Adnan Oktar A9 TV; 13 Ekim 2016

Samiri de kendini tüm Müslümanlardan üstün görüyor, "Ben onların görmediklerini gördüm" diyordu. Bu tam münafık kibir ve akılsızlığıdır.

Sevgi yerine kini, intikamcılığı, kibri insanlara sevdirmek şeytanın oyunudur. Hayret edecek şekilde bazı insanlar bu itici hali kabulleniyor. Müslümanlar sevgiden bahsettiğinde sanki anormal şeyden bahsediliyormuş gibi tepki veriyorlar. Sevgisizliği böyle kabullenmeleri şaşırtıcı.

Allah'ın büyüklüğünü insanlara unutturmak ve siz haşa Allah'tan daha büyüksünüz telkini vermek için bilinç altı kurgulama yapılıyor.

Bazı film ve dizilerde gizli olarak insanların sözde ilah oldukları propagandası yapılıyor, böylece insanları kul olma ve tevazulu olmaya değil de kibirli olmaya yönelten, haşa ilah olduklarına inanmaya yönelik bilinç altı telkin veriliyor.

İnsan nihayet etten, kemikten oluşmuş bir varlığın görüntüsü. Enaniyet, kibir yapacak bir hali yok. Bu çok büyük bir zaaf olur yapan için. Bir mantığı da yok. Büyük olan Allah’tır. Allah’ın yanında insan hiçtir.

Allah çok büyük. İnsanların bir kısmının Allah'ı hiç düşünmeden yaşıyor olması çok çok şaşırtıcı bir durum. Bunu anlamak mümkün değil.

Allah sonsuz güzel bir varlık. En değeri bilinmesi en çok sevilmesi gereken varlık O'dur. İnsanların büyük kısmı çok nankör, bu nankörlüğü nasıl elde ettikleri çok şaşırtıcı bir durum. İnsanların Allah'ın değerini bilmemeleri çok ibret verici.

Sonsuzluk, Allah'ın kudretinin ve gücünün en büyük delillerinden biridir.

Münafık temiz değil, pis yaşamak ister. Mesela her gün yıkanmayacak. Esrar içecek, pislik yapacak, ahlaksızlık yapacak. Mezbelelik yerlerde gezecek. Küfürle iç içe olacak. O kokuşmuşluğu yaşayacak. Hep kafasında bu vardır. Ve büyük olacak. Enaniyet yapacak, kibir yapacak. Dünyayı oturduğu yerden yönetecek. İt kopukla görüşüp konuşacak. Tehlikeli işler yapacak.

Pozitif ve negatif utangaçlık vardır. Pozitif utangaçlıkta kötü bir şeyden mahcup olunur. Negatif utangaçlık ise insanın sevgisini ifade etmesine engeldir. İnsanın sevdiğini gürül gürül söyleyememesi kibirden kaynaklanır. ‘Seviyor musun?’ diye sorunca ‘sence?’ diye cevap verilmez, ‘seviyorum’ denilir.

Kibirden dolayı insanlar birbirlerini sevemiyor, birbirlerine selam dahi vermiyor, selamlarını almıyorlar.

Müslüman’da küsme olmaz. Kalp sürekli Allah ile beraber. Dünya kısa bir kurs, kısa bir eğitim. Burada ne sükse yapılır, ne akıllılık iddiası, ne zekilik iddiası hiçbir şey yapılmaz. Uzaydan bakılınca toz gibi dünya. Biraz daha ilerleyince hiç görünmüyor. Tozun içinde, tozun tozudur insan. Zavallı bir varlık. Neyine kibirleniyorsun? Ölüp gideceksin.

Sevgide gurur olmaz. Çünkü gurur olduğunda sevgi biter. Gurur ve affetmeme sevginin zehiridir. İnsanlar sevgiyi o yüzden götüremiyorlar. Ama affetme, gururu kontrol, gururu ezebilme sevginin yolunu sonuna kadar açar.

Alttan almak Müslüman’a bir fütur vermez, küçük düşürücü bir şey değildir. Müslüman gururunu düşünmek durumunda değil, İslam’ın hayrını düşünmek durumundadır.

Bir insan çok enaniyetli ise, kendini çok beğeniyorsa, büyüklük gururu varsa vücudu enaniyet kesiliyor. Tamamı ene kesiliyor. Vücudu hastalanıyor. Yani akıl hastası gibi oluyor. Firavun’da, Nemrut’ta olan odur. Akli dengesini kaybediyor. O zaman tabii vücuduna şeytan oturuyor, yerleşiyor. Artık dengeli hareketler yapamıyor. Makul davranamıyor.

