Adnan Oktar A9 TV; 27 Mayıs 2017

Okullarda tüm dinler ve çok sayıda dil öğretilmeli. Bir insan içinde yaşadığı toplumun dinini bilmiyorsa o insan için büyük eksikliktir.

Çocukların eğitimi mutlaka eğlence ile birlikte doğal bir yapı içinde olmalı. Çocukları rahatsız eden bir eğitim sistemi olmamalı.

Televizyonlarda radyolarda genel kültürü artıracak bilgiler sürekli aktarılsa muazzam bir ilerleme olur ancak kültürün imanla birleşmesi şarttır.

Çocuğun canını yakarak terbiye olmaz. Çocuğa çocuk muamelesi yapmak yerine mantıklı, akılcı anlatım yapılırsa çocuk doğruyu kabul eder. Çocuklara Allah'ın kulu, tecellisi olarak bakmak, değer verip saygı göstermek lazım. Çocuk kendisine saygı gösterildiğini görürse eğitilir.

Spor vücudu güçlendirir. Gençlerin sporu sevmesi için uzman kişiler tarafından teşvik edilmeleri ve yetiştirilmeleri gerekiyor.

Tıp fakültelerine yurtdışından bilim adamlarının, profesörlerin getirilmesi eğitimde kalitenin artırılmasında etkili olabilir.

Yeni nesil aklı başında, makul, dindar ama bağnazlığa karşılar. Bu güzel bir tutum.

Çocukların en çok ihtiyaç duyduğu şey sevgi ve şefkattir. Derin bir şefkat olursa çocuk her konuyu çok kolay öğrenir, aksinde çok sıkılır. Çocukların ruhlarındaki hürriyeti tamamen açmak ve sevgiyi onlara pınar gibi sunmak lazım. O zaman çok güzel bir eğitim olur.

Mehdiyet çağındayız, Allah'ın Hadi isminin gençleri sardığı açıkça görülüyor.

Çocukları şevkle, neşeyle pratik bilgiyle eğitmek mümkünken sıkıcı, teorik, ezbere dayalı eğitim veriliyor. Bu mantığın tamamen değişmesi şart.

Gençlerin arasında imalı sözlerle birbirini küçük düşürmeye çalışmak yaygın. Alaycılığı zeka gösterisi sanıyorlar. Asıl alaycılık küçük düşürücüdür. Gerçek akıl ve zeka insanların birbirine saygı göstermesi, birinin diğerini yüceltmesidir.

Sevgi olmadığı için gençlerin çoğu kendisi gibi davranamıyor. Yapmacıklıktan bir türlü kurtulamıyorlar. Samimi sevgi olduğunda yapmacık olunmaz.

Bizi izleyen gençler aydın, dinamik, çok okuyan gençler. Hepsinin görüşlerine saygı duyuyor, hepsini seviyoruz.

Çocuklara kaliteli insanın güzel yönleri hissettirildiğinde, kültürün insanı güzelleştireceği açıklandığında zevkle eğitim alırlar.

Eğitimin temeli görgülü insan olmaya teşvik olmalı. İmtihanlarla çocukları cendereye almak değil, zevkle öğrenmelerini sağlamak lazım. Çocuklara görgülü, kültürlü olmanın zevkini hissettirmek önemlidir. Kültürlü olduğunda hayatın her alanında başarılı olacağını göstermek gerek.

Tahta sıralar üzerinde, havasız sınıflarda değil filmler kullanarak, bahçede neşe içinde sohbet ederek düzenlenmiş bir eğitim sistemi olmalı. Çocuk okula gitmeyi eziyet olarak değil genel kültürünün, kalitesinin artacağını bildiği eğlence olarak görmeli. O zaman öğrendiğini unutmaz. Manayı unutturan bir eğitim sistemi olduğunda çocuklar derinlik alamıyor, sevgisizlik yayılıyor, felaket adım adım gelişiyor.

Gençlere genel kültürü sevdirmek lazım. Kültürlü bir insanın güzelliği ve kalitesi gençlere iyi anlatılırsa onlar da severek kültürlerini artırırlar.

Çocuklara genel kültürün önemi, temizliğin önemi, sevgi, şefkat, kaliteli olmak ana konu olarak öğretilmeli. Müfredat buna göre olmalı.

Gençlerimizin yüksek ideal taşıyan, çevreye, doğaya, hayvanlara değer veren, bencil olmayan üslupları çok güzel.

Gençlerin ruhunda hep sanat, estetik ve güzellik var. Güzel söz duymak, güzel ortam görmek istiyorlar. Sanatın teşvik edilmesi güzelliğin teşviğidir.

Gençlerin büyük çoğunlu bilinçli, ancak üzerlerinde çok büyük baskı olduğu için rahat, dengeli yaşayamıyorlar. Gençlerin üzerinden tüm sosyal baskılar kalkar, sadece Kuran'ın ölçülerine göre yaşarlarsa o zaman alabildiğine özgür olurlar.

Gençlerimizi sevgisiz, nefret dolu gibi göstermeye çalışan özel bir ekip var. Türkiye'yi ezdirmek için bunu yapıyorlar. Arka planı görmek lazım.

Gençlerimiz çok merhametli ve vicdanlılar, kimsesiz çocuklar gibi çoğu insanın farkına varamadığı sorunları gündeme getiriyorlar.

Allah'ı seven, Hz. Mehdi (as) taraftarı olacaktır. Bu birliktelikler Mehdiyetin bereketiyle oluyor. Hz. Mehdi (as) olmadan, Türk İslam aleminin birliği mümkün değildir.

Pişmanlık insanın eğitimi için bir vesiledir. Ama müminin pişmanlığı yıkıcı bir pişmanlık değildir.