Adnan Oktar A9 TV; 22 Kasım 2012

İnsanlar sevgiye açıktır. Herkesi kucaklayan ve herkese sevgiyle yaklaşan bir üslup gerekir.

Allah’tan korkan sevgi dolu olur, merhametli olur, şefkatli olur, akil olur, adil olur, adaletli olur.

Avrupa hukuk anlayışı, Avrupa şefkati güzel fakat Mehdiyet’in şefkati, Mehdiyet’in sevgi anlayışı hepsinin üstünde olacaktır. Hayretler içinde kalacak dünya o sevgiye, o kardeşliğe, o dostluğa.

Mehdi Musevilere Tevrat’la hükmedecektir, Tevrat’ın gerçeğiyle. Hıristiyanlara İncil’le, İncil’in gerçeğiyle, Müslümanlara da Kuran’la hükmedecektir. Sevgi, barış, dostluk, kardeşlik, iyi niyet, sevecenlik her yeri saracaktır.

Cenab-ı Allah Müslümanları cennete, sevgi yurduna, sefa yurduna, huzur ve güvenlik yurduna alacak, inşaAllah.

Kâinatın kuruluş amacı sevgi. Müthiş bir sevgiyle seviyor Cenab-ı Allah Peygamberimiz (sav)’i. Peygamberimiz (sav) nasıl seviyor Allah’ı? Âşık. Müslüman öyle olacak. Her şeye, Allah’ın yarattığı her güzelliğe âşık olacak; çiçeğe, böceğe.

Her yerde sevgiden bahsedilsin. Sevgi, dünyanın kuruluş amacıdır. Cenab-ı Allah sevgi olmasa kainatı yaratmazdı. Sevgi için yaratıyor Cenab-ı Allah.

Mehdi (as)’ın dışında barışı kimse sağlayamaz. O sevgiyi kimse sağlayamaz. SEVGİ ÖĞRETMENİ MEHDİ (AS)’DIR. ŞEFKAT ÖĞRETMENİ MEHDİ (AS)’DIR.

İsrail karakterinde, Tevrat ruhunda şefkat, merhamet vardır. Makul olmak vardır, itidalli olmak vardır. Onlar Mesih talebesi. Mesih talebesi kan akıtmaz. Uyuyan kişiyi uyandırmaz. Allah’ın gücüyle, imanla hakim olur. Sevgiyle hakim olur. Üsluplarında sevgi esas olması lazım.

Barışın bir dili vardır. Nezaket dili, sevgi dili, şefkat dili.

Mehdiyetin sevgi ve şefkat anlayışı her şeyin üzerinde olacaktır.

Sevgiyle, affedicilikle, Mehdiyet’in o sıcak iklimiyle dünya cennete döner.

Herkes cehennemde yanmaz. Suçunun derecesine göre yapılır, cehennem tabaka tabakadır. Mesela münafıklar cehennemin en aşağı tabakasındadır. Onlara çok şiddetli azap yapılıyor. Çok üst tabakada cehennemin sakin tabakaları var ama sıkıntıyla Allah orada azap yapıyor.

Cenab-ı Allah müminleri cennete koyacak. MÜMİNE CEHENNEM HARAMDIR. Mümkün değil cehenneme girmez. Cehennemi de televizyon ekranı gibi seyrediyor müminler.

Birçok insanın kalbine nefret oturmuş. Çok çirkindir nefret ehli. Kendileri de cehennem hayatı gibi hayat yaşıyorlar, çok büyük akılsızlık ediyorlar.

Şiddet, terör, acımasızlık şiddetle kaçınılacak hususlar yani direk cehennem vasıfları. Müslüman tiksinecek öyle şeylerden. Şiddetle kaçınacak.

Müminler cennete gidecekler, kafirler cehenneme gidecekler ama hiç kimse kendinden emin olmayacak. Ne cehenneme gideceğinden emin olacak, ne cennete gideceğinden emin olacak. Ümit ve korku arasında olacak. Allah öyle istiyor. O zaman insan mükemmel oluyor, çok titiz oluyor, inşaAllah.

İslam’da kalite çok önemli bir konudur, hayatın çok önemli bir yönüdür. Kaliteye önem vermedin mi, estetik, güzellik olmayınca dünya görünüş olarak cehennem gibi olur.

İslam’ı o kadar karmaşık, o kadar zor, o kadar çetin gösteriyorlar ki ve yaşanacak hayatın kalite anlayışını o kadar ezik, o kadar eksik gösteriyorlar ki; adama o hâşâ cehennem gibi geliyor. Cennet gibi bir İslam, cennet gibi bir ortam göstersene, cennet gibi bir üslup kullansana.

Allah hiç kimseye zulmetmez. Müminler hiçbir şekilde cehenneme gitmez. Ama mümin cehennemden korkacak, cehennem azabından çekinecek. Ama tekrar söylüyorum; bir mümin asla ve kesinlikle cehenneme gitmez.

Allah’a samimi iman eden bir mümin cehenneme gitmez. Cehennemi seyreder, görür, duyar, haberlerini alır ama cehenneme gitmez. Arazisine gider, görür ama acı çekmez.

Cenab-ı Allah’ın asıl istediği cennettir. Dünya cehennemi andırır. Cennetle cehennem arasıdır. Dünyada cennet alametleri vardıınların güzelliği, çiçeklerin güzelliği; fakat insanların aczi işte havanın sıcak olması, soğuk olması, hastalıklar, dertler, ağrılar, ölümler, sıkıntıları insanların, onlar cehennem alametidir.

Cehennem ehli, ilk olarak, "Bizler namaz kılanlardan değildik" diyorlar.

Hz. Mehdi (as) ve Hz. İsa (as)'ın dışında dünya cehenneme döner; döndüğünü de görüyoruz.

Hakkın hatırı alidir, kalabalığın hatırı değil. Bir konuda kalabalık bir şeyler söylüyor olabilir, o geçerli olmaz. Doğrusu neyse onu söylemek lazım.