Adnan Oktar A9 TV; 6 Mayıs 2018

Doktorluk kutsal bir meslektir. Doktorların her yerde hürmet görmesi gerekir. Lokantaya giden bir doktordan ücret alınmaz. Doktor nereye giderse gitsin ihtimamla karşılaşmalı. Doktorların kıymetini bilmek, milletçe onları koruyup desteklemek önemlidir.

14 Mart Tıp Bayramı kutlu olsun. Doktorlarımız ve tüm sağlık çalışanlarımızın el üzerinde tutulması gerekir. Özellikle hastanelerde sağlık çalışanlarına yönelik saldırılar asla kabul edilmemeli. Hastanelerde çalışanlar için mutlaka güvenli odalar tesis edilmeli ve her hastanede iki özel harekatçımız sabit olarak bulunmalı.

Hastalar haklı olarak doktordan şefkat ve ilgi bekler. Doktorlarımıza ve sağlık çalışanlarına şefkat göstermek ise tüm milletimizin sorumluluğudur. Her yerde ihtimam, saygı, şefkat ve incelik görmeleri gerekir.

Bir çok kişi hastalıkta, sevdiğini kaybettiğinde, iflas ettiğinde, zorlukla karşılaştığında imanını kaybeder. Samimi iman şüpheye direnir.

Doktorlardan hiçbir yerde para alınmaması gerekir. Genel bir örf ve ahlak olarak doktorlardan para alınmaması yerleşmeli. Onlar insan canı için tüm hayatlarını adıyorlar, insanların da onları koruyup kollaması gerekir. Tüm hastanelerde sağlık çalışanlarının saldırıya uğraması riskine karşı güvenlik odaları olsun. Doktorlara her yerde hürmet, sevgi ve saygı gösterilsin ki moral güç bulsunlar. Bir doktor ailesiyle lokantaya gelindiğinde para alınmaz. Çarşıya çıktığında, “Doktorum hoş geldiniz” diye hürmetle karşılanacak. Doktorlara hürmet ve hayatlarını kolaylaştırmak genel bir ahlak prensibi olarak yerleşmeli.

Doktorluk kutsal bir meslektir. Doktorların uzun saatler nöbet tutmasına gerek kalmaması için tıp fakültelerinin sayısının artırılması, puanının biraz düşürülmesi iyi olur. Mevcut durumda doktorlar çok yoruluyor. Doktorlara verilecek psikolojik destek kıymetlidir. Her yerde doktorlara sevgi ve hürmet gösterilmeli, mesela lokantaya gelen bir doktordan ücret alınmaz.

Hastalığa sabretmek, Allah’a tevekkül etmek mümin için önemli bir cennet vesilesidir.

Hastalıklar insanın Allah’a yaklaşmasında çok önemli bir vesiledir. İnsanların çoğunda Allah’tan uzak durma mantığı oluyor. Oysa Allah’tan uzak olduğunda insan her şeyini kaybeder; sevgi gücünü, derinliğini, neşesini, varlık amacını… Hastalık insanları tüm bu kayıplardan uzaklaştırır. Zahirde zorluk gibi görünür ama batında insana çok güzellik kazandırır.

Hastalıklar olmasa insanların çoğu kibirden azgınlaşır. Hastalık insanın dünyadan geçmesini, tevazulu olmasını sağlar. İnsan nefsi azgındır. Hastalık bu azgınlığı frenleyen en etkili vesilelerden biridir.

Hastanelerde sağlık çalışanlarının güvenliği için mutlaka güvenli odalar hazır olsun. Her önüne gelen sağlık çalışanlarını hedef alamasın.

Her şeyin sonu olduğunu bilmek insanın makul olmasını sağlar. İnsanı Allah’a yöneltir. Gençliğin biteceğini bilmek, insanların büyük kısmında olan egoistliği, nankörlüğü, acımasızlığı, dünya hırsını, Allah’a şirk koşma mantığını ezer. Hastalık da ölüm de Allah’ın insanların doğru yaşaması için aldığı birer tedbirdir.

Ruh sahibi olan dünyada mutlaka eğitimden geçer. Allah’a tevekkül edip, tüm imtihanların hayrını hikmetini görmek gerekir. Hastalıklar, zorluklar bu imtihanın önemli bir parçasıdır.

