Adnan Oktar A9 TV; 25 Eylül 2014

Zulmü arayan zulme müstahak oluyor. Zulmü teşvik edersen, belayı, kanı teşvik edersen, bela seni boğuyor. Kan seni boğuyor. Sevgiyle yaklaşmış olsaydın sevgi gelecekti. Kan istedin karşına kan geldi.

Sahabe döneminde hep şefkatle, sevgiyle netice alınmıştır. Hep Peygamberimiz (sav)’in sevgisi nam salmıştır, yüz binlerce insan kafileler halinde müslüman olmuştur. Şiddet kullanıldığı için değil; sevgiden dolayı iman etmişlerdir.

Hiç kimsenin kavga üslubunu kullanmaması lazım. İnsanın ruhu öfkeye de yatkın sevmeye de yatkın, ağlamaya da yatkın gülmeye de yatkın. Gülmeyi tercih etmek lazım. Nefret yerine sevgiyi tercih etmek lazım.

Allah şirk koşanların kalplerinden sevgiyi alıyor. O kaçıyor o kovalıyor, o kaçıyor o kovalıyor. Halbuki doğrudan Allah’a verse sevgiyi, güzelliği, Allah’a dua etse Allah ona nasip eder.

Eğer Yusuf gibi olursan, Allah Züleyha’yı yanına gönderir. Yoksa çölde aramayla olmaz.

Sevginin girmediği bir yerde mağlubiyet vardır. Sevginin olmadığı bir yerde akılsızlık vardır, ölüm vardır. Sevgisizlik ölüm getiriyor, acı, ızdırap, bereketsizlik, uğursuzluk getiriyor. Başka bir şey getirmez.

Sevgi dilinde bıkma olmaz. Israrla barış, ısrarla sevgi. Mesela iki sene sevgiden bahsediyor üçüncü sene yoruluyor, bırakıyor. Barıştan beş sene bahsediyor altıncı sene götüremiyor. Olmaz. Ömrünün sonuna kadar barışı, sevgiyi savunacak. Farz bu.

Biz kanla, silahla hiçbir şeyin halledileceğine inanmıyoruz. Kana silaha, acıya, ıstıraba karşıyız. Sevgiyle, barışla, kardeşlikle, imanla, Kuran’la insanlığın düze çıkacağına inanıyoruz.

Israrla ve kararlılıkla sevginin savunulması lazım. Kavgayı savunmak insanlara zevkli, kolay ve makul geliyor. Sevgiyi savunmak da zor, anlamsız ve imkansız geliyor. Halbuki en kolayı ve en güzeli bırakmış oluyorlar. En şeytani, en zor, en acımasız olana giriyorlar.

Akıllı, iyi niyetli, sevgi dolu insanlar her zaman dünyanın lideridir, her zaman sözleri geçer. Dünyayı Yaratan Güç onlara her zaman bu imkanı verir.

Nefret nefreti geliştirir, kini geliştirir. Sevgi ise her şeyi çözer. Yani insan aklı sevgiye göredir. Bizim ruhumuz sevgiye göredir. Biz ona göre yaratıldık. Cennet sevgi yurdudur.

Asan-kesenden halife olmaz. Sevgi insanından halife olur. Dünyayı kim cennete çevirmeye azmederse halife odur. Cennet alametlerini dünyaya kim getirirse halife odur.

Sevenler bir araya geldiğinde kalpte bir ferahlık olur. İnsan sevdiğini gördüğünde içi açılır. Kalbine kuvvet gelir, mana gücü kazanır, hâl alır.

Sırf sevgiyle yaşayacak gibiyiz biz. Hava, su olmadan nasıl yaşayamıyoruz, sevgi olmadan da yaşayamayız. Biz sevgiye göre ayarlıyız.

