Adnan Oktar A9 TV; 8 Aralık 2017

Hastalığa sabretmek, Allah’a tevekkül etmek mümin için önemli bir cennet vesilesidir.

Her işi evirip çeviren Allah’tır. Her ne olursa Allah yaptırır, biz müstakil varlıklar değiliz. Bir münafık saldırısı varsa, o Allah’ın kontrolündedir, bir küfür saldırısı varsa onu Allah yaratır ya da İngiliz Derin devletinin uyuyan hücreleri uyanıyorsa onları Allah uyandırıyordur. Bizim yapacağımız akıllı davranıp, Allah’a tevekkül etmektir.

Her şeyi kafaya takmak ve büyütmek insana çok zarar verir. İnsanlara tevekkülü hatırlatmak, küçük olayları önemli görmesine gerek olmadığını hatırlatmak güzel bir ibadettir.

İnsanlar iman zaafiyeti ya da imansızlıktan dolayı isyankar bir ruha bürünürler. İman eksikliği olduğunda dünyanın başıboş olduğunu düşünür ve her insanı potansiyel tehlike olarak görürler. Her an bir hastalık, bir bela, bir saldırı olacağı korkusuyla dehşet ve korku içinde yaşarlar. Onun getirdiği stresle de saldırgan olurlar. En ufak bir öfkede can havliyle saldırgan ve şüpheli tavırlar sergilerler. Bu durum tevekkülsüzlüğün insanda nasıl bir tahribata sebep olduğunu gösterir.

Münafıklar ve kalbinde hastalık olanlar, müminlerin dinleri sebebiyle nimet kaybına uğradığını iddia ederler. Oysa din insana hayatın tüm mutluluklarını getirir. Ama münafık ahmak kafayla değerlendirdiği için bunu anlamaz. Mümin akılcıdır ve tevekküllüdür. Kalbinde hastalık olan ise tevekküllü akılcılık olarak görmez, hayatın gerçeklerine göre hareket etmek ister. Kokuşmuş, sahtekar beyniyle olayları akılcı değerlendirdiğini düşünür. Geleceği kara kara düşünür nasıl tedbir alacağım der bu aptallığı da akıl zanneder. Mümin ise Allah beni bugüne kadar nasıl güzel yaşattıysa bundan sonra da çok güzel yaşatacak der, tevekkül eder.

Ruh sahibi olan dünyada mutlaka eğitimden geçer. Allah’a tevekkül edip, tüm imtihanların hayrını hikmetini görmek gerekir. Hastalıklar, zorluklar bu imtihanın önemli bir parçasıdır.

Sıkıntı eğer mineral eksikliği, yorgunluk, az su içmek veya uykusuzluktan kaynaklanıyorsa buna fiziki tedbirleri almak gerekir. İmani nedenden kaynaklanıyorsa kişi Allah sevgisini, Allah korkusunu, tevekkülünü güçlendirecek. O zaman insan hemen ferahlık hisseder.

Stresin olmaması, tevekkülün tam olması için anı yaşamak önemlidir. Geçmişi ve geleceği dert etmeden, kendisini tamamen Allah’a bırakacak mümin. Müminin yaptığı her iş Allah’a adanmış olmalıdır. Allah’ın rızasını amaçlamamak hayatı cehenneme çevirmek demektir. Allah’ın sevgisini bir yerden çıkarırsan oraya kabus, korku, dehşet ve acı gelir.

Sürekli öfkeli bir insanın tevekkülü çok zayıftır, şirk batağına düşmüştür. Sürekli öfkeli olmak ciddi bir sinir zayıflığıdır ve önemli konudur. Eğer insan sürekli gergin ve sinirliyle, insanları eşyaları olayları putlaştırmış demektir. O da onu gerilime sokmuştur. Sinirin kökeni Allah’ı unutmaktır. Her şeyi Allah’ın yarattığına kani olan Allah’a kendini tam bırakan çok huzurlu yaşar. Tüm hastalıkların rahatsızlıkların kökeninde Allah’a tevekkül edememek vardır.

Tarihin her döneminde samimi iman edenlere baskılar olmuştur. Hz. İsa döneminde de devrin derin devleti Roma müminlere akıl almaz baskı uyguluyordu. Mümin her zaman her koşulda tevekküllüdür ve sonuçta mutlaka galip gelir.

Tevekkülü artırmanın yolu Allah’ı hiç unutmamaktır. Allah’ı düşünmenin iki yönü vardır. Bir avam düşünme şekli vardır, yemeğini yer Allah’a hamd eder, televizyonda Suriye’deki olayları izler ama hiç etkilenmez. Onu sadece kızın düğünü, ertesi gün ödeyeceği çekler senetler ilgilendirir. Milli Piyango’dan bilet alır, “Allah affeder” der geçer. Okullarda Darwinizmin materyalizmin öğretilmesini çok normal karşılıyor ama 5 vakit namazını da kılıyor. Bir de Allah’ın varlığının muhteşem bir güç olarak dünyaya hakim olduğunu görüp, hayranlık içinde kalıp Allah’ı dikkatlice takip etmek vardır. Bunda Allah’la keskin bir dikkatle bağlantı vardır. Allah’ın istediği de budur. Normal aklın normal neticesi budur. Allah ile akıllı bir bağ kurulduğunda insan çok rahat yaşar. Yorucu olan ahlaksızlıktır, adamlık dinidir. Çünkü bunların çok fazla gereksiz kuralları vardır. Cahiliyenin kuralları, gelenekleri, örfleri bir insanın takatinin çok üstündedir. Dünya hayatıyla boğuşma da devreye girince bir çok insanın hayat yaşanmaz hale gelir.

Zorlukla karşılaşan insan ilk şirkten arınıp Allah’a sığınacak. Zorluğu Allah’ın yarattığını bilirsen, “Allah yarattı, Allah çözecek, Allah gerekeni yapacak, hayırla bitecek” dersen, o zorluk ferahlığa dönüşür. Ama kendin zorlukla mücadele ettiğini zannedersen onun içinde boğulursun.

Her sabaha Allah’a inançla, Allah’a güvenerek ve Allah’ın büyüklüğünü anarak başlamak çok önemli. Allah’ın büyüklüğünü bilerek kalmak kalbe müthiş bir ferahlık verir ve mümini en çok Allah’ın sonsuz büyüklüğünü anmak rahatlatır. Böyle uyanan insan bütün gün rahat ve teveküllü olur ama Allah’ın büyüklüğünü unutursa tüm günü korkuyla geçer.

Allah’ın büyüklüğünü anmak insan ruhunda muazzam olumlu etki yapar. Tevekkül bunun üzerine bina olur. Odandaki tek bir eşyadaki atomları düşün, milyonlarca atomun ne zaman nereden geçeceği, hangi yörüngede gideceğini bilen Allah var. Tüm atomlardaki düzeni var eden ve bilen Akla güvenmemek çok büyük vicdansızlık ve akılsızlık olur.

Öfke tevekkül edilmediğinde insanı yıpratır. Müminin hamiyet duygusu güçlüdür. Hz. Musa çok hamiyetliydi, çok uzun yaşadı. Peygamberimiz (sav) çok hamiyetliydi çok dinç ve sağlıklı yaşadı. Öfkenin yıpratıcı etkisi kişi tevekkül etmediğinde Allah’tan bir bela olarak gelişir.

İnsanların bir kısmı Allah büyük der ama anlamını düşünmez. Bir işi olur “Allah büyük” der ama Allah’ın büyüklüğü hakkında düşünmez. Mesela insan atomun yapısını düşünse Allah’ın büyüklüğünü anlaması için bir yol olur. Allah’ın büyüklüğünü anladıktan sonra da Allah’ı hiç bırakmamak ve Allah’a tam tevekkül etmek gerekir. Tevekkül ise Allah’ın kader kanununu tam bilmektir. Tevekkül deyince yaşlı bir amca olur başına ne gelirse boynu bükük durur zannedenler oluyor. Böyle değil. Tevekkül Allah’ın kader kanunu düşünmek ve tam yaşamaktır. Kader de Allah’ın sonsuz aklının mükemmel uygulamasıdır.

