Görüntü - Alıntılar

Kendini bilen, özünü bilen, tüm kainatın beyninin içinde kendisine izletildiğini bilen Allah’ı bilir. Bunu bilmeyenin şuuru yoktur. Şuur sahibi olmayanın da sevgiyi ve merhameti bilmesi mümkün değildir. O sadece hevesi bilir.

Allah ülfeti sakin kalmamız için özel yaratıyor. Ülfetin iki faydası vardır. Hem ülfeti kaldırma gayreti ibadettir, hem de ülfetin olması insan için konfordur. İnsan beynin içinde gözsüz gören, kulaksız duyan, dilsiz olduğu halde kahvenin tadını alan, müzikten zevk alanın kim olduğunu düşünse Allah’ın varlığını çok açık görür.

Öfkelenmek insanı komik duruma düşürür. İnsan kendisine bunu yakıştırmamalı. Görüntünün içinde bir varlığın o hale gelmeyi acayip görmesi gerekir. “Ya Rabbi görüntünün içinde bir görüntü gördüm, bu görüntüye sinirlendim. Beni bