Adnan Oktar A9 TV; 6 Mart 2018

Mümin cehennem korkusuyla ibadet etmez. Müminin ibadeti Allah sevgisinden kaynaklanır. Cehennemin varlığının amacı da Allah sevgisini, Allah korkusunu, helale harama titizliği, sevginin kalitesini ve derinliğini meydana getirir. Dolayısıyla mümin Allah’ı çok sevdiği için Allah’a ibadet etmiş olur. Mümin için cehennemin ateşinden ziyade Allah’ın ona darılması çok acıdır.

Münafıklar kendilerini dindar gibi göstermeye çalışırlar ama hem dinle hem Mehdiyetle hem İsa Mesihle hem de haşa Allah ile alay ederler. Hem hadislerde hem ayetlerde bu çirkin ahlaksızlıklarına dikkat çekilmiştir. (Tevbe Suresi, 65: Onlara sorarsan, andolsun: “BİZ DALMIŞ, OYALANIYORDUK” DERLER. De ki: “Allah ile, O’nun ayetleriyle ve elçisiyle mi alay ediyordunuz?”) (Bakara Suresi, 14-15: İman edenlerle karşılaştıkları zaman: “iman ettik” derler. ŞEYTANLARIYLA BAŞBAŞA KALDIKLARINDA İSE, DERLER Kİ: “ŞÜPHESİZ, SİZİNLE BERABERİZ. BİZ (ONLARLA) YALNIZCA ALAY EDİYORUZ.” (Asıl) Allah onlarla alay eder ve taşkınlıkları içinde şaşkınca dolaşmalarına (belli bir) süre tanır.)

Akıl olmadan sırf zeki olmak faciaya sebep olur. Münafıklar çok zeki ama çok ahmaktırlar. Şeytani zekaları vardır, ancak ultra ahmaktırlar.

Bazı insanların bilinç altında din için acı çekmek gerekir, gülmemek, eğlenmemek gerekir, yoksa cennete gidemezsin mantığı vardır. Buna göre “din içinden çıkılmayacak şekilde zor olmalı ki dinde iyi yol alabilesin” mantığı hakimdir. Bu binlerce yıllık eski bir düşüncedir. Oysa İslam dinleri hep cennet özgürlüğünü getirir. Hz. İbrahim’in getirdiği din de Hz. Süleyman’ın getirdiği din de Peygamberimiz (sav)’in getirdiği din de hep cennet ruhu, cennet özgürlüğü, cennet güzelliği, cennet kalitesi, cennet neşesi getirir. Münafık sistemler de cehennem açmazı, cehennem nimetsizliği, cehennem azabı getirir. Peygamberimiz (sav) Kuran ile birlikte alabildiğine özgürlüğü tanıdı ve insanlara anlattı. Allah, insanların kalbinde istedikleri özgürlüğü Kuran ile helal kıldı. İnsanların üzerindeki baskıları kaldırdı. Kuran ile birlikte peş peşe özgürlük emirleri geliyor. Allah insanların üzerindeki ağır zincirleri kaldırıyor. Özgürlük arttıkça münafıklar hem bu özgürlüğü çok kıskanıyorlar hem de halka karşı kendilerinin avantaj elde ettiklerini düşünüyorlar. “Biz daha muhafazakarız, onlar (Peygamber ve sahabe) ise dini daha kolay yaşıyor, dinimizi değiştiriyorlar” diye insanları etkilemeye çalışıyorlar. Münafıkların tüm konuları Peygamber’in dini nasıl yaşadığına dair kendilerince eleştiriler oluyor. Peygamber’e haşa güvenmediklerini her sözleriyle belirtiyorlar. Allah’ın Peygambere bildirdiği her özgürlük hükmünü şüpheyle karşılıyorlar. Bu alçak ve hain zihniyette olanlar Peygamberimiz (sav)’in vefatından sonra güçlendiler ve Ortodoks İslam anlayışının temelini oluşturdular. Kadının aşağılanması, kadının şeytan gibi olduğu, kadının dövülmesi gerektiği gibi dehşet verici yorumları İslam gibi dine eklediler. Sonra gelen Müslümanlar da bilmeden bunları sanki Allah’ın hükmüymüş gibi sahiplendiler. O günden bu vakte kadar gelen bu yanlışı Kuran’da anlatılan gerçek Müslümanlığı anlatarak düzelteceğiz inşaAllah.

Dünya metafizik bir ortam. Dünyanın en başından en sonuna kadar şeytanla müminlerin ilmi mücadelesi var ve devam edecek. Bu mücadelede şeytan takımının batıl peygamberi olur, müminlerin de hak peygamberi olur. Deccal, şeytan takımının sahte peygamberidir. Müminler sevgiyle, barışla, ilimle, irfanla din ahlakının güzelliğini dünyaya hakim eder. Deccaliyet ise kan dökerek zulmü hakim kılmak için uğraşır. Deccaliyet zahiren müminlere oranla daha büyük ve güçlü gibi görünmesine rağmen kaderde yenilmiş olarak yaratılmıştır.

