Adnan Oktar A9 TV; 13 Mart 2013

“Sabret; senin sabrın ancak Allah(ın yardımı) iledir.” (Nahl Suresi, 127) Kendi kendine sabredemezsin diyor, Allah sana sabrettirir. Kaderinde varsa sabrediyorsun, Allah yaratırsa sabrediyorsun. Yoksa sabredemezsin.

Müziği Allah dinletiyor. Allah hoşumuza gitmesini sağlıyor. Müziği duyar, dehşete düşerdik. Müzikten zevk alıyoruz. Yaratan da Allah’tır, zevk veren de Allah’tır. Cennette müziğin hası var.

Yobaza Kuran okursun kabul etmez, Darwiniste okursun kabul etmez. Niye? Bak, Allah açıklıyor; “Görünmez bir perde kıldık.” (İsra Suresi, 45) Çünkü ikinci bende, birinci bende değil. Bir başka hayatta yaşıyor. Özel, Allah tarafından yaratılmış. Dolayısıyla dediğini anlamaz.

Bağnazların kendi kültürü, kendi bilgisi, kendi imanı, aklı da karşısındaki insanın imanını güçlendirecek yahut imansız bir insanın imanına vesile olacak derecede olmuyor. Konuşma tarzları çok sathi oluyor. Genellikle imani konulara hemen hemen hiç girmiyorlar.

Bağnazlarda insanların iman etmesi için uğraşmak yok. Sadece adamı kötülemek var. Sadece nefretini, öfkesini söylüyor, o kadar.

Bağnazlar kendi aralarında özel, klasik sağın bazı stillerini geliştiriyorlar. Estetikten, pek değil hiç anlamıyorlar. Sanat, kalite olmuyor. Bunlardaki kıyafet anlayışı, mesela dış politika anlayışı, hepsi birbiriyle aynı. Tek bir bakış açısı var, ikinci bir bakış açısı olmuyor. Bakış açıları saplantı halinde oluyor.

Bağnazlar Allah sevgisinden, derin imandan pek bahsetmezler. Yazdıkları yazılar da genelde öfke ve nefret içeriyor. Sevgiyi, şefkati anlatacak güçleri, yetenekleri olmuyor.

Bağnazların tek bir stili oluyor, o da çok kalitesiz oluyor. Giyimleri, yemekleri, yaşam şekilleri çok zevksiz oluyor.

Bütün güç Allah’ın elindedir. Sıkıntıyı veren de kaldıran da Allah’tır. “Hastalandıran ve şifa veren” diyor ayette. Hastalığı veren ve şifayı veren Cenab-ı Allah’tır.

Kültürlü toplum olduğunda konu biter. Deccaliyet zaten cahillerden vuruyor. Kültürlü olunca, mesela, proteinin yapısını biliyorsun, paleontolojiyi biliyorsun, her şeyi biliyorsun; adam sana güç yetiremez.

İnsan dünyanın fevkaladeliğini tam anlamıyla görse müthiş heyecanlanır. Fakat toplumun meydana getirdiği telkin ortamı insanların dikkatini dağıtıyor. Allah’ın varlığı yüzde yüzdür, ikinci bir ihtimal yoktur.

Allah kainatı ritmle yaratmıştır. Cennette ağaçlar bile dans eder. Müziğin, ritmin, dansın haram olduğunu söylemek çok yanlıştır.

Biz konuştukça deccaliyet manen, tuzun suda erimesi gibi eriyor.

Biz ilimle irfanla konuştukça deccal manen eriyor, biz konuştukça bölücüler manen eriyor; tuzun suda erimesi gibi eriyorlar. Deccaliyet nedir? Acımasızlık, merhametsizlik, şiddet, terör, kan akıtıcı, zalim, gaddar sistem ve buna ait her türlü eylemin yapılması.

Hiçbir zaman için küfür, tuğyan, deccaliyet kopmaz. İncelir fakat kopmaz. Çok az da olsa, mesela üç beş tane de olsa komünist kalır. Üç beş tane deccal tarafı kalır, üç beş tane küfürden insan kalır. İslam da hiçbir zaman için tam kopmuyor, ancak kıyamete yakın.

Deccal yok, “Ben deccaliyeti kurutmaya geldim” diyorsun. Yok, sevap alamazsın. Çok gayret etsen de çok az sevap alırsın. Zorluk olacak, tehlike olacak, saldıranlar olacak, küfredenler olacak, bağıran çağıran olacak, kalleşler, kahpeler ortalığı saracak. Bayağı bir fitne olacak fücur olacak, işte o zaman yağmur gibi sevap yağar.

Deccaliyet bir denizdir. Kova kova oradan sevap alıyoruz. Çünkü deccaliyeti kurutmak için yapılan her hareket sevap.

Bütün okullarda Darwinizm resmi olarak okutuluyor. Devletin okul kitaplarında evrenin tesadüfler sonucu oluştuğu anlatılıyor. “Allah yarattı” denmiyor, “tesadüfen oldu” deniyor. Bu çok vahim. Devletimiz Darwinizme bilimsel delillerle cevap vermeli.

Hassas olur peygamberler. Mehdilerde bir manevi hassasiyet olur. Çok duyarlılar. Renkleri daha iyi görürler, sesleri daha iyi duyarlar, üzüntüye daha açıktırlar, tedirgin olmaya daha açıktırlar. Onun için onların aldıkları sevap daha çok oluyor.

Mehdi (as)’ın annesinin üzüleceği olaylar olacaktır ama o Allah’ın özel bir ilhamla kalbine ferahlık vermesiyle üzülmeyecektir.

Sevgisizlikten, sıkıntıdan, üzüntüden kanser oluyorlar, ülser oluyorlar. Binbir türlü hastalık gelişiyor ve ruh hastalıkları gelişiyor. Halkın büyük bir bölümü %70-80’ni sinir ilaçları kullanıyor. Halbuki sevgi hakim olsa hiçbir şeye gerek yok. O sinir ilaçlarının hiçbirine ihtiyaç kalmaz. Sevgisizlik insanın bedeninin kaldırabileceği bir şey değildir.

Demek ki Mehdi (as) talebeleri de, o devirdeki Müslümanlar da yoğun olarak hastalık ve üzüntüyle imtihan olacaklar. Hastalıklar çoğalacak demek ki Mehdi (as) devrinde. Ama Mehdi (as) çıktıktan sonra tek tük çok az hasta kalacak. Üzüntü yeryüzünden kalkacak.

Mehdi (as) devrinde insanlar üzüntüyü unutacaklar.

Hadiste bildirildiğine göre; Mehdi talebeleri hastalık ve üzüntüyle imtihan olacaklar. Mehdi (as) çıkınca, Allah hastalığı ve üzüntüyü onların üzerinden kaldıracaktır.

“Enaniyet yok. Doğal halinle, tabii halinle, sevecenliğinle, tevazunla yaşayacaksın” diyor Cenab-ı Allah.“Haddinizi bileceksiniz” diyor Cenab-ı Allah. Zaten hiçiz, Allah var. Biz gölge varlıklarız. Elhamdülillah.