Adnan Oktar A9 TV; 2 Mayıs 2017

Küfür ayrı boyutta ayrı frekansta yaratılıyor. Müminin onların halinden etkilenip bir an şüpheye kapılması çok çok vicdansızlık olur.

Küfürde kadın da erkek de hem ahlaken hem fiziksel olarak pistir. Adeta birbirlerine bela olarak yaratılmışlardır ve pisliğe mahkum yaşarlar.

Küfür ahlakındaki vicdansızlık onlara o kadar büyük acı çektiriyor ki adeta cehennem ateşine düşmüş gibi yaşıyorlar. Bu yüzden böyle öfkeliler. Kendileri sevgiyi, güzelliği, dostluğu, samimiyeti yaşayamadıkları için iman edenlerin temiz, nurlu, kaliteli yaşamı onların içine dert oluyor.

Allah müminleri doğrudan küfürle muhatap etmez, küfür aynı mekanda da olsa müminlerden ayrı bir boyutta adeta kendi cehenneminde yaşar. Münafıklar da müminlerin içinde yaşarlar ama mutlaka küfür boyutuna kayarlar, fakat iman edenlere zarar veremezler.

Küfrün hayatında sürekli sıkıntı, bela, acı, kalp sıkıntısı, akıl noksanlığı, muhakeme bozukluğu, kir, kokuşmuşluk ve dengesizlik hakimdir.

Küfrün cehennemde yaşadığı acı bizim bildiğimiz anlamda bir acı değil Allahualem. Ama Allah sözünü mutlaka tutar.

Samimiyetin tek yolu Allah'ı çok sevmek, Allah'tan korkmaktır. Küfür anlayışında samimiyet en büyük enayilik gibi görünüyor oysa tam tersidir. Samimi olduğunda ezileceğini zannediyor, oysa sabretse ve samimi olsa her insan hem dünyada hem ahirette çok güzel yaşar.

İnsan ölüm anından itibaren yeni bir boyuta geçer. Mümin ölüm sırasında hiçbir korku, endişe veya sarsıcı olay yaşamaz. Ölüm rüya gibi olan bu görüntünün çok keskin bir görüntüye dönüşmesidir. Küfür ölüm anından itibaren acı yaşamaya başlar, müminde acı olmaz.

Müminin ahiretteki sorgusu da çok kolaydır. Küfür için ise çok detaylı zorlu bir sorgulama söz konusudur.

Müminin imtihanın en önemli kısmı küfre, deccaliyete, tuğyana karşı ilimle, sabırla, şefkatle yaptığı mücadeleden oluşur.

Küfre karşı sessiz ve sakin olan münafık Müslümanlara karşı çok saldırgan ve kindardır. Sözleri çok çirkindir, azgındır. Münafık küfre karşı saygılı ve itinalıdır. Küfrü kızdırmamaya özen gösterir. Müslümanlara karşı ise saldırgan ve çirkeftir.

Çabuk öfkelenmek de küfürden gelen bir alışkanlıktır. Allah İslam'ı tanıdıktan sonra tüm bu çirkinliklerin bırakılmasını istiyor.

İnsanların bir kısmı İslam'a girdiğinde küfrü tam bırakmıyor. Küfürden gelen çirkin yükleri tamamen bırakmak lazımdır. Çirkeflik, laf sokma, yapmacıklık, çabuk moral bozulması, üzüntü, tevekkülsüzlük küfürden gelen çirkin yüklerdir. Bunlar İslam'a girildiğinde terk edilmelidir.

Allah'ın küfre ve münafıklara süre vermesi, son ana kadar ertelemesi Müslümanları yanıltmamalı. Son ana bırakma Allah'ın sünnetlerindendir.

Kıyamete en yakın dönemde dünyada Müslüman kalmayacak. Kıyamet küfrün başına kopacak. Cennet ehli kıyameti güven içinde izleyecek.

Küfre, münafıklara, zulme buğz etmek müminin en belirgin iman alametlerinden biridir. Mümin Allah için sever, Allah için buğz eder. Bu müminin en keskin alametlerinden biridir. Müminde içgüdüsel olarak iyiye karşı derin bir sevgi varken kötüye karşı buğz vardır.

Bazı insanlar gelenekçi İslam'ı tanıdıkları için Kuran'ın yeterli olduğunu duyduklarında, Kuran'daki özgürlüğü tanıdıklarında şaşırıyorlar. İslam'da müzik, dans, sanat olmaz, Müslüman dediğin sürekli ağlar, bakımsız olur, fakir yaşar, içine kapalıdır diye biliyorlar. Müslümanların coşkulu bir hayatı olması, güzel, bakımlı, zengin olmaları bu insanları şaşırtıyor. Zenginliğin, güzelliğin ve neşenin sadece küfrün hakkı olduğunu, Müslümanın dünyada süründüğünü, güzelliklere ancak cennette kavuşacağını sanıyorlar. Oysa Allah tüm nimetleri müminler için yaratmıştır. Küfür zengin olduğunda hiç kimse bu nasıl oluyor diye sormuyor. Mümin zengin olduğunda bu nasıl olur diye yadırgıyorlar. Dünyadaki tüm güzellikler Araf Suresi 32. ayette bildirildiği gibi " "Bunlar, dünya hayatında iman edenler içindir, kıyamet günü ise yalnızca onlarındır."

Şeytanın temel vasfı kibir ve inatçılıktır. Kendi enaniyetini her şeyden önemli görür. Küfür ehlinde de aynı kibir vardır. Küfür cehenneme gittiği halde pişmanlık duymaz, enaniyetini korumayı mesele olarak görür. Bu ahlaksızlığın en ileri hali münafıkta görülür.

Allah yüzlerce ayetle Müslümanların velayet sisteminde birbirini koruyup kollamasını farz kılmıştır. Münafık bu sistemi yıkmaya çalışır. Münafık müminleri değil küfrü veli edinir. Müminleri terk edip küfrün yanında onlarla birlikte yaşamak Allah'ın istediğini terk etmektir. Münafık tüm bunları yaparken ise kendi ahmak aklıyla Kuran ayetlerini kullanır. Kuran'la Kuran'a karşı mücadele edene Allah büyük bela verir.

Küfür münafığı çok aşağılık görür. Alçak ve hain olduğunu bilir ama menfaati için bir süre kullanmak ister, sonra yapayalnız bırakır.

Bir mümin, bir kafirin veya münafığın ruh halini sonsuza kadar bilemez. Bu, müminin hiç bilmediği bir boyut ve hayat şeklidir.

Kendisine saygısı olmayan, kavgaya yatkın, sürekli küfürle konuşanlar nefret dolu hayatı makul görüyorlar. Böyle hayat olmayacağını anlatmalı.

Müslüman münafıkların ve küfrün içerisinde kişiliğini, inancını, kararlılığını muhafaza ederek ilmi mücadelesine devam eder.

Müslüman münafık ve küfürle karşılaştığında herhangi bir panik yaşamaz. Sakince, akılla ve sabırla onları eğitir, ilmen mücadele eder.

Dünyanın bağlanılacak hiçbir yönü yok. Ancak münafıklar dünyaya delice bağlıdır. Münafığın dünyaya bağlılığı küfürden daha fazladır.