Düşünce tembeli insan akıllı olamaz, derin düşünemez, böyle olunca da neşesi, sevinci gider, muhakeme yargısı bozulur. Allah ile sürekli keskin bir yakınlık ve sevgi bağını muhafaza ve Allah’a sürekli güvenmek akılda istikameti tam doğru tutturmayı sağlar. İnsan o zaman dosdoğru, sağlam bir yolda gider. Ama bu yolda giderken tabi imtihan olacak. İnsanlar Allah’ı sevince ve güvenince hiçbir zorlukla karşılaşmayacaklarını düşünüyorlar. Bu doğru olmaz. Allah’ı sevmek demek zorluğun kalkması demek değildir. En zor ortamlarda Peygamberler oluyor. Örneğin, Hz. Hamza’yı Allah çok seviyor ama şehit olarak alıyor, Hz. Ali’yi de Allah çok seviyor ama onu da şehit olarak alıyor. Müminin karşısına mutlaka zorluklar çıkacak, imtihanın şartı bu.

Hak dinler özgürlük getirir, münafıklar dinin getirdiği özgürlüğü kıskanır ve bu özgürlüğü eleştirirler. Din karşıtlarıyla münafıklar birleşerek dinin özgürlüğünün yaşanmasını engellemek için uğraşırlar. Peygamberlerin getirdiği dini haşa beğenmezler. Muhafazakar tutucu görünümle ortaya çıkıp kendilerini peygamberlerden üstün görüyorlar. Hatta kendilerinin haşa Allah’tan daha ahlaklı olduğunu iddia ediyorlar. Peygamberlerin özgür olmasını, güzelliği sevmesini, zenginlik ve bolluk içinde yaşamasını, hayat dolu olmasını müthiş kıskanırlar. Kıskançlıklarını örtbas etmek için de kendilerinin daha muhafazakar olduklarını Peygamberlerin ise dinden uzaklaştığını iddia ederler. Oysa münafıklar süper ahlaksızdırlar. Kindar, kalitesiz, saldırgan ruhludurlar. Her devrin münafıkları bu ortak karaktere sahiptir.

İnsan bedeni samimiyete göredir. İnsanlar, Allah’a yakın olmak için çok kompleks sistemlerden geçmeleri gerektiğine inanıyorlar. Sadece samimi olmak yeterli. İnsanlardaki ana sorun kendisini çok akıllı zannedip Allah’a güvenmemektir. Allah’tan şüphe edip, Allah hakkında olumsuz düşünmek tüm olumsuzlukların kaynağıdır. Mümin çok samimi olacak, kendisini Allah’a tamamen bırakacak ve Allah’a tam güvenecek. Allah hakkında asla negatif düşünmeyecek. Allah’ın yarattığı akılla Allah’ın aleyhine düşünmek çok büyük bir akılsızlıktır. Sevdiğin bir insan olsa ve ondan sürekli şüphe etsen bunun adı sevgi olur mu? Ya bana kötülük yaparsa ya bana vefa göstermezse diye hep şüphe yaşıyorsan sevgi yoktur. Allah sana sayısız nimet veriyor, seni seviyor koruyor, Allah’a şüphe ile yaklaşmak çok büyük bir nankörlük olur.

İnsanların bir kısmı şeytandır, şeytan olarak görevlendirilmiştir. Onlar ins şeytanlarıdır. Bunlar insanlar arasında gezer, ama halk farkına varmaz. Münafıklar da böyledir. Negatif unsurların olması ise Müslümanlar için her zaman faydalıdır.

İslam ülkelerinde en büyük tehlikelerden biri münafıklardır. Münafık kendisini namuslu, aklı başında, İslam’ı yaşayan biri gibi gösterir. Ama uyduğu İslam değil kendi kafasına göre geliştirdiği şeriattır. Münafığın dininde Kuran’ın %99’u yoktur.

Mümin vicdanıyla yaşar. Vicdanıyla yaşamayan insan cesettir. O insanın bakışlarında anlam oluşması imkansızdır. İnsanın en çok canını yakan, insanları birbirinden soğutan nankörlüktür. Mümin sürekli vicdanlı davranıp nankörlükten ve bencillikten şiddetle kaçınacak.

Müminler birbirlerinin velileridir. Mümin erkek ve mümin kadın evlilikte de birbirini kendi canı gibi koruyacak, sahip çıkacak. Mümin erkek, Allah’ın ruhunu taşıyan bir varlığın yanında olduğunu bilecek ve Allah’a şükredecek.

Ölüm rüyadan uyanmadır. O andan itibaren görüntü tamamen kesintisiz devam ediyor. Dünya hayatı bir rüyadır. Ölüm o rüyadan daha keskin bir görüntüye geçiştir. Müslüman ölüm anından sonra kendisini üzecek, rahatsız edecek hiçbir şeyle karşılaşmaz.

