Adnan Oktar A9 TV; 24 Ağustos 2013

Hiçbir yerde sevgi ifadesine rastlamıyoruz. Hangi internet sayfasını açsak hep nefret söylemleriyle karşılaşıyoruz. İslam aleminde de sevgi konuşulmuyor. Bilakis akılalmaz bir nefret üslubu var. Halbuki dünyanın asıl ihtiyacı, asıl gıdası sevgidir.

Bazı insanlarda nefret deniz gibi oluyor ve bunun içinde boğuluyorlar. İnsanlar sevgiyi adeta unutmuşlar. Sevginin diriltilmesi için yoğun bir gayret gerekiyor. Sevgiyi gündem yapmak gerekiyor. Çünkü sevgi iyice güçlenince nefreti ezmeye başlar ve galip gelir.

Fakirin kalbi çok derindir. Sevgisi çok derindir. Aşkı, muhabbeti çok güzeldir. Allah’a muhabbeti çok güzeldir. Sanata, estetiğe eğilimi çok yüksektir. Her yönde güzel ahlaklı oluyorlar fakirler.

Amerikalıların kibarlıkları ve insan sevgileri çok güzel. Amerikanın neşesini, güzelliklerini boğmaya kalkmak çok büyük vicdansızlık ve zulüm olur.

Museviler sanılanın aksine ısrarla barışı ve sevgiyi savunan insanlar.

İnsan cennete sevgiyi öğrenmeden gidecek olsa kalbi bomboş olur. Cennete gitmeden önce dünyada sevgiyi öğrenmemiz gerekiyor. Kalbinde sevgi olmayan cennet nimetlerinden zevk alamaz.

İnsan cennete sevgiyi öğrenmeden gidecek olsa kalbi bomboş olur. Cennete gitmeden önce dünyada sevgiyi öğrenmemiz gerekiyor. Kalbinde sevgi olmayan cennet nimetlerinden zevk alamaz.

Dünyada Allah'ın insanlardan istediği tek bir şey var: Sevgi. Mehdi (as) ve İsa Mesih (as) sevginin iki üstadıdır.

Biz dünyaya Allah'a, dine hizmet için geliyoruz. Güzel ahlakı, sevgiyi, vefayı yaşamaya geliyoruz. Dünyevi menfaat peşinde olanlar asalak bir zihniyet içinde yaşıyorlar. Halbuki bu anlamda, insan açlıktan ölmez, uykusuzluktan ölmez. Müslüman dünyevi hiçbir çıkara tamah etmez. Allah’a kendini tam teslim eder.

İçten pazarlıklı, şüpheci, karanlık, iyi niyetli olmayan, dürüst olmayan, kalbinde fesat olan, insanların iyiliğini istemeyen, sevgiye içinde muhabbet duymayan bir insanın Allah basiretini bağlar, ferasetini bağlar. Abuk sabuk hareketler yapmaya başlar. Bakışı bozulur, konuşması bozulur, mantığı bozulur. Allah engeller koyar, bereketsizlik gelir.

Camiyle de kurtuluş olmaz, cemeviyle de kurtuluş olmaz. Camiye, cemevine giden insanların eğitimine çok önem vermek lazım, kalitesine çok önem vermek lazım, sevgiyi çok iyi öğretmek lazım.

Allah sevgisinin tecellisi olarak iman insanları güzel bir üslup ve ruh içindeler. Allah bunlar için dünyayı ayakta tutuyor. Yoksa dünya çoktan gider. Yani zalimler için dünya ayakta değil, sevgisizler için ayakta değil, merhametsizler için, savaş yapanlar için ayakta değil.

Bazı insanlarda sürekli bir nefret arayışı var. Hristiyan ve Musevi nefreti, komünist nefreti, Ermeni nefreti… nefretin ucu bucağı yok. Nefret politikası ile bir yere varılmaz. Sevgiyle yaşayın, bir bakın bakalım ne kaybedeceksiniz?

İnsanlara sevgi öğretilmedi, sürekli şiddet öğretildi. Toplumun büyük kısmında nefret ve sevgisizlik oturmuş durumda. Devlet sevgiyi öğretip nefreti yok etmeyi milli mesele haline getirmeli.

Musevileri zayıf görüp onlara karşı nefret politikası izlemek de zulüm olur, çok korkunç bir şey olur. Zulüm, zulmü getirir. Bir avuç Musevi’ye şefkatle, sevecenlikle, koruyucu ruhla yaklaşılması, Mısır’daki o gerilimin azaltılmasında çok önemli temel nedenlerden birisi olur.

En büyük silah sevgidir. Israrla sevgi. Nefret söylemine hiç yer bırakmamak lazım. Öfkeyle yaklaşılırsa insanlar ikna edilemez.

Ne gelenekçi sağ, ne komünist sol insanlara mutluluk verecek gibi değil. Her iki taraf da sinirli dikkat ederseniz. Her iki taraf da mutsuz. Her iki tarafın da çoğu insanı çirkin, sevgisizlikten çirkinleşmiş. Hep nefret söylemi var. Çok çirkin bir sevgisizlik ruhunda rekabet var adeta.

Bir kısım başörtülü veya başı açık hanımların arasında nefretin mutlaka silinmesi lazım. Müslüman Hz. Meryem gibi olacak, halim olacak.

Arkadaşlarımız Tayyip hocama daha şefkatli yaklaşsınlar. Sürekli nefret ruhuna maruz kalmak insanın psikolojisine çok zarar verir, onu yıpratır. Başbakana ve yakınlarına ağır hakaretler çok günah ve ayıptır.

Türkiye sevgiyi esas alan, nefretten kaçınan bir millettir.

Seven kalp salim olan kalptir, nefret eden kalp hastadır.

Bağnazlar Allah sevgisinden, derin imandan pek bahsetmezler. Yazdıkları yazılar da genelde öfke ve nefret içeriyor. Sevgiyi, şefkati anlatacak güçleri, yetenekleri olmuyor.

Kendi içlerindeki mezhep taassubu Müslümanları mahvediyor. Bakıyoruz, katliama bağnaz alimler fetva veriyor. Hatta El Ezher şeyhi bile destek veriyor. Her taşın altında İsrail'i aramak mantıklı değil, akılcı da değil.

Mısır'daki katliamı İsrail'in üstüne yıkmaya gerek yok. Mısır'ı İsrailli hahamlar yönetmediğine göre İsrail'i suçlamak mantıklı değil. Müslümanlar birbirini katlediyor.

Müslümanların birleşmesini istememek ne demek? Şeytandan Allah'a sığının.