Gurur ve kibir olduğunda samimi arkadaşlık kurulmaz. İnsanların çoğu dengeli değildir; sabırlı olmak, ısrarla Allah sevgisini, Kuran ahlakını anlatmak gerekir. Ham taşı yontup ondan mikap taşı oluşturmak mühim olandır.

Büyük olan yüce olan Allah’tır, insan büyük olmaz. İnsan zavallı bir varlıktır, garibanın tekidir. Gelip geçici, görüntü varlık neye güç yetirebilir?

Affetmemek, gurur, enaniyet, kendini büyük görmek, bencil olmak gibi tüm bozuklukları din ahlakı ortadan kaldırır. Affetmemek beladır. Affetmemek insanın kendisini sıkar. 10-20 sene affetmemenin verdiği sıkıntıdan kurtulamıyor, oysa imanla bunlar çok kolay aşılabilir.

Allah korkusu olmadığında insanlarda kibir gelişir. Allah korkusu her türlü anormalliği ortadan kaldıran nimettir. Gurur, kibir, kıskançlık gibi hastalıkların tek ilacı Allah korkusudur. Bu hastalıklar insanı kaplarsa sevgi ortadan kalkar. Sevginin ve güzelliğin kaynağı Allah korkusudur.

Allah’ı kaliteli bir derinlikle akılda tutmak gerekiyor. Adam işkembe çorbası içiyor Allah’a şükür diyor parayı sayıp çıkıyor. Böyle olmaz. Allah’ın olağanüstü büyüklüğü ve gücü var. Bunu çok iyi kavramak lazım, çok iyi düşünmek lazım. İnsanların büyük kısmı Allah’ı orta büyüklükte biliyorlar. Böyle değil. Allah çok büyük. Ama insanlar çok büyük kavramını da tam anlayamıyor. Allah tek bir halıdaki tüm iplikleri, tüm atomlarını, tüm nötronlarını protonlarını biliyor. Bu amansız bir akıl demektir. Böyle bir aklın kendisine yardım edemeyeceğini, dişinin ağrısından, dizinin ağrısından haberi olmadığını zannediyor. Halbuki dişinin ağrısı da dizinin ağrısı da özel olarak yaratılıyor. Ağrı başlı başına bir sanattır. Çok kompleks bir sistemle ağrı özel olarak meydana geliyor. Ağrıyı yaratan, ağrıyı hissettiren, ilaçları yaratan Allah. Bu konuyu ince ince çok düşünmemizi ve kavramamızı istiyor Allah. Bunu kavrayamazsak sevgiyi ve cenneti anlayamayız. O zaman Allah o sevgi derinliğini vermiyor, insanlar küt oluyor.

Aşk gururu kabul etmez. İnsan sevdiğine karşı saygılı, hürmetli, merhametli olur. Kuran’a göre mümin sevdiklerine karşı tevazulu, şefkatli ve merhametlidir. Küfre ve münafıklara karşı ise onurludur. Müminlere gurur yapmak Kuran ahlakına uygun değildir.

Geçmiş ve gelecek tek bir an içindedir. Sonsuz evvel ve sonsuz sonra Allah Katında tek bir an içindedir. Allah’ın büyüklüğünü düşünmekte bu konu mühim bir delildir. Allah’ın şanını hakkıyla takdir etmek önemlidir. Allah’ın büyüklüğüne dair delilleri görmek ve iyi düşünmek gerekir. Eğer dar düşünürsen hayatına bu mutsuzluk, bereketsizlik, rahatsızlık olarak yansır. Dar düşünürsen Allah hayatını daraltır.

Genç kızlar ve delikanlılar birbirlerini ön yargıyla değerlendirmesinler. Mutlaka kibir yapacak, mutlaka gurur yapacak, mutlaka mahcup edecek diye çekiniyorlar. Değer vermeyecek, bir şekilde küçük düşürecek diye çekindikleri için birbirlerine karşı gardlı oluyorlar. O zaman sevgisiz, saygısız, kim kimi daha çok küçük düşürecek, kim kimi alt edecek yarışı oluyor. İki taraf da sadece koz kazanmak istiyor. Bu koşulda dostluk olması, samimiyet olması mümkün değil. Bunun ortadan kalkması için iki tarafın da ortak bir anayasada, Kuran’da ittifak etmesi lazım. Kuran’ı esas almayan bir insana nasıl güvenebilirsin, nerede ne yapacağından nasıl emin olabilirsin?

Sevgi hakim olsa karşılıklı şüphe ve kuşku olmaz, ülkeler arasında da sorun olmaz. Irak ve Türkiye arasında da sorun gelişmez.

İran ile Barzani'nin arasının bozuk olması doğru olmaz. İran, Barzani ve Türkiye bölgede dostane bir ittifak kurabilir.