Adnan Oktar A9 TV; 7 Nisan 2013

Hayırlı ve faydalı olanın ne olduğunu Kuran bize açıklıyor. En faydalı olan şey, insanların ahiretlerini kurtarmak için gayret etmektir, Allah yolunda fikren mücadele etmektir. Yoksa bazı Müslümanların iddia ettikleri gibi işadamı olup, holdingler kurup, turistik tesisler işletip ticaretine bakmak değildir. Bu son derece samimiyetsiz bir yaklaşımdır. Mutluluk imanla olur.

“Allah olmadan biz mutlu oluruz” diyor. Yok kardeşim, öyle bir şey olmaz. Allah belanı verir, iflahını keser senin. Olur mu öyle şey? Yaşamanın anlamı yok o zaman.

Allah Kuran’da, İncil’de ve Tevrat’ta da kullarının mutlu olmasını istiyor. Acı çekmelerini istemiyor, ızdırap çekmelerini istemiyor. Cenneti yarattığına göre mutlu olmamızı istiyor.

Allah bizim mutlu olmamızı, gülmemizi ister.

Mehdiyetin özelliği, insanların mutluluğunu hedeflemesidir. Mehdiyet baskıcı değildir, kimsenin inancına ve düşüncesine karışmaz. Herkes özgür olacaktır. Çok dindar bir merkez bütün insanlara sevgi sunacaktır.

“Mutlu olun, Bana dönün, sizi daha mutlu edeyim” diyor Allah. “Daha çok nimet vereyim. Hamd edin, şükredin, daha çok nimet vereyim” diyor. “Dünyada sizin, ahirette yalnızca sizin” diyor. “Ve dünyada gülün” diyor Allah. Neşe içinde olacağız, sevinç içinde olacağız. Ve Allah’ın nimetlerine şükredeceğiz.

Mehdiyet baskıcı değildir, yani kimi vatandaş namazını kılacak Mehdiyet’te, kimi kılmayacak. Kimi başı açık olacak, kimi dekolte giyecek, kimi çarşafla gezecek ama bütün insanlar mutlu olacak. Herkes özgür olacak.

Kadın olsun erkek olsun, Kuran’a uyan mutludur. Gayesi Allah’ın rızasını kazanmak olan her insan mutlu ve şerefli yaşar.

Ne gelenekçi sağ, ne komünist sol insanlara mutluluk verecek gibi değil. Her iki taraf da sinirli dikkat ederseniz. Her iki taraf da mutsuz. Her iki tarafın da çoğu insanı çirkin, sevgisizlikten çirkinleşmiş. Hep nefret söylemi var. Çok çirkin bir sevgisizlik ruhunda rekabet var adeta.

İnsan sanatla mutlu olur. Güzel giyinen insanları gördüğünde mutlu olur, güzel evler gördüğünde mutlu olur. İnsanlar güzellik arar; müzikte olsun, resimde olsun, heykelde olsun her şeyde içini açacak güzellikler arar. Onları gördüğünde insan mutlu olur.

Binayla, taşla insanlar mutlu olmaz; Allah sevgisiyle mutlu olur, Allah korkusuyla. Kuran mucizelerini bilecek, iman hakikatlerini bilecek, Allah'a aşık olacak, Allah'a teslim olacak; o zaman hayatın bir anlamı olur.

Kız çocuklarına her yerde öncelik tanımak lazım, onları çok iyi korumak gerekir. Kız çocukları mutlu olunca dünyanın tadı tuzu geliyor.

Kişi dinsizdir ama zalim değil, zulüm yapmıyor; onların cehennemi ayrı oluyor. Yani düz bir hayat yaşıyorlar. Cennetle kıyasladıkları için ızdırap çekiyorlar. Monoton ve anlamsız bir hayat, cehennemin tabakalarından bir tanesidir. Sıkılıyor orada, bunalıyor. Sevgisizlikten, muhabbetsizlikten, cennetin güzelliğiyle kıyaslamaktan bunalıyor. Allah’ın ona azabı da o şekilde oluyor.

