Dövrümüzün yoluxucu xəstəliyi: tənhalıq
Sevgidə insan özünü deyil qarşısındakının ağlını, şəxsiyyətini, xarakterini ucaldar və tərifləyər. Eqoizm və böyüklük hissi olanda isə heç vaxt qarşısındakını ucaltmaq istəməz, yalnız özünü ucaltmağa çalışar.
İnsanlardakı ən vəhşi instinkt gələcək qorxusudur. Bir çox insanın çəkdiyi acının təməlində gələcəkdən duyduqları qorxu vardır. Heç vaxt gələcəklərini zəmanət altına aldıqlarını düşünüb rahatlamırlar. Rahatlığı təmin edəcək yalnız Quranda izah edilən vəlayət sistemidir. Çünki vəlayət sistemində hər kəs hamının anası, atası, qardaşı, qoruyucusu olmaqla məsuldur.
Münafiq qotur itin üzərindəki bit kimi tək başına gəzər. Yalnızlıq, Allahın münafiqlərə vurduğu alçaldılma damğasıdır. Onların yanında özləri kimi alçaq bir iki münafiqdən başqa heç kim yoxdur. Samirinin çöldə yalnız sürünməsi kimi münafiqlər da sonuna qədər yalnız yaşayarlar. Samiri və münafiqlər Hz. Musanı tək buraxmaq istədilər, amma Allah onları tək başlarına buraxdı. Hz. Musanın və Peyğəmbərlərin yanındakı möminlərə isə həmişə səhhət, sevinc, hüzur, gözəllik nəsib etdi.
Münafiqin bütün məqsədi müsəlmanlara pislik və zərər verməyə çalışmaqdır. Əsla bunda müvəffəqiyyətli ola bilməz. Ölümcül nifrət duyar amma bu nifrəti yalnız özünə zərər verər, münafiqi daxildən çürüdüb bitirər.
Mehdiyyət siyasətlə maraqlanan düşüncə deyil. Mehdiyyətin xüsusiyyəti yalnız sevgi, dostluq, sülh və mərhəmətdir.
Hər ruh xatirə ilə formalaşar. Xatirə götürüldükdə yalnız görən, eşidən varlıq qalar. Xatirə ilə insan, "Mən, mənəm" deyər.
