Adnan Oktar A9 TV; 13 Mart 2013

Bağnazlar Allah sevgisinden, derin imandan pek bahsetmezler. Yazdıkları yazılar da genelde öfke ve nefret içeriyor. Sevgiyi, şefkati anlatacak güçleri, yetenekleri olmuyor.

Türkiye’de ve dünyada Müslümanlara modern İslam modelini biz gösterdik.

Biz Hz. Mehdi (as)’ı seviyoruz, Allah da bizi sevsin inşaAllah.

Bütün Ortadoğu’yu kucaklayan, Çin, Rusya hepsine şefkat duyan, Amerika’yı da, bütün dünyayı seven bir sistem; İslam budur. Herkesi seven, herkese iyilik eden bir sistemdir.

Provoke edici konuşmalardan kaçınmak lazım. Her zaman İttihad-ı İslam’ın İsrail’i de koruyacağını, kollamacı bir ruhu olduğunu vurgulamak lazım. İç işlerine, dış işlerine müdahale ederek değil, sevgiyle.

Müslüman’a dokunan yara Müslüman’ın şerefini, onurunu yükseltiyor, cennetteki makamını genişletiyor. Müslümanlar arasında itibarını, gücünü artırır. Küfre yara dokunduğunda adamın ahireti yanar, dünyası yanar. Arkadaşları içinde itibarı sıfıra gider, çok aşağılanır. Psikolojik yönden çöker.

Bizim modelimiz Kuran modelidir, Mehdiyet modelidir, sevgi, aşk, muhabbetin coşkusu modelidir.

Çocuk sevmek peygamber ahlakındandır. Allah’ın ahlakı öyledir. Çocukları sevmek cennet ahlakıdır. Çocuk çok büyük nimettir.

Allah Müslümanların bölünmesini Kuran'da suç olarak bildiriyor.

Üstad Bediüzzaman’ı seveni canımdan daha çok severim. Üstad’a muhalif olanı da hiç sevmem. Onu sevemiyorsa zaten kalbi kararmıştır benim kanaatim.

Üstad Bediüzzaman’ı seveni canımdan daha çok severim. Üstad’a muhalif olanı da hiç sevmem. Onu sevemiyorsa zaten kalbi kararmıştır benim kanaatim.

Milletimiz nerede sevgi var, şefkat var, oraya döner. Gaddarlıktan kaçar, hiçbir şekilde oyunu vermez.

Müslüman’ın zaten yaraya ihtiyacı vardır. Yarayla, acıyla, çileyle Müslüman, Müslüman olur. Değerli hale gelir. Cesaret; Müslüman’a yakışan budur.

Sırf Mehdi (a.s)’ı sevmek, İttihad-ı İslam’ı istemek bile bir kurtuluştur.

Biz dininden dolayı, dilinden dolayı, ırkından dolayı hiç kimseye karşı muhalefet etmeyiz. Hiç kimseden rahatsız olmayız. Hepsini can olarak severiz.

Türkiye olarak her yere üye olalım. Herkesi sevelim. Herkesle dost, ahbap olalım. Düşman olduğumuz kimse olmasın. Herkesle ahbap olalım. Her şey güzele gitsin, iyiye gitsin, Hakk’a gitsin. İttihad-ı İslam’a götürsün bizi, inşaAllah.

Namazda aşk, coşku içinde olacağız, sevinç içinde olacağız, muazzam bir heyecan içinde olacağız. Bayram sevinciyle kalkacağız, hırsla. Mesela adama deseler ki, “Şimdi kalk, beş milyonu al.” Uykulu ama, çok uykulu. Yahut bir kasenin içinde altın dolu. “Kalk, al.” Uçarlar, değil mi? O altın kâseden çok daha kıymetlidir sonsuz cennet, Allah’ın rızası.

Müslüman toprak olacak. En mütevazı olan olacak. Baş olmayacak, hep ayak olmaya çalışacak. Baş olma hırsı anormal bir harekettir. Nefsanî bir hırstır. Güzel değil. Müslüman’ın takvası, iyi olanı; hep ayak olmak isteyen, hep hizmetçi olmak isteyendir. Toprak olmak isteyendir. Onlar makbuldür.

Öyle padişah edasıyla Müslüman Müslüman’a karşı tavır alamaz. Müslüman aczini bilecek, fakrını bilecek. Allah’ın zavallı, gariban bir kuluyum diyecek. Öbür türlü onda bir fitne, bereketsizlik olur.

Peş peşe sıkıntılarla sen cennet terbiyesi alıyorsun. Zorluklar olmazsa hasta olursun. Zorluklar seni güzelleştirir. Ne kadar bela yağarsa o kadar çok sevap alırsın.

Müslüman Kuran’la birlikte yaratılır, Musevi Tevrat’la birlikte yaratılır. Dünyada dinin yetişmediği-ulaşmadığı bir insan yoktur. Ve bu, tesadüfler sonucu olmaz, kaderde bir bütün olarak yaratılır. Kainatın tamamı metafiziktir.

Müslümanın ruhu, Allah sevgisiyle bayram halindedir.

Mutsuz olan insanların aklına zarar geliyor. İmansızlık mutsuzluğa, mutsuzluk imansızlığa sebep oluyor. Bu adeta kendi içinde kilitlenmiş gibi bir sistem. Mutsuzluk imansızlığı çekiyor. Halbuki Allah müslümanların mutlu olmasını istiyor. Allah sevinci beğeniyor. Bağnazlar da durmadan ağlamayı teşvik ediyor.

Müslümanlar nurdur. Allah’ın dilemesi dışında kimse bir Müslüman’a zarar veremez.

Bazı insanlar iman zaafiyetinden dolayı güya Mehdiyeti örtmeye çalışıyorlar. Müslüman neşeli, akıllı, samimi ve doğal olur. Özel hallere girmez.