Sinir

Əsəbiləşmək insanı hörmətdən salan, görünüşü gülünc vəziyyətdir. İnsanın özünə qəzəbi heç yaraşdırmaması lazımdır. Mömin qəzəblənəcəyi vəziyyətlə qarşılaşar, lakin Allaha sığınıb bu duyğunu məğlub edər. Allahın göstərdiyi təsvirə qəzəblə deyil, xeyir gözü ilə baxar.

Qız uşağı çiçək kimidir. İmansız bir qız uşağının sağlam qalması mümkün deyil. Çünki, insan zəif bir varlıqdır. İman sayəsində ruhən sağlam olur, imanını itirdiyi təqdirdə onsuz da xəstə olur, bir çoxu intihara meyilli olur. Ağlında daima intihar etmək fikri olur, əsəb pozğunluqları yaşayır. Gedir siqaret çəkir, içki içir, özünü həlak edəcək nə varsa edir.

Sevgisizlik qəzəb meydana gətirər, əsəb pozğunluğu meydana gətirər. O nifrətlə də hücum edəcək, kinini tökəcək bir yer axtarır. Cüzi bir şey də istəmir. Yandırmaq, öldürmək istəyir; başını yaracaq, qanı su yerinə axıdacaq. Qan gördükdə isə əsəbi bir az olsun sakitləşər. Şeytanın xüsusiyyətidir bu, şeytan qanla doyar.

MÜSƏLMANIN NƏ EDƏCƏYİ MÜƏYYƏNDİR. ƏSƏBİLƏŞSƏ BELƏ ƏDALƏTLİ VƏ TƏDBİRLİ OLAR. Çünki Allahın onu gördüyünü, eşitdiyini bilir. Heç bir şəkildə ədalətdən, haqqdan ayrılmır. Müsəlman hər zaman məsum və bağışlayıcıdır. Amma DİNSİZ BİRİ OLDUĞUNDA DƏLİ OLUR, ƏSƏBDƏN ARTIQ İÇİNİ YEYİR.

Axirətə getdiklərində "Rəbbim, məni niyə kor yaratdın" deyir. Niyə təəccüblənirsən, təsadüfən meydana gəldiyinə inandığın göz belə olur. Mavi gözü var, sinirləri var, amma görən ruhu yox. Görə bilmədiyinə niyə çaşırsan, zatən ruha inanmırdın .