Adnan Oktar A9 TV; 29 Mart 2018

Sevginin üstadı kadınlardır. Bir kadının gerçek sevgisini hak etmek kolay değildir. Muazzam bir sanat, akıl ve irade gerektirir. Bunun için gurur olmaması gerekir. Kadın gerçek sevgiyi çok iyi sezer, bakışından ses tonundan mimiklerinden hemen samimi sevgi olup olmadığını anlar.

İman zafiyeti ve gurur sevginin önündeki en büyük engellerdir. İman zafiyetini ezen, Allah’a kendini tam bırakan, Allah’ın büyüklüğünü görüp özel akıl boyutuna giren insan sevgiyi çok rahat elde eder. Allah’ın büyüklüğüne ait özel bir akıl boyutu vardır. Bir samimiyet, bir de bu boyuta girmek insanı metafizik bir varlığa dönüştürür. Allah’ın büyüklüğünü unuttuğunda kendisinin sadece acz içindeki yönlerini gören insan “beni seven olur mu ki” diye sevgisizlik içinde yaşayıp sevgisizlik içinde ölüp gider. Boş yere kendilerini sevgisizliğe mahkum ediyorlar.

Bilginin bir insan için güç olabilmesi için hikmetli olması önemlidir. Sevmeyi, sevilmeyi bilmek bunu hayatın temeli haline getirebilmek bilgiyi anlamlı ve değerli kılar.

Allah hiçbir zaman yalnız olmadı. Hep sevdi hep sevildi. Sonsuz önceden beri sevdi, sonsuz sonrada da sevildi. Ama mümin Allah’ın gösterdiği kadarını, öğrettiği kadarını bilir. Kainatın amacı sonsuz sevgidir ve sevgi sadece müminlere mahsus bir nimettir.

Hayvanlar, Allah’ın nimeti olarak, insan ruhunu sevgi yönünden çok şiddetli etkileyecek şekilde yaratılır. Mümin irade göstermesine gerek kalmadan bir hayvan gördüğünde çok sever. Mümin kediye, köpeğe, ördeğe, civcive, tavşana bir türlü doyamaz.

Sevdiğimiz birini sonsuz evvelde ve sonsuz sonrada da sevmiş oluyoruz. Allah ile doğrudan bağlantıda, Allah’ın büyüklüğünün iyi bilinmesi durumunda sonsuz sevgi başlamış olur. Yeter ki samimi olunsun, yeter ki Allah’ın büyüklüğü unutulmasın.

Okulun amacı sevgiyi öğrenmektir. Her okul merhametin, dostluğun, arkadaşlığın, sanatın, kalitenin kalesi olmalıdır. Gençlerin çoğu niçin okula gittiğini bile bilmiyor. Sevgi için eğitim aldıklarını bir ömür boyu bilmeden yaşıyorlar. Korkunun, tedirginliğin ortadan kaldırılması için okullardaki sevgi ve merhamet eğitimi çok hayatidir.

Herkesin neşeli, birbirine selam verdiği, birbirine iltifat ettiği, kadınların çok özgür olduğu ve saygı gördüğü bir toplum olması güzeldir. İnsanları sevmek, onlarla arkadaş ve dost olmak dünyanın en güzel nimetidir. Ama insanlar en zevkli şeyleri terk etmişler; dost olmayı, vefayı, sevmeyi terk etmek çok acı bir durumdur.

Boşanmaların artmasının altında yatan temel sebep egoistliktir. Anonim şirket mantığında evlilik yapınca, çıkar bittiği anda evlilik de bitiyor. Karşısındakini Allah rızası için sevmeyi bilmediklerinde, o kişiyi Allah’ın kendilerine emaneti olarak görmediklerinde bıkma çok hızlı gelişiyor. “Acaba en zenginiyle, en güzeliyle, en yakışıklısıyla evlilik yaptım mı, daha iyi bir yatırım yapabilir miydim?” düşüncesi içlerinde hiç bitmiyor. O zaman da karşısındakinin vücudunda deforme olduğunu gördüğünde ya da bir acizliğini gördüğünde hemen başka arayışlara girişiyor. Ahiret dostu olarak sevmeyi bilmeyen bir insanın gerçekten sevmesi, sadakati ve vefası mümkün olmuyor.

Bir insan kendisini yeterli görüyorsa dini anlamamıştır, hayatı anlamamıştır, iç gözü kapalıdır.