İman zafiyeti ve gurur sevginin önündeki en büyük engellerdir. İman zafiyetini ezen, Allah’a kendini tam bırakan, Allah’ın büyüklüğünü görüp özel akıl boyutuna giren insan sevgiyi çok rahat elde eder. Allah’ın büyüklüğüne ait özel bir akıl boyutu vardır. Bir samimiyet, bir de bu boyuta girmek insanı metafizik bir varlığa dönüştürür. Allah’ın büyüklüğünü unuttuğunda kendisinin sadece acz içindeki yönlerini gören insan “beni seven olur mu ki” diye sevgisizlik içinde yaşayıp sevgisizlik içinde ölüp gider. Boş yere kendilerini sevgisizliğe mahkum ediyorlar.

Allah dünyada bizim cennette gibi yaşamamızı istiyor. Kötü olan şeyleri insanlar neden yapıyor anlaşılır gibi değil. Mesela adam bomba yapıp insan öldürüyor. Niye insan öldürmeye çalışıyorsun, niye toprak istila etmek istiyorsun? Dünya çok geniş, hep birlikte güzellikle yaşayabiliriz.

Allah dünyanın geçici olduğunu insanların unutmasını istemiyor. Dünyanın yaşamak için yaratılmadığını, hastalıklarla dertlerle insanlara gösteriyor. İnsan sevmeyi ve sevilmeyi dertlerle, çilelerle, hastalıklarla öğrenir. Bunlar olmasa insanın eğitimi tam olmaz.

Allah Müslümanları dünyaya kendi güzel ahlaklarını görmesi için getiriyor. Müslümanın iyi bir insan olduğunu görmesi ve bu iyi ahlakını sevmesi bir güzelliktir. Mümin iyiliğini muhafaza etmekten, iyiliğini göstermekten zevk alır ve iyi bir insan olduğunu bildiği için kendisini sever.

Allah’ın kanunu anlamadıkları için dünyayı dert ediniyorlar. Dünyadaki her şeyi ayrı ayrı ilah gibi görüyorlar. Arabayı, evi, ağacı, ilacı bağımsız zannediyorlar, ilah gibi görüyorlar. O zaman sürekli sıkılıyor, acı çekiyorlar. Halbuki tek bir ilah olduğunu anlasalar sadece Allah’a teslim olsalar çok rahat yaşarlar.

Allah’ın sanatını tam anlayan insan imtihanda zorlanmaz. Tüm karmaşanın, acıların sebebi iman zafiyetidir. Sebebi de Allah’ın sanatını düşünürken üşenmektir. Herkes Allah’ın sanatını görür ama az düşünüp geçer. Allah derin derin düşünmemizi istiyor.

Bazı insanlar için hayatın gerçekleri, Allah'ı unutup hayatın boğuculuğu içine dalmaktır. Bunun anlamı kendi eliyle kendini sıkıntıya sokmak.

Bencillikle fedakarlık çatıştığında imanı zayıf insanlar bencilliği seçer. Vicdanıyla mantık çatıştığında vicdanı seçmek için din gerekir. Yaşlı ihtiyaç içinde birini görüyor parasının en az yarısını vermesi gerekecek, “Bana ne, tek yardım edecek ben miyim benden daha zenginleri var” deyip gidiyor. Bunu yaptığı andan itibaren canını yakacak ve hep kaybedeceği bir hayatın içine girer. Çok kazanacağını zanneder akıl almaz bir kayıp içine girer.

Gözümüze yapışmış bir ekranın başında yaşadığını anlayan bir insan için iman dışında bir yol yoktur. Maddenin hakikatini anlayan bir insanda dünyanın tüm zorlukları karşısına çıksa, bütün şeytanlar tepesine dikilse, tüm zalimler önüne çıksa en ufak bir sarsılma olmaz. İnsanların ahlakındaki kötülüklerin temelinde hep iman zafiyeti vardır. Oyun oynamalar, vefasızlıklar, sadakatsizlikler hem iman zafiyetinden kaynaklanır.

Her şeyi yapan Allah’tır. Bu gerçeği unutan kişiler ters gibi giden olaylar olduğunda kendi başarısızlığı zannedip ümitsizliğe kapılıyorlar. İman zafiyeti ve Allah’ı unutmak böyle felaketlere sebep olur. Dünyadaki tüm acılar Allah’ı unutmaktan kaynaklanır. Israrla ve kararlılıkla, saniye sektirmeden, Allah’ı hiç unutmayacaksın. Kalp daima Allah ile beraber olduğunda her şey güzel olur.

İman zaafiyeti insanı kahreder. Ne giyse, ne yese nereye gitse mutsuz olur. İman güçlü olduğunda gecekonduda dahi mutlu olur.

Sevgi Allah’tan beklenir, şahıstan beklenmez. Karşındakini putlaştırıp sevgiyi onun sana sunacağını zannedersen belaya düşersin. Sevgiyi yaratan Allah’tır. Sevdiren Allah’tır.