Adnan Oktar A9 TV; 4 Ocak 2015

Egoistlik bölünmeyi getirir. Adam malının üstüne çöker. Egoistliğin özelliği budur. Ama egoistlik yoksa cömertlik vardır. Cömertlik sınır kabul etmez. Sınır olmayacak ki sen cömertliğini rahat rahat uygulayasın, dostluğunu, sevgini rahat rahat gösterebilesin.

Egoistliğin olduğu yerde hayat ölür. Egoistlik zehirdir, ağır zehirdir. Yani bir miligramı bile toplumu öldürür. Egoistliğin toplumdan yok olması lazım.

Birlikte bereket vardır. Mesela, Avrupa ülkeleri birleşti ama aralarında bir iman bağı, bir sevgi bağı olmadığı için başarılı değiller. İslam alemi birleştiğinde aralarında sevgi bağı da olacağı için, sınırlar olmayacağı için; yani vize, pasaport falan olmayacağı için ticaret de dostluk da kolay olacaktır. Kıvrak, hareketli, canlı, gürül-gürül akan bir hayat olacaktır. Sevgiye dayalı, cömertliğe dayalı, egoistlikten, bencillikten uzak.

Dünyada sevgisizlik hakim. Sevgisizlik hakim olduğu için bölünme istiyorlar. Ayrılmak istiyor, nefret ediyor. Mesela; o ülkeden nefret ediyor, o ondan nefret ediyor. Hemşeriler birbirlerinden nefret ediyor. Aileler birbirinden nefret ediyor, insanlar birbirinden nefret ediyor. Önce sevginin halledilmesi lazım.

Kavgaya yer yok, nefrete yer yok. Dünyaya sevgiyi öğreteceğiz. Nefret bayağı ızdırap verici, acı verici, yorucu ve tiksindirici. Sevgi bayağı güzel. İsrail, Ürdün, oralar akıl almaz güzel yerler. Barışın, sarılın birbirinize, kardeş olun.

Düşünce özgürlüğü; herkese hakaret etmek, herkesi üzmek, canını yakmak, onun sevincini, sevgisini boğmaya kalkmak anlamına gelmez. Sevgiyi esas almaları lazım. Fikir özgürlüğü kutsal tamam ama sevgi daha kutsal. Nezaket daha kutsaldır, saygı daha kutsaldır.

Sevgisizliği önemsiz görüyorlar. Bütün dünyayı mahvetmedi mi bu sistem? Amerika çöktü, Rusya çöktü. Bir aşamasındalar şu an daha da çökecekler. Avrupa mahvoldu, Avrupa iflas etti. Tek sebebi sevgisizlik, egoistlik, bencillik. Dünya bütün insanlara bin kere yeter.

Kuran’ın gösterdiği; merhamet, şefkat ve akıldır, sevgidir. Sevginin hâkim olmadığı her yere dehşet hâkim olur.

Vücut direnci düştüğünde hastalık gelişir. Neşeli olsunlar, sevgi dolu olsunlar. Nefret hastalığı körükler, kanseri geliştirir. Kalplerinde nefret, öfke bırakmasınlar. Sevgi bedeni besler. Her yere Allah’ın tecellisi olarak bakıp sevgiyle yaklaşsınlar.

Bütün din mensuplarına karşı dünyada bir saldırı var. O sevgisizlikten kaynaklanıyor, zulüm ruhundan kaynaklanıyor. Onun için de Darwinist, materyalist eğitime dünyanın son vermesi lazım. Yoksa o acımasızlık sürekli devam eder.

Sen mazlum bir millete öfke duyarsan Allah felaket getirir. Kimseye öfke duymayalım millet olarak. Kimseden nefret etmeyelim. Herkesi sevelim. Zalimlere tavır alalım.

Aşık olmak için peygamber ahlakı gibi ahlak gerekir. Allah’a bağlanmak, Allah için yaşamak gerekir. Dünyadan geçmek gerekir. Egoist, bencil olan adam aşık olur mu? Kiri zaten üstüne sürmüş oluyor. Egoist, bencilse bitti.