Bazı insanların bilinç altında din için acı çekmek gerekir, gülmemek, eğlenmemek gerekir, yoksa cennete gidemezsin mantığı vardır. Buna göre “din içinden çıkılmayacak şekilde zor olmalı ki dinde iyi yol alabilesin” mantığı hakimdir. Bu binlerce yıllık eski bir düşüncedir. Oysa İslam dinleri hep cennet özgürlüğünü getirir. Hz. İbrahim’in getirdiği din de Hz. Süleyman’ın getirdiği din de Peygamberimiz (sav)’in getirdiği din de hep cennet ruhu, cennet özgürlüğü, cennet güzelliği, cennet kalitesi, cennet neşesi getirir. Münafık sistemler de cehennem açmazı, cehennem nimetsizliği, cehennem azabı getirir. Peygamberimiz (sav) Kuran ile birlikte alabildiğine özgürlüğü tanıdı ve insanlara anlattı. Allah, insanların kalbinde istedikleri özgürlüğü Kuran ile helal kıldı. İnsanların üzerindeki baskıları kaldırdı. Kuran ile birlikte peş peşe özgürlük emirleri geliyor. Allah insanların üzerindeki ağır zincirleri kaldırıyor. Özgürlük arttıkça münafıklar hem bu özgürlüğü çok kıskanıyorlar hem de halka karşı kendilerinin avantaj elde ettiklerini düşünüyorlar. “Biz daha muhafazakarız, onlar (Peygamber ve sahabe) ise dini daha kolay yaşıyor, dinimizi değiştiriyorlar” diye insanları etkilemeye çalışıyorlar. Münafıkların tüm konuları Peygamber’in dini nasıl yaşadığına dair kendilerince eleştiriler oluyor. Peygamber’e haşa güvenmediklerini her sözleriyle belirtiyorlar. Allah’ın Peygambere bildirdiği her özgürlük hükmünü şüpheyle karşılıyorlar. Bu alçak ve hain zihniyette olanlar Peygamberimiz (sav)’in vefatından sonra güçlendiler ve Ortodoks İslam anlayışının temelini oluşturdular. Kadının aşağılanması, kadının şeytan gibi olduğu, kadının dövülmesi gerektiği gibi dehşet verici yorumları İslam gibi dine eklediler. Sonra gelen Müslümanlar da bilmeden bunları sanki Allah’ın hükmüymüş gibi sahiplendiler. O günden bu vakte kadar gelen bu yanlışı Kuran’da anlatılan gerçek Müslümanlığı anlatarak düzelteceğiz inşaAllah.

Ben sadece Kuran’a uyarım. Özgürlük benim hoşuma gider. Kadın olsun, erkek olsun özgür olması gerek. Baskı insanın düşünme yetisini, telif gücünü, yaratıcılığını yok eder. Neşesini kaçırır, şevkini kaçırır, konuşma yeteneğini bozar. Kuran dünyaya Allah tarafından sunulmuş bir özgürlük nimetidir, özgürlüğün kitabıdır. Kuran kadar insanlara özgürlük sunan hiçbir sistem, hiçbir inanç, hiçbir ahlak anlayışı yoktur.

Hak dinler özgürlük getirir, münafıklar dinin getirdiği özgürlüğü kıskanır ve bu özgürlüğü eleştirirler. Din karşıtlarıyla münafıklar birleşerek dinin özgürlüğünün yaşanmasını engellemek için uğraşırlar. Peygamberlerin getirdiği dini haşa beğenmezler. Muhafazakar tutucu görünümle ortaya çıkıp kendilerini peygamberlerden üstün görüyorlar. Hatta kendilerinin haşa Allah’tan daha ahlaklı olduğunu iddia ediyorlar. Peygamberlerin özgür olmasını, güzelliği sevmesini, zenginlik ve bolluk içinde yaşamasını, hayat dolu olmasını müthiş kıskanırlar. Kıskançlıklarını örtbas etmek için de kendilerinin daha muhafazakar olduklarını Peygamberlerin ise dinden uzaklaştığını iddia ederler. Oysa münafıklar süper ahlaksızdırlar. Kindar, kalitesiz, saldırgan ruhludurlar. Her devrin münafıkları bu ortak karaktere sahiptir.

Hürriyette sınır diğer insanların mutluluğuna engel olmamak, Kuran’ın ölçüsü içinde, insanlara acı vermeden özgür olmaktır.

