Adnan Oktar A9 TV; 17 Nisan 2013

Müslümanlara hakaret ettirmeyiz. Hukuk var, kanun var.

Hakaret etmek kanunlara göre suçtur. Küfredene, hakaret edene tüm dünyada dava açılır. Bunda şaşılacak bir şey yok.

Hakaret eden kendini küçük düşürür.

Kimse hakareti kabul etmez, herkes haddini bilecek.

Kanunlar önünde bütün vatandaşlar eşittir, kimsenin hakaret etme özgürlüğü veya dokunulmazlığı yoktur.

Küfretmek, hakaret etmek hangi inançtan insana yapılırsa yapılsın çirkin bir tavırdır. Her kime yapılırsa biz bunu eleştiririz.

Millet olarak bizi küfre, hakarete alıştırmaya çalışanlar var. Bunu kabul etmeyiz. Biz küfür, hakaret istemiyoruz.

Şu an hakaret edene, kanunla hukukla gereken karşılık veriliyor. Eskiden akılalmaz hakaretler olurdu ve yapılacak bir şey olmazdı. Artık kimsenin hakaret edememesi bu hükümetin sunduğu bir güzellik.

Fikir ayrı, hakaret ayrıdır. Kanun- hukuk var. Kimseye hakaret ettirmeyiz.

Fikir hürriyetine evet, hakarete hayır. Hiçbir Türk mahkemesi kimseye fikrinden dolayı ceza vermiyor. Ceza verilen konu; hakarettir, küfürdür.

Dinsize acınır, dinsize ne saldırıyorsun? Bir de dinsizi zorla sen kendi dinine çekemezsin. Dinsize özgürlük vereceksin, sen karışamazsın. Adamı kendi sistemi, kendi ahlakı içinden çekemezsin. Kimseye zarar vermedikten sonra sen adama karışamazsın. Senin şahsına, çevrene, topluma zarar veriyorsa müdahale edersin, hakkın var. Ama o da kanun-hukuk ölçüleri içerisinde olur.

İfade özgürlüğü fikir içindir, küfretmek için değildir.

Kişi inanmıyor olabilir, inanmadığını söyleyebilir. Kimse buna bir şey demez, bir sorun çıkmaz. Ama küfrederse bunu kabul etmeyiz. Haşa ve haşa Allah’a, dine, mukaddesata, şahsımıza hakaret ettirmeyiz. Bizi böyle bir hakarete kimse alıştıramaz söyleyeyim.

Zannediyorlar ki biz fikre karşıyız, düşünceye, felsefeye karşıyız. Edebinle, adabınla, nezaketinle istediğin fikri savun. Sana kimsenin bir şey dediği yok. Fikir olarak istediğini söyle. Hakaret etmeyeceksin. Hiçbir Avrupa ülkesinde buna müsaade edilmez. Hakaret yok.

Küfretmeyle, hakaret etmeyle; felsefe ve fikrin arasındaki farkı kişi bilemiyorsa ona kanun, hukuk onu öğretir.

Gençlerin kendi inançlarında özgür olmaları bir güzelliktir. Kimse hiçbir görüşü kabul etmek zorunda değil, herkes özgür olsun.

Esad, benim söylediğim konularda güzel bir konuşma yapsın. Konuşmasına “Bismillahirrahmanirrahim” diyerek başlasın. Öyle “karşılıklı menfaat ilkeleri”nden falan bahsetmesin. Çıkar geldi mi, arkadaşlık dostluk gider. O üslubu bıraksın.

Esad Mehdi (as)’ı sevdiğini söylesin, Mehdi (as)’ı beklediğini söylesin. İttihad-ı İslam’ı savunduğunu söylesin. “Alevi-Sünni hepsi kardeştir” desin. “Bağnazlığa, yobazlığa karşıyım” desin. Söz bir, Allah bir; üstünden belayı kaldıracağız, inşaAllah.

Sol, bütün dünyada çok organizedir, girift bağlantıları vardır. Solun işine gelmeyen bir şey olduğunda hemen ittifak ederler.

Darwinist- materyalist eğitim sevgisiz, yırtıcı insanlar meydana getiriyor.

Başkalarına hakaret edenler ve buna karşılık kendilerine dava açılmasına tepki gösterenler; aynı hakaret sözleri kendilerine iade edildiğinde bu sefer kendileri dava açıyorlar. Bu, samimiyetsizliklerinin açık bir delili.

Milletçe hükümete çok iyi destek olmamız gerekir. Hükümete eleştiri yapılabilir ama derin bir muhalefet gereksiz olur. Bazıları hükümeti suni, yapmacık konularla yıpratmaya çalışıyorlar. Bu tür oyunlara karşı uyanık olmak gerekir.

Hakaret edene kanunen gereken ceza verildiğinde bir daha hakaret edemiyor. Konuşmalarını düzeltiyor. Demek ki düzgün konuşmayı biliyor. İşte hukukun, kanunların böyle terbiye edici, güzel bir yönü vardır.

Kimsenin küfretme hürriyeti olamaz.

Biz konuştukça deccaliyet manen, tuzun suda erimesi gibi eriyor.