Adnan Oktar A9 TV; 24 Haziran 2018

Allah sevgisinde derinleşmek isteyen çileye ve acıya talip olacak. Sevginin kökeninde çile, acı ve her zaman olumlu düşünmek vardır. İnsan nasıl sevdiğinin kendisine hep hüsnü zanla bakmasını istiyorsa, Allah da insanın Kendisine hep olumlu bakmasını ister. Çilelerin, acıların içinde mümin hep Allah hakkında olumlu düşünecek.

Bıkmak Allah’ın imtihanını istememek anlamına gelir. Sevgiden bıkmak anlamına gelir. Böyle bir şey müminin kaderinde yok. Müminde bıkkınlık olmaz. Bıkkınlık ölü olarak yaratılmış varlıklarda olur. Onlar yemekten, eğlenmekten, gezmekten her şeyden bıkarlar. Müminin ise her anı bir heyecan, her anı bir yenilik, her anı bir sevinçtir. Mümin nereye dönse iyilik, nereye dönse hayırdır.

Bir kadın çok samimiyse, sevgi, tutku, sadakat, vefa çığ gibi gelişir. Bir kadının tam kendi olması muhteşem bir durumdur. Tüm mesele samimiyettedir.

Bu sevgisizlik ortamı 3-5 yıla kadar değişecek. Allah, Mehdi vesilesiyle, tüm dünyaya sevgiyi öğretecek.

Her konuyu mutlaka sevgiyle, dostlukla, akılla halletmek lazım. Öfkeyle bir konuyu çözmek mümkün olmaz. Çözülüyor gibi görünse de iki tarafa da büyük zarar verir.

Tartışma, çatışma kültürü insanın dimağını bir süre sonra kapatır. İnsan ruhunun rahatlamaya, sanata, güzelliğe, neşeye, sevince ihtiyaç vardır. Gerilimi azaltan, sevgiyi teşvik eden açıklamalar önemlidir. İnsanlar en çok Allah’ın sanatını görmekten zevk alırlar, iman hakikatlerinden, Allah’ı sevmekten güç bulurlar. Her gün yeni düşmanlar icat etmek dimağı dondurur. Bizim yeni yeni düşmanlara değil, dostluğa, kardeşliğe ihtiyacımız var.

Birlikte kardeşçe yaşamak varken kavga ve çatışma istemenin mantığını anlamak mümkün değil. Kan dökmeyi çok doğal görüyorlar, kardeş olmayı ise yadırgıyorlar. Doğal ve güzel olan sevgi dolu olmaktır. Kardeş olmaktır, dost olmaktır.

İslam birliğinin amacı barıştır. Bu birlik savaşları, acıları, kavgayı, terörü ortadan kaldırmak için kurulacak. Aslında barış ve dostluk kolay olandır. İnsanların savaşı bu kadar olağan görmesinde anormallik var.

Dünyaya barışın gelmesi için tüm gücümüzle gayret etmeye devam edeceğiz. Her zaman savaş, silahlanma ve kan karşıtı olacağız. Dostça sevgi içinde yaşamak, dostça, sevgi içinde ahirete gitmek lazım. Allah’ın istediği budur. Allah insanlardan sevgi ister, barış ister, dostluk ister. Deccaliyetin körüklediği öfkeyi ve kini susturacağız. Savaş için istedikleri kışkırtmayı yapsınlar bu kışkırtmalara prim verdirtmeyeceğiz.

Herkesin neşeli, birbirine selam verdiği, birbirine iltifat ettiği, kadınların çok özgür olduğu ve saygı gördüğü bir toplum olması güzeldir. İnsanları sevmek, onlarla arkadaş ve dost olmak dünyanın en güzel nimetidir. Ama insanlar en zevkli şeyleri terk etmişler; dost olmayı, vefayı, sevmeyi terk etmek çok acı bir durumdur.

Allah’ın varlığı sevgidir. Tüm kainatın yaratılmasının tek amacı sevgidir. Sevgi her şeyi çözer. Sonsuz mutluluktur. Dünyadaki en büyük zevk sevgidir. Şeytan ise dünyanın en büyük acısı olan nefrete insanları çekmeye çalışır.

Okulun amacı sevgiyi öğrenmektir. Her okul merhametin, dostluğun, arkadaşlığın, sanatın, kalitenin kalesi olmalıdır. Gençlerin çoğu niçin okula gittiğini bile bilmiyor. Sevgi için eğitim aldıklarını bir ömür boyu bilmeden yaşıyorlar. Korkunun, tedirginliğin ortadan kaldırılması için okullardaki sevgi ve merhamet eğitimi çok hayatidir.

Herkesin birbirinden nefret etmesi çok büyük bir tehlike. Deccal sevgisizlikle büyük bir oyun oynuyor, bu oyunu bozalım, sevgi sözleri ön planda olsun.

Bazı çevrelerde nefret ruhu çok hakim. Korkunç bir sevgisizlik ve merhametsizlik yayılmış durumda. Sevginin televizyonlarda, radyolarda, gazetelerde gece gündüz gündemde tutulması gerekiyor. Sevgiyi güzelliği anlatan insanlar olsun, yol sadece sevgiye açılsın, nefrete yolu tamamen kapatalım. Nefret söylemleri, yazıları yasaklansın.