Şirk, Allah’ın gücünün vicdansızca reddedilmesidir. Allah’ın gücünün dışında güçler olduğunu düşünmektir. Mesela hastadır, “bu ilacı alır iyileşirim” diyor. Hastalığı kim yarattı; Allah. İlacı kim yarattı; Allah. İlacı nerede içiyorsun, beyninde. Beynindeki ilaç görüntüsünün şifa yarattığını iddia edersen bu şirk olur. Şifayı yaratan Allah’tır, ilacı vesile eder.

SAMİMİ DUA ALLAH’IN İSTEDİĞİ DUADIR. DUA EDİNCE BİR ŞİFANIN OLACAĞI AÇIKTIR. Derdi de, şifayı da veren Allah’tır.

TÜM AMELİYATLARI ALLAH YAPAR, NEŞTERİ VURAN ALLAH'TIR. İmtihan olmak için geldik, sürekli şifa içinde yaşamayız. Ruh olarak da beden olarak da tamamen Allah'a aidiz.

Her insana hastalık zaman zaman isabet eder ve insanlar hastalıklarla imtihan olurlar. Şifayı da, hastalığı da yaratan Allah'tır.

Kuran her şeyin şifasıdır. Kuran sosyal hayat için de beden için de akıl sağlığı için de şifadır.

Kuran kalbe şifadır. Kalbin ilacı Allah'ı anmak, Allah'ı çok sevmektir.

Allah'ın ilaç yaratması da çok büyük bir sanat. Hastalığı da şifayı da Allah yaratıyor. İnsan alerji oluyor, dua olarak bir ilaç alıyor hemen geçiyor. Allah o ilacı "bu vesile olmasaydı, nasıl olurdu" düşünelim diye yaratıyor.

İnsanın kendisini ilacın kurtaracağını sanması yanlıştır. İyileştiren Allah'tır, ilaç vesiledir.

Allah dünyayı özellikle eksik yaratmış, insanlar hep acz içinde, hastalıklar var. Ama Allah hepsinin ilacını da şifasını da yaratmış.

En büyük hata; kişi hastalanıyor, ilaç alıyor, “İlaçla ben bunu geçiririm” diyor. Diyeceksin ki samimi olarak, “Ya Rabbi bu ilacı vesile et”. Veyahut yaralanıyor vücudu, bir şey oluyor, antibiyotik sürüyor, “Tamam, bu halleder” diyor. Öyle değil, “Ya Rabbi bunu vesile et” diyeceksin. O zaman o ilacı putlaştırmış olursun. İlacı yaratan, ilaca o gücü veren Allah. Beyninde onu gösteren de Allah.

Kişi kolundan rahatsız oluyor, hemen ilaca gidiyor. Ama niye dua etmiyorsun? Dua et, ilaç vesile, ilaçla ne alakası var? İlacı Allah’ın yarattığını bil, ilacı dua olarak kullandığını bil, ayrıca dua et.

Samimiyet olmadığında ruh hali sürekli çalkalanır. Samimiyet olmadığında bir iyiye bir kötüye giderek ruh bitaplaşır. Beyin de buna güç yetiremediği için içine kapanıp düşünmeyerek yaşamaya çalışır insanlar. Bu beyin donukluğu ruh sağlığının tamamen bozulmasına sebep olur. İnsan samimi olduğunda ruhtaki dalgalanma ortadan kalktığı için normal bir insan oluşur.

Romantizm aklı disipline edip normal hale getirmemekten kaynaklanır. Bir ondan şüphelenir bir diğerinden korkar sonra tekrar şüphelenir, sürekli düşünme kapasitesi olduğu için beyinde sürekli anafor meydana getirir. Bu anafor içinde insan şeytani bir felsefe olan romantizme kayar. Kendine acıma zemininde sürekli haksızlığa uğradığını ve insanların hepsinin kötü olduğunu düşünerek kendini aralıksız üzme mantığına girer. Anlaşılamadığını, değerinin bilinmediğini düşünerek sürekli kendini ezer ve içine kapanır. Çabuk sinirlenir, çabuk küser darılır, kimseyle dost olamaz. İnsana muazzam acı veren bu felsefeden tamamen uzak durmak gerekir.