Adnan Oktar A9 TV; 13 Ekim 2017

Allah ayette hiç kimseye güç yetireceğinden başkasını yüklemeyeceğini bildiriyor. Dünyadaki hiçbir şey ruh eğitimi almadan mana ifade etmez. Bu yüzden zorlukla imtihan şart.

Allah'ı çok seven, ruh sahibi olan ve dünyadaki eğitimini bitirip güzel ahlakı öğrenen herkes cennette olacak inşaAllah.

Allah'ın amacı sevgidir. Allah affetmeyi, sevmeyi sever. İnsanın yaşadığı imtihanın amacı da sevgiyi öğrenmektir.

Burada çok uzun bir imtihanla imtihan oluyoruz. Eğer bu imtihan olmasaydı cennete girdiğinde insan, bu koltuklar neden var olduğunu anlayamazdı. Cennet kadehlerini anlayamazdı. Meyve niye yememiz gerekiyor, neden güzel içkiler içmemiz gerekiyor anlayamazdı. Nimetin sevincini ve güzelliğini göremezdi.

Cennet dünya eğitimi alındıktan sonra yaşanacak yerdir. Dünyadaki eğitim ve imtihan olmadan cennetin manası oluşmaz.

Cennet maliki olmak için dünyadan ehliyet almak gerekir. Acılar ve zorluklar bu ehliyeti en iyi şekilde almamızı sağlar.

Dünya iki günlük imtihan yeridir. Her şeye hayır gözüyle pozitif bakmak gerekir. Allah her şeyi hayırla yaratır. Depresyonu kabul etmemek, lafını sözünü bilmeyen değersiz insanlara da önem vermemek gerekir. Kasten kızdırmaya çalışan şeytanın adamlarına itibar etmek çok yersiz olur.

Dünyadaki imtihan ve eğitim olmazsa, o çileler çekilmezse, her olayda Allah'tan yana tavır gösterilmedikçe cennetin anlamı anlaşılmaz.

Dünyadan hiçbir şey beklememek gerekir. Kardeşlerimiz dünyayı tam anlamadıkları için acı çekiyorlar. Dünya sadece imtihan için var olan ara bir mekandır. Biz dünyaya yaşamaya gelmedik, imtihan olmaya geldik. Asıl olan ahirettir.

Dünyanın imtihan yeri olduğunu bilip ona göre davranırsak samimi olup Allah'ı çok seversek mutluluğu en yüksek derecede yaşarız.

Her insan dünyada bedeninde hapis vaziyette. İmtihan bittiğinde bu bedende hapis biter ve cennete layıksa oradaki asıl hayat başlar.

Her insana hastalık zaman zaman isabet eder ve insanlar hastalıklarla imtihan olurlar. Şifayı da, hastalığı da yaratan Allah'tır.

Allah her şeyi ledüni bir ilimle, hikmetle ve hayırla yaratıyor. Acıların, sıkıntıların olmasının da bir çok hayrı ve hikmeti var.

İnsan aklını Allah ile beraber tutarsa o zaman o kişiyi Allah mucize olarak hikmetli konuşturur. İnsanın Allah ile hiç bağını koparmaması, kalbinin hep Allah ile olması lazım. Kendi konuştuğunu düşünen insan konuşmakta zorlanan, kendisini de çevresini de üzen bir üslup kullanır. Allah’tan uzaklaşan insan hayrı şer, şerri hayır görür, kafası karmakarışıktır, şüphecidir, her konuşmasında bir ima vardır. Kendini Allah’a bırakan insanın ise her sözü ferahlatıcıdır.

Samimi bir insan doğal olarak ilim sahibi olur. Peygamberimiz de ümmiydi ama alimdi, hikmet sahibiydi. İlim samimi insanlara verilen bir nimettir. Samimi olan, olumluyu olumsuzdan, doğruyu yanlıştan ayırt eder.

Hikmet, güzel anlatım, derinlik demektir.

Hep Allah'ın lehine düşünülür. Asla Allah'ın aleyhine düşünülmez. İnsan mutlaka Sevgilisi’nden yana, Sevgilisi’nin lehine düşünür. İnsan bir olayla karşılaştığında ilk başta hayrını, hikmetini anlamayabilir, ama hep güzel zanla, hep Allah'ın lehinde düşünecek.

Mehdi hikmet ilmine sahip olduğu için çilenin ve imtihanın sırrını görüyor ve derinlikte, sevgide öne geçiyor. Tevrat'ta Mehdi'nin çekeceği çileler çok detaylı anlatılır. Mehdi çok büyük çilelerden geçtiği için çok üstün ve kıymetlidir.

İman, derin iman bütün mesele budur. Yoksa bilmişlik yapmak, çok kültürlü olmak, sekiz dil bilmek, bütün entel dantel kültürünü su gibi ezberden okumak, anlatmak sıfırdır. Hatta itici gelir insanlara o, kızdırır. İnsanlar hikmet insanlarını sever, derinlik insanlarını sever, derin imanlı samimi insanları severler.

Dikkat rahatça kapanabilen bir şeydir. Dikkat ederseniz Peygamberimiz (sav)’in konuşmaları hep kısa özlüdür. Kuran’daki konular da hep öyle kısa ve özlüdür, hep hikmet vardır. Cenab-ı Allah Kuran’da çok önemli bir konuyu bir cümlede bildirir. Mümin de hikmetli, kısa, özlü, anlamlı, ruha işleyecek şekilde konuşması gerekir.

Din deyince ayetleri ezberlemek, Kuran’ı su gibi ezberden bilmek, onu idgama dikkat ederek tecvidle okumak; o şekilde anlıyorlar. Halbuki Kuran’ın hikmeti ve özü önemlidir. Yani oradaki manayı hayata geçirmek önemlidir. Yoksa onu galgaleye dikkat ederek idgamına dikkat ederek okumak değil. Onu Araplar en iyi şekilde yapıyorlar. Ama uygulamayanların bir kısmı da yine Arapların içinden çıkıyor.

Hikmet Allah'ın beğendiği bir güzelliktir. İnsanların bir kısmı bol konuşurlar ama hikmetsiz olur. Hikmetin çok bol bilgiyle, bol lafazanlıkla alakası yok. Adam yürüyen kütüphane gibi ama o derinliği, o hikmet yönünü alamıyor. Bilginin sadece ukalalık, züppelik yönünü alıyor. Halbuki bilgi hikmet için kullanılır.

Mehdiyet’in özü hikmet ve samimiyettir. Edebi, sükseli konuşmalar insanlara şarkı türkü gibi gelir, hiçbir etkisi olmaz.

Biraz kafanı çalıştır, bir düşün, hikmet gözüyle bak; pırıl pırıl aydınlık bir dünyayı göreceksin. Sen Allah ile ilgilenmiyorsun, boş işlerle ilgileniyorsun. Bu, Cenab-ı Allah’ın çok ağırına gider. Tangır tungur sürekli tavla oynuyor, 4 saat 5 saat. Tam anlamıyla aklını Allah’a versene, kafanı Allah’a versene.

%100 emin olmasam Mehdiyetin üzerinde bu kadar durmazdım.