Sen egoistçe yaklaşırsan o zaman sevgi zaten olmaz. Egoistlik, bencillik sevginin düşmanı. Egoist, bencil olma Allah yolunu açar. Bencil, egoist olursan Allah ayağına dolandırır.

Sevgisizlik öfke meydana getiriyor, sinir bozukluğu meydana getiriyor. O nefretle de saldıracak, nefretini tatmin edecek yer arıyor. Hafif bir şey de istemiyor. Yakmak, öldürmek istiyor; kafasını yaracak, kan revan içinde bırakacak. Sinirleri bir parça teskin oluyor o zaman, kan görünce. Şeytanın özelliğidir bu; kanla doyar şeytan.

Makul, akılcı, demokratik, sevecen, bütün insanları seven, her dinden insanı seven nesiller yetiştirmek lazım. Musevi nefreti öğretiliyor, Hıristiyan nefreti öğretiliyor, Şii nefreti öğretiliyor, Sünni nefreti öğretiliyor; böyle olmaz.

Kinci olmak çok kötü. Her şeye hayır, sevgi gözüyle bakmak lazım. Nefret insanı olmak çok büyük bir ahlaksızlıktır. Herkese sevgiyle yaklaşmak lazım.

Ruhunda nefret pisliğini saklayan bir insan sürekli bela denizi içinde yüzer. Nefretten kaçınmak lazım. Kalbe sadece sevgiyi koymak lazım. Kalp bir pislik, bir temizlik, onu kaldırmaz. Kalbe sadece temizlik koymak lazım. Kalp pislikten darlanır.

Bir toplumu egoistlik, sevgisizlik ve çıkarcılık sardıysa kardeşlik onun için çok komik gelir. “Ne kardeşliği?” der adam. “Ben zenginim, ayrılmak istiyorum. Fakirlerden de hoşlanmıyorum” diyor adam.

Yaşamak için yaşatmayacaksın mantığı çok egoistçe ve çok acımasız bir tavır. Öyle yaşamanın bir anlamı yok ki, hiç yaşama daha iyi o zaman. Öyle egoistçe, vahşice yaşayacaksan hiç yaşama. İnsan gibi yaşamak için yaşanır. Müslümanca yaşamak için yaşanır. Vahşice yaşamak için yaşanmaz.

Allah, “Siz Müslümanlar içinden çıkarılmış hayırlı bir ümmetsiniz” diyor. Bütün, birlik halinde, her şeyi bütün ve birlik. Komşu gibi, aile gibi, iç içe.

Biz Müslümanız; Müslümanlar bütündür, birliktir, parçalanmaz. Allah haram kılmış Müslümanlara bölünmeyi. En galiz haramlardan biridir Müslümanların bölünmesi. Herhangi bir isim adı altında Müslüman bölünemez.

Her mehdi hareketi istese de istemese de gerçek Hz. Mehdi (as)’a hizmet eder.

Bütün suni mehdi olma heveslilerinin tepe taklak gittiklerini görüyoruz. Demek ki uğraşmakla olmuyor, heveslenmekle olmuyor. Ben Mehdi olacağım diye ortaya çıkmakla olmuyor. Allah’ın o kişiyi Mehdi olarak yaratması gerekiyor.

Mehdiyet’in seyredilmesi, Cenab-ı Allah’ın sanatının, ihtişamının seyredilmesi açısından çok önemlidir. Hadisler doğrultusunda heyecan ve dikkatle seyretsin kardeşlerimiz. Adım adım Resulullah (sav) ne derse hepsi çıkıyor.

Hakkın kabulü, dünya çapında büyük bir şiddetten sonra oluşuyor. Şiddet oluşmadan kabul diye bir konu yok. İnsanların fıtratında var o. Ad Kavmi, Semud kavmi, bütün kavimlerde bu var. İllaki şiddet. Şiddette dünyayı bırakıyorlar, artık ahireti düşünmeye başlıyorlar.