İnsan sevgisine kafayı takarsan şirk olur. Allah sevgisiyle seveceksin. Şarkılar bile hep ayrılık üzerine. Allah’ın tecellisi olarak sevsene. Allah’ın tecellisi olarak seversen öyle şarkıya gerek kalmaz. O kadar ızdırap çekmezsin.

İnsan nihayet zavallı bir varlık. Ölüp gidiyor mezara. Sevdiği gidince kendini kaybediyor; “Ölüyorum, yanıyorum, bitiyorum.” Mezardaki haline ne diyeceksin? Korkup kaçıyor gördüğünde. O zaman sevilecek olan kim? Allah. Sana o görüntüyü gösteren kim? Allah.

Güzellik Allah’ın, güzellik Allah’a ait. İnsanlar Allah’ı ne kadar unutmaya yatkınlar. İnsana Allah diyor ya “zaluma ve cehula” “zalim ve cahil” diyor. Bütün güzellik O’na ait daha hala sevgiyi, güzelliği adama veriyor, kıza veriyor.

Halk kendisine diklenilmesini istemiyor. Kendisine saygı duyulmasını, şefkat duyulmasını, sevilmesini istiyor. Kim sevgi, şefkat gösterirse ondan yana olurlar. Kim bilmişlik yaparsa halk korkar ondan, tedirgin olur. Kim tepeden bakarsa ondan huzursuz olur.

Dünyada iyiler, sevenler, sevgiyi arayanlar her yerde birbirini arayıp bulmalı. Bunu hızlandırmak lazım. Dehşeti, terörü, anarşiyi isteyenler birbirlerini buluyorlar; koruyup kolluyorlar, her yerde destekliyorlar. Ama sevgiyi savunanların birçoğu bundan habersiz. Sevgiyi savunanların birbirleriyle çok iyi bağlantıda olması lazım, bunun için çok uğraşmak lazım.

Makul, akılcı, demokratik, sevecen, bütün insanları seven, her dinden insanı seven nesiller yetiştirmek lazım. Musevi nefreti öğretiliyor, Hıristiyan nefreti öğretiliyor, Şii nefreti öğretiliyor, Sünni nefreti öğretiliyor; böyle olmaz.

Sevmek için Allah korkusu gerekir, Allah sevgisi gerekir. Et, kemik sevilmez; Allah’ın tecellisi sevilir. Ölüp gidecek, yok olacak bir varlık olarak düşünüyorsan neyini seveceksin? Sonsuz olan sevilir. Sonsuz olan Allah’tır, Allah’ın tecellisi olarak sevebilirsin.

İyiler, güzeller, doğrular, sevgi dolu insanlar birbirlerini kalben seviyorlar uzaktan; ama bir araya gelmenin yolunu bulamadılar. Bir araya gelmenin yolunu onlara Moşiyah yani ahir zaman Mehdi’si gösterecek.

Sen İsrail’den nefret etmeyi öğretirsen İslam alemi de birbirinden nefreti öğrenir. Sen Hz. İbrahim (as)’ın çocuklarını sevemezsen, Müslümanları nasıl seveceksin? Hz. Musa (as)’ın evlatlarını seveceksin. Ermeni’yi, Rum’u, Katoliği, Protestanı seveceksin ki Müslümanları sevesin. Hepsi Cenab-ı Allah’ın kulları.

Sevgi üslubuna geçiş için liderlerin güçlü atak yapması lazım. Bir araya gelip sevgi üslubunda anlaşmaları lazım. Bundan sonra ısrarla sevgiden bahsedelim diye karar almaları lazım. Pek çok siyasinin ağzından sevgiyi duyamıyoruz.

Cenab-ı Allah kuşlara bile, çiçeklere de hepsine arılara, böceklere beğenilme hissi vermiştir, beğenilmekten hoşlanmak. Allah da sevilmek ister. Allah da yarattıklarının beğenilmesini istiyor. Beğenme, sevme, sevgi Cenab-ı Allah’ın müminlerden istekleridir.