Münafıklar müminlerin özgürlüğüne karşı olduklarını, özgürlüğü kısıtlamak gerektiğini öne sürerek atak yaparlar. “Biz mutaassıbız” “biz daha takvayız” diye ortaya çıkarlar ama aslında müthiş ahlaksızdırlar. Fitnelerini yürütebilmek için kendilerini dindar, dürüst, takva göstermeleri gerektiğinden ısrarla özgürlük karşıtı olduklarını vurgularlar.

Başkasına zarar vermemek şartıyla alabildiğine özgür olunmalı. Kuran özgürlüğü anlatan bir kitaptır.

Bazı insanlar her durumu öfkelenerek, küserek, darılarak halletmeye çalışıyorlar. O nedenle çevrelerinde kimse olmuyor. Oysa affedici, şefkatli, merhametli, anlayışlı olmaları, her olayı Allah’ın yarattığını bilerek davranmaları gerek. Diğer türlü olursa dost ve arkadaş edinmeleri çok zor olur ve mutlu olamazlar, sevgiyi devam ettiremezler.

İnsanların çoğu birbirlerine güvenemedikleri için birbirlerini hiç samimi sevemiyorlar. Sadece trip atmayı biliyorlar. Akıllı insanı aramak gerekir. Akıllı, Allah’tan korkan, bencil olmayan insanı bulup onunla dost olmak önemlidir. Gerçekten sevmeyi bilen insan azdır, o kişiyi bulunca bırakılmaz.

İslam Birliği biz bir araya dostluk için, sevgi için, kardeşlik için, savaşları durdurmak için geldik anlamında olacaktır. Biz ırk temelli bir birlik arzusu içinde değiliz. Kavgaya dayalı birliktelikler facia olur, bunu asla kabul etmeyiz. Hep sevgi, hep dostluk, hep kardeşlik esas olacak.

Dünya iki günlük ama İslam ahlakı yaşanmadığında dehşet yaşanıyor. Dünyanın kurtuluşu İslam Birliği’nin oluşmasında. Mehdi’siz ise İslam birliği olmaz. Allah’ın gösterdiği tek çözüm Mehdiyettir.

İnsanlar cahiliyenin gereksiz kurallarıyla kendi kendilerine zulüm ediyorlar. Allah insanlara zulmetmez, insanlar kendilerine zulmederler. Dünyada inanılmaz bir acı var ama bu acıların temelinde insanların kendi kendilerine koydukları kurallar, baskılar var. Gece gündüz depresyon ilaçlarıyla ayakta duruyorlar. İslam ahlakı yaşandığında ise insanların her yönden güvencesi tam oluyor. Gelecek korkusu ortadan kalkıyor. Gereksiz gelenekler, kurallar, baskılar kalkıyor. Şimdi insanlar geleceğini garanti etmek için sigorta yaptırıyor. İslam ahlakı tam yaşandığında her mümin her müminin sigortasıdır. 83 milyon insanın hepsi 1 kişinin güvencesi olur.

Müslüman elindeki her şeyi dağıtmakla yükümlüdür. Mal dağıtmakla bereketlenir. Mesela bir insanın 20 odalı evi varsa, o evde tek başına yaşaması vicdanlı olmaz. İnsan bir odada yaşıyor, bir tabak yemek yiyor. Müminleri o evin 19 odasında güzellikle misafir edersin. İslam ahlakı böyle Kuran’da anlatıldığı gibi yaşansa açlık, yokluk, fakirlik, adaletsizlik kalmaz.

Öfkeyle bakıldığında dağ gibi iyilikler görünmez.

Allah'a tam tabi olalım, çok güzel bir dünya olacak.

Münafığın en üzerinde durduğu konu Müslümanlar içinden kimleri etkili görüyorsa onu etkisiz haline getirme çabasıdır. Ahir zaman münafıkları kavmin en ileri gelen azgın müşrikleriyle iş birliği yaparlar. Hedef seçtikleri de İslam’a en çok hizmet eden, en etkili Müslümanlar olur. Ancak münafık kaderde yenilmiş olarak yaratılmıştır. Allah tarafından sürekli aşağılanırlar ama aşırı arsız oldukları için küfri inatları çok yoğundur. Münafığın bu küfri inadı da Müslümanların faydasına olur. Müslümanların hem gelişmesini sağlar hem de sevaplarını arttırır.