Adnan Oktar A9 TV; 16 Ekim 2017

Allah insanların dünyayı sevmemesi için çok fazla tedbir almış. Buna rağmen insanların dünyayı delice sevme hırsları çok ibretlik.

Allah’a aşık olmanın dışında hayat cehennemdir. Allah’la bağlantı olmadığında insanı her şey rahatsız eder. Okula gitmek, işe gitmek, yemek yemek, evde oturmak her şey bir sıkıntı konusu olur. Allah’a aşık olan insan için ise hayatın her anı cennet gibidir.

Bu dünyada bize tanıtılan her şeyin aslını ve en güzelini sebeplere bağlı olmadan cennette göreceğiz. Burada benzine, elektriğe ihtiyaç var ama cennette hiçbir sebep olmadan her şey var olur. Arabanın, teknenin, bilgisayarın görüntüsü doğrudan oluşur.

Bu dünyada detayları görmeyi, derin düşünmeyi, şükretmeyi, güzelliğin ve iyiliğin kıymetini öğreniyoruz. Bu, cennet öncesi bir kurs gibi.

Bu dünyada rüya gibi bir alem içinde yaşadığımızı öldüğümüzde net göreceğiz. Ölümle birlikte rüyadan kalkar gibi ahirete geçiş yapacağız.

Cennet, Allah'ı çok sevdiğimiz için güzel ve değerli oluyor. Dünyadaki sevgiyi öğrenme kursundan geçmesek cennetin kıymetini anlamayız.

Cennete geçiş bir rüyadan başka bir rüyaya geçiş gibidir. Ama dünyadan daha net daha keskin bir rüya. Cennet dünyadan en az yüz misli geniş bir alandır. Güneş, Ay ve Dünya birleşerek yeni bir alan oluşacaktır. Şu önemli: Cennet sonradan oluşacak değil. Şu anda cennet var. Müminler şu an cennette. Çünkü Allah Katında tek bir an var. Sonsuz önce sonsuz sonra o tek anın içinde yaşanıp bitmiştir.

Cennette dünyadaki fiziki kurallardan apayrı yeni bir yaratılış var. Havada duran çok ihtişamlı köşkler var, uykuya ihtiyaç yok, yorulma yok. Gölge bir alem olan bu dünyada şaşırtıcı olan insanın hasta olması, uykuya ihtiyacı olması, kirlenmenin olmasıdır. Cennette bunlar yok.

Dünya gelip geçicidir, bunu herkes bilecek. Her insanın bedeni mutlaka ölecek, geride evdeki eşyaları kalacak. Bu dünya hayatı mutlaka sona erecek. Buna göre davranmalıdırlar.

Dünya iki günlük imtihan yeridir. Her şeye hayır gözüyle pozitif bakmak gerekir. Allah her şeyi hayırla yaratır. Depresyonu kabul etmemek, lafını sözünü bilmeyen değersiz insanlara da önem vermemek gerekir. Kasten kızdırmaya çalışan şeytanın adamlarına itibar etmek çok yersiz olur.

Dünyadaki imtihan ve eğitim olmazsa, o çileler çekilmezse, her olayda Allah'tan yana tavır gösterilmedikçe cennetin anlamı anlaşılmaz.

Dünyadan hiçbir şey beklememek gerekir. Kardeşlerimiz dünyayı tam anlamadıkları için acı çekiyorlar. Dünya sadece imtihan için var olan ara bir mekandır. Biz dünyaya yaşamaya gelmedik, imtihan olmaya geldik. Asıl olan ahirettir.

Dünyanın imtihan yeri olduğunu bilip ona göre davranırsak samimi olup Allah'ı çok seversek mutluluğu en yüksek derecede yaşarız.

Her insan dünyada bedeninde hapis vaziyette. İmtihan bittiğinde bu bedende hapis biter ve cennete layıksa oradaki asıl hayat başlar.

İnsanlar cennetin muhteşemliğini görseler dünyada yaşamak çok zor hale gelir. Allah insanlara bir rahmet olarak şu an cenneti göstermiyor.

İnsanların bayram, düğün havasında yaşaması varken, şeytan insanlara sürünmeyi, azap içinde yaşamayı dayattı. Allah’ın izniyle bu sürünmeyi, bu azabı ilimle irfanla ortadan kaldıracağız. Tüm dünyaya düğün bayram sunacağız, insanlar cennette gibi yaşayacaklar.

Müslümana dünya da güzeldir ölüm de güzeldir.

Zaman içinde marul bile ciddi bir bozulmaya uğramaz ama et on gün açıkta kalsa çok zehirli bir maddeye dönüşür. İnsan da etten oluşmuş, bedeni geçici bir varlık. Buna rağmen bedenlerini gözlerinde büyütüyorlar. Dünyaya aşkla bağlanıp kendilerine hipnoz yapıyorlar.

Zaman zaman deccaller çıkıyor ve hileli düzen kuruyorlar. Oysa dünyanın bir sonu var. Dünyanın sonu kimindir, inkar edenler - yani ateistler, Darwinistler, materyalistler- çok yakında bilecekler.

Dışarıdaki dünya simsiyah karanlıktır ve madde saydamdır. DIŞARIDAKİ DÜNYAYI KESİN OLARAK KİMSE GÖREMEZ. Allah’ın gösterdiği görüntünün dışında hiçbir şey göremez insanlar.

Dünyada hiçbir devlet başkanı çıkıp evrime karşıyım diyemiyor. Çünkü Darwinist diktatörlük dünyayı inim inim inletiyor. Bunun diğer ismi deccaliyettir.

Hz. Mehdi (as)'ı unutmak isteyen, Kuran'ı da inkar etmek ister. Kuran'ın dünyaya hakimiyetini istemeyen ise küfür içindedir.

Sosyete toplantılarında yaşlı insanlar geliyor. Kimi böbrek taşı için, kimi tansiyon için, kimi kanser için ilaç alıyor. Orada kimse kendini sezdirmiyor. O günkü bakımlı ve neşeli hallerini gösteriyorlar. Evdeki hallerini ve acizliklerini göstermiyorlar. BİR SONRAKİ SENE ÜÇTE BİRİ YOK, TOPRAK ALTINDA. Ama onların yerine yeni bir üçte bir geldiği için etkilenmiyorlar. 1920’LERİN GÜZELLİK KRALİÇELERİNİN HİÇBİRİ YOK. Onlara o yıllarda 80-90 yıl sonrasını hatırlatsan, çok artistik hareketler yapar, gelecekteki durumlarını akıllarına dahi getirmezler. AMA HEPSİ TOPRAK ALTINDALAR. Hepsi geri toprağa dönüyorlar. 80 YIL SONRA ŞU ANKİ MANKENLERİN BİR TANESİ BİLE KALMAYACAK.

İmtihanlar olmasa hayatın tüm güzelliği yok olur. ZORLUKLA İMTİHAN OLMAZSAK OLGUNLAŞAMAYIZ. Dünyada eğitim acılar ve zorluklarla oluyor.

Dünya hayatının eğlencesini tercih edip Müslümanları ve Müslümanlarla birlikte Allah için gayret etmeyi terk etmek kesin olarak haramdır. (Kehf Suresi, 28: Sen de sabah akşam O'nun rızasını isteyerek Rablerine dua edenlerle birlikte sabret. Dünya hayatının (aldatıcı) süsünü isteyerek gözlerini onlardan kaydırma. Kalbini Bizi zikretmekten gaflete düşürdüğümüz, kendi 'istek ve tutkularına (hevasına)' uyan ve işinde aşırılığa gidene itaat etme.)