Mina Başaran ve arkadaşları için çirkin sözler söyleyenler çok ayıp ediyorlar. Nereden bilecekler belki o genç kadınların hepsi cennete gitti. Nur gibi aslan gibi kızlar hepsi, şefkatle, merhametle yaklaşılması gerek. Hasut, kin dolu, nefret dolu insanlara karşı milli bir politika geliştirilmeli, sosyal medyada nefret üslubu yasaklanmalı ve bir suç olarak kabul edilmeli. Eleştiri yazılabilir ama nefret üslubuna kesinlikle izin verilmemeli. Sevgisizlik çok önemli bir mesela. Bütün kanalarda sevgi, merhamet, şefkat anlatılsın. Bu kin, öfke ve nefret kınansın.

Arkadaşlıkların uzun sürmesi için insanların eksik ve kusurlu olduğunu baştan kabul etmek gerekir. Allah, Kuran’da insanın nankör, zalim ve cahil olduğunu söylüyor. Allah’a karşı böyle bir tutum sergileyen insanlara karşı daha fazlasını yapar. Bunu bilerek akılcı bir yaklaşımla, öfkelenmeden, şefkatle, makul yaklaşmak ve konuları büyütmemek lazım. Yoksa kimseyle bağlantı kurulamaz. Her zaman her şeyin hayırlı, iyi ve güzel yönüne bakarak hareket etmek lazım.

Bir çok insan nefretten utanmıyor. Sevgisizlikten de gocunmuyor. Bir çok internet sitesinin başlıkları ya kendilerince alaycı ya da kin dolu. Bir insanın bu kadar nefretle yaşaması mümkün değildir. Sevgi çok güzel ve zevklidir. Sevginin güzelliğine rağmen sevgiye direnmek anormalliktir. Bunlar güzel bir yere gittiklerinde o güzelliğin nimetini dahi anlayamıyorlar, gittikleri her yerde çirkin dilleriyle rahatsızlık veriyorlar. Tekne gezisine çıkıyor orada kaptanı azarlıyor, lokantaya gidiyor garsonu azarlıyor, alışveriş merkezine gidiyor buz gibi bakışlarla etrafa bakıyor. Bunun adı yaşamak değil sürünmektir. Kin dolu insan en iyi koşul içinde de olsa yaşamıyor sürünüyordur.

Bütün dünya için en büyük felaket sevgisizlik olur. Bütün insanların Allah’tan sevgiyi istemesi ve dünyada sevginin diriltilmesi gerekiyor. Kin, nefret ve öfkenin yaygınlaşmasına müsaade etmeyelim.

Bazı insanlar her durumu öfkelenerek, küserek, darılarak halletmeye çalışıyorlar. O nedenle çevrelerinde kimse olmuyor. Oysa affedici, şefkatli, merhametli, anlayışlı olmaları, her olayı Allah’ın yarattığını bilerek davranmaları gerek. Diğer türlü olursa dost ve arkadaş edinmeleri çok zor olur ve mutlu olamazlar, sevgiyi devam ettiremezler.

Aklını dondurmuş insanın yüzünde sevgi ifadesi oluşmaz. Sevgiyi enayilik gibi görür. Kindarlığı, nefreti, samimiyetsizliği uyanıklık zanneder. Bir batağın içinde ömrünü çırpınarak geçirdiğini de anlayamaz. Sevgiyi enayilik gibi görmek çok büyük bir akılsızlıktır.

Ben tüm dünya birbirini sevsin istiyorum. Çinliler, Amerikalılar, Ruslar, Pakistanlılar herkes çok şeker. Herkes birbirini sevsin. Gençler sevinç içinde olsun. Beraber şarkılar söyleyelim dans edelim. Herkesin evinin önüne çiçekler ekelim. Beraber Allah’ı analım, namaz kılalım. Dostluk ve arkadaşlık çok zevkli ve güzel. Güzel ve zevkli olanın yerine hep kavga, çatışma, anlaşmazlık olması inanılır gibi değil.

Bizim arkadaş ortamımızda fitne, dedikodu, saldırganlık, kavga yok. Stres ortadan kalktığı için, sevgi dolu bir ortamda oldukları için arkadaşlarımın hem bakışları hem ciltleri çok güzelleşiyor. Güven içinde olmanın rahatlığı üstlerinde oluyor.

Gelenekçi Ortodoks sistem kendi içinde yıkılmaya mahkum olduğu için İngiliz derin devleti bu yapıyı destekler. Bu sistem olunca Müslümanları birbirine kırdırmak da kolay oluyor. Çünkü gelenekçilikte sevgi, şefkat, merhamet değil nefret, kavga, kin ve haset hakimiyeti vardır. O zaman Müslümanları Şii-Sünni diye birbirine düşürmek, Müslümanları kırıp geçirmek İngiliz derin devleti için çok kolaylaşıyor.

40 yıldır davamdan milim santim şaşmadım. Aynı şevk, aynı heyecanla. Ve hiçbir engeli kabul etmeden. Hapishaneler, akıl hastanesi, silahlı saldırı, baskı, yıldırma, iftira hiçbir şeye takılmadan…

Acılar olmadan insan olgunlaşmaz ve her şey çok değersiz olur. Cennetin güzelliğini dahi acı çekmeyen bir insan anlamaz.