Mömin ibarəli danışmağı, zarafatla söz atmağı gözəl və nəcib ruhuna yaraşdırmaz…
Allah, heyvanları yaratmaqla insanlara çox böyük nemət təqdim etmişdir. Cənnətin ən böyük nemətlərindən biridir. Amma heyrət ediləcək şəkildə çox insan onların fərqində belə deyil. Heyvan sevgisinin üstü qəribə şəkildə örtülmüşdür. Pişiklər, itlər, quşlar, böcəklər hamısı ayrı gözəl. Hamısını tək-tək ayrı-ayrı sevmək lazımdır.
Tayyib hocam sünnilər və ələvilər arasında ayrı-seçkilik olmadığını vurğulamaqla çox gözəl edir.
Bəzi müsəlman görünüşlü insanlar o qədər öz rahatlığına düşkün olur ki, münafiqlə bağlı ayələri eşitməyə belə dözə bilmirlər. İslama, Qurana söz deyildikdə vecinə olmur. Özünə söz deyilsə dərhal reaksiya göstərər. Bu çox çirkin əxlaqdır.
Münafiq dünyada ayrı yanar, axirətdə ayrı yanar. Dünyada ayrı alçaldılar, axirətdə ayrı alçaldılar. Mömin də həm dünyada, həm də axirətdə çox şərəfli həyat yaşayar. Münafiqlərin yaşadıqları murdar həyatdan ötrü ömürləri də qısa olar, dərdləri, xəstəlikləri bitməz, sonra da cəhənnəmə gedərlər.
Münafiqin birinci əlaməti müsəlmanların yanından ayrılmalarıdır. Münafiqlər müsəlmanlara zərər vermək üçün ayrı struktur yaradarlar, müsəlmanların dağılmasını istəyərlər, müsəlmanların əleyhinə danışaraq müsəlmanlara böhtanlar atarlar. Xüsusən də müsəlmanların təqva cəhətdən ən sevdikləri, ən çox güvəndikləri insanı ən azğın təcavüzkarlıqla hədəf seçərlər.
Ləhcələri pozmamaq lazımdır. Hər ləhcə ayrı gözəldir. Tokatlıların ləhcəsi ayrı gözəldir, Azərbaycan ləhcəsi ayrı gözəldir, Konyalı ləhcəsi ayrı gözəldir. Hamısı ayrı rəngdir, yeni bir yerə getmiş kimi olur insan.