İnsanlara bakıyorum, gözleri bomboş. Niye? Hasetlik bir yandan, kıskançlık bir yandan, gaddarlık bir yandan, sevgisizlik bir yandan, insanlardan korku bir yandan, Allah'a teslimiyetsizlik bir yandan, rekabet ruhu bir yandan.

Birçok anormal tavır bir araya gelince göz ona dayanamaz, beyin de ona dayanamaz, hücre de ona dayanamaz. Bakıyorum, hücreleri de isyan ediyor. Eti de kuruyor, bakışı da bozuluyor. Sesi de bozuluyor, mantığı da bozuluyor.

“Kötü şehrin bitkisi kavruktur” diyor Cenab-ı Allah. Hakikaten leş gibi oluyor küfrün hâkim olduğu yerler. O şehirlerde bir soğukluk, bereketsizlik ve bir pislik oluyor, bereket gidiyor. İnsanlar çirkinleşmeye başlıyor, insanlar kavruluyor. Kavruk, kötü, kokuşmuş, pis insanlar oluşmaya başlıyor. İnsan yüzüne bakmak istemiyor.

İnsanlar Allah’a sevgi adına dünyayı cehenneme çevirme eğilimindeler. Sen dünyayı cennete çevir, dünya güzel olsun, sevgi dolu olsun.

İman insanı ne kadar güzelleştiriyor, küfür ve delalet ve şirk de ne kadar çirkinleştiriyor. Gözle görülen bir mucize meydana geliyor.

Bütün dünyada hem ekonomi çöküyor, hem dünya çöküyor. İMANSIZLIĞIN BEREKETSİZLİĞİ, UĞURSUZLUĞU DÜNYANIN ÜSTÜNE ÇÖKTÜ. Muazzam bir uğursuzluk çöktü dünyanın üstüne. MEHDİ ÇIKMADAN BU UĞURSUZLUK ÇÖZÜLMEZ, BU BELA ÇÖZÜLMEZ.

İMANSIZ YAŞANAMAYACAĞI İÇİN ALLAH KURAN’I, TEVRAT’I, İNCİL’İ DİĞER KUTSAL KİTAPLARI İNDİRİYOR. Eğer din, hayatı bize bildirmemiş olsaydı insanlar çıldırırdı. Sevginin, hayatın hiçbir anlamı kalmazdı ama tabii üstüne ayrıca dinsizlik olsaydı.

HER ŞEY ALLAH’LA GÜZELDİR, ALLAH’I SEVEREK GÜZELDİR. Allah’ı sevmiyorsan, Allah’a inanmıyorsan zaten yok olacaksın ve amaçsız yaratıldığını düşünüyorsun. Tesadüfen meydana gelmiş -haşa- insanları mahluklar olarak görüyor. Sonsuz yaşamayacağını düşünüyor. Kainatın bir kabus olduğuna inanıyor. İnsan böyle bir hayatta delirir.

Sevgi yoksa hayvana dönersin, iğrenç bir et yığını olursun; başka bir şey olmaz. Çok korkunç bir felakettir sevgisizlik. Dünyaya deccaliyet, Darwinizm bunu verdi.

CENAB-I ALLAH HER ŞEYİN ÇÖZÜMÜNÜ DİN İÇERİSİNDE KOYMUŞ. Ne hayat pahalılığına çare bulabiliyorlar, ne teröre çare bulunabiliyor. Ne düşmanlığa, ne sevgisizliğe çare bulunabiliyor. Açlıktan binlerce, milyonlarca insan ölüyor. Silaha ayrılan paranın onda biriyle hepsi mükemmel beslenir. DİN OLMAYINCA, DÜNYANIN RUHU GİDİYOR, ÖLÜYOR, KANSER OLUYOR DÜNYA.

ALLAHSIZLIĞI KOLAY BİR ŞEY ZANNEDİYOR DÜNYA, HİÇBİR ŞEY OLMAZ ZANNEDİYOR. ALLAHSIZLIKTA MAHVOLURSUNUZ. Cayır cayır sıkıntıdan deliye dönüyorsun.

Ne güzel! Allah var, elhamdülillah.