İnsanların bir kısmı Allah büyük der ama anlamını düşünmez. Bir işi olur “Allah büyük” der ama Allah’ın büyüklüğü hakkında düşünmez. Mesela insan atomun yapısını düşünse Allah’ın büyüklüğünü anlaması için bir yol olur. Allah’ın büyüklüğünü anladıktan sonra da Allah’ı hiç bırakmamak ve Allah’a tam tevekkül etmek gerekir. Tevekkül ise Allah’ın kader kanunu tam bilmektir. Tevekkül deyince yaşlı bir amca olur başına ne gelirse boynu bükük durur zannedenler oluyor. Böyle değil. Tevekkül Allah’ın kader kanununu düşünmek ve tam yaşamaktır. Kader de Allah’ın sonsuz aklının mükemmel uygulamasıdır.

Allah sevgisinin derinleşmesinin yolu, Allah’ın büyüklüğünü ve gücünü sözle değil filli delillerle kavrayıp beynimizin inanmasıdır. Mümin Allah’ın büyüklüğünü kavrayarak Allah’ı hem sever hem güvenir hem bağlanır. Öbür türlü tevekkül etmek için uğraşıyorlar. Allah’ın gücünü anladığında ise tevekkül etmemek diye bir konusu bile olmaz. Bu yüzyılda Allah’ın büyüklüğünü anlamak için çok fazla delil görüyoruz. Atomlar, moleküller, bunların detayları, hepsi üzerindeki Allah’ın aklı Allah’ın gücünü ve büyüklüğünü anlamak için çok önemli bilgiler.

İnsanların bir kısmı tevekkülü yanlış biliyor. Fonda kaval sesi olur, yaşlı bir amca “evladım tevekkül etmelisin” diye anlatır. Çaresizliğin sonucunda meydana gelen boyun eğmiş umutsuz bekleyişe tevekkül diyorlar. Öyle değil. Tevekkül, an an senin ve her şeyin Allah’ın kontrolünde olduğunu bilmektir. Kader bilimsel bir konudur. Zaman yok. Zaman beynin algı biçimi. Bu, kaderin somut teknik bir gerçek olduğunun ispatıdır.

Her sorun aşılmış olarak yaratılır. İnsan Allah’a güvenecek, sabredecek, sakin olacak. İnsanlar sorunla karşılaşınca çoğunlukla panik yaşıyorlar, ama bir hafta sonra geçmiş oluyor. Bir yıl sonra en büyük sorun dediklerini bile hatırlamıyorlar.

Allah'a samimi teslim olanlarda ferahlık ve güzellik olur. Allah her şeyi bir amaçla yaratmıştır. Tevekkül Allah'ın dünyada verdiği en önemli nimetlerdendir. Tevekkül etmeyen insanda psikolojik rahatsızlık başlar. ALLAH'A TEVEKKÜL EDENİN DÜNYASI GÜZEL OLUR.

Allah’a iman ve tevekkül dünyadaki en büyük lükstür. İnsan tevekkülü unuttuğunda dünya üzerine çöker. Tevekkül ettiğinde ise bütün dünya onun hizmetine girer.

Dikkat keskinliği ani bir duruma karşı hazırlıklı olmayı sağlar ve tevekkülün bir parçasıdır. Kaygıda ise tevekkül yoktur.

Karşılaştığı olay ne kadar sarsıcı olursa olsun Müslüman tevekküllü olacak. Peygamberimiz (sav) zamanında Müslümanlar her yandan kuşatılıyorlar, çok tevekküllü davranıyorlar. Müslüman her zaman Allah’a güvenecek.

Müslüman en zor anlarda dahi metanetini korur. Allah insanlara dayanamayacağı bir yük yüklemez. Müslüman neyle karşılaşırsa karşılaşsın hepsine gülerek gider.