur. Şu anda herkes bunu yaşıyor ama kimsenin aklının ihtiyarı kalkmıyor. İnsanlara deseler ki mikroskopta bile görünmeyen bir noktadan elin, gözün, kulağın, boyun, posun, saçın olacak, onda oluşan varlık konuşacak, onu seveceksin belki eşin olacak deseler insanların aklı atar. Ama şu anda kimse buna şaşırmıyor. Bunların hepsi Allah’ın aklın ihtiyarını kaldırmama sanatıdır.

Allah’ın imtihanı her zaman adildir. Biz Allah’ın sırlarını tam anlayamayız. Zamanın ne olduğunu bilmiyoruz, nerede olduğumuzu tam olarak bilmiyoruz. Zaman ve mekan mutlak zannediliyordu, her ikisinin de algı olduğu, beynin yorumu olduğu anlaşıldı.

Beyin de gölge bir varlıktır. Beyinden ruh oluşmaz. Ruhtan beyin oluşur. Beyin dediğiniz, sakatatçıda gördüğünüz bir et yağ parçasıdır. Her şey Allah’ın ruhudur.

Beynin içine bakmak imanı çok derinleştirir. Beynin içine bakan insan maddeye dair tüm inancını baştan gözden geçirecek. Tüm kainatı mercimek kadar yerin içinde görüyoruz. Bunu fark eden insanın iman etmemesi mümkün değildir.

Biz alelade bir varlık değiliz. Allah’ın ruhunu taşıyoruz. Allah’ın ruhunu taşıyan hiçbir şekilde cehenneme gitmez. Ama mümin olarak her zaman cehennemden korkacağız, cehennemin insanı olmaktan Allah’a sığınacağız.

Biz Allah’ın ruhunu taşıyoruz, Allah’ın ruhundan bir tecelliyiz. Ruh, bütün algıları alan bir varlıktır. Biz nasıl kendi ruhumuzla duyuyorsak, işitiyorsak, ruh da Allah’a ait olduğu için, Kendi ruhunun duyduğunu, Allah aynı şekilde duyar. Allah bizim gözlerimizden bakar, bizim kulaklarımızdan duyar, bizim parmaklarımızla dokunur. Allah bizim algıladığımız bütün algıları bilir.

Herkes beyninin içindeki arabayı kullanır. Beyninin dışında bir arabayı kullanan bir varlık yok. Her insan beyninin içindeki evine gider, beyninin içindeki çocuklarını sever, beyninin içindeki eşiyle konuşur. Bu, bilimsel bir gerçektir. Çekindikleri için açıkça bu gerçeği ifade etmiyorlar.

Kürtler çile ehlidir, vefalıdır, sadıktır, dindardır. Bir insanın Kürt dostu olması o insan için çok büyük nimettir. Kürt denildiğinde aklımıza mertlik, dürüstlük, yiğitlik, asalet ve güzel ahlak geliyor.

Allah aşkıyla Vatan, millet, bayrak için yaşamak önemlidir. Allah sevgisi, vatan, millet, bayrak yoksa yaşamanın da bir amacı yok. Vatan sevgisi çok yüksek duygudur. Önemli olan anlamlı yaşamaktır. Anlamı olmadan bin yıl yaşasak ne olur? Allah için yaşayıp canımızı Allah için teslim etmek önemlidir.

14 Mart Tıp Bayramı kutlu olsun. Doktorlarımız ve tüm sağlık çalışanlarımızın el üzerinde tutulması gerekir. Özellikle hastanelerde sağlık çalışanlarına yönelik saldırılar asla kabul edilmemeli. Hastanelerde çalışanlar için mutlaka güvenli odalar tesis edilmeli ve her hastanede iki özel harekatçımız sabit olarak bulunmalı.