Münafiqlərin yaşadıqları yerlər it daxması kimidir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) hüzur və gözəllik içində, ən gözəl məkanlarda yaşayarkən münafiqlər həmişə sürünmüşdür.
Peyğəmbərimiz (s.ə.v) Axırzaman münafiqlərindən ətraflı şəkildə bəhs etmişdir. Kaftar və qoxumuş it kimi olan şəxsiyyətsiz münafiqlər Mehdi camaatından zibil kimi atılacaq, müsəlmanlar fərəhlənəcək.
Münafiqlər çox qorxaq olar. Lakin dilləri ilə həmişə səs-küy salar, özlərini cəsur kimi tanıtmağa çalışarlar. Halbuki qotur it kimi qorxaqdırlar. “Belə edərik, bu cür cəsuruq” deyərlər, lakin it kimi qorxarlar.
Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründəki münafiqlərlə Axırzaman münafiqləri tamamilə eynidirlər. Peyğəmbər dövrü münafiqləri ağılsızca Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-i tənqid edirdilər. Özlərini Peyğəmbərdən daha çox müsəlmanları düşünən, mərhəmət edən kimi göstərməyə çalışırdılar. Halbuki çox şəxsiyyətsiz və eqoistdilər. Həmçinin mütləq dinlə ortaya çıxırdılar ki, əxlaqsızlıqları ifşa olmasın. Dindən nifrət etdikləri halda dindar kimi görünərək, eqoist olduqları halda xeyriyyə işləri görürmüş kimi görünərək insanlara təsir etməyə çalışırdılar. Bu axmaq oyunları heç bir işə yaramadı. Səhrada it kimi tək başlarına sürünərək həyatları bitdi.
Münafiq qotur it kimi tənha gəzmək istəyər, təkbaşına bir küncdə həyatı sona çatar. Münafiq Allahın xatırlanmasını eşitmək istəmədiyindən tək qalmaq istəyər və İslamın yayılmaması üçün küfr əhlinə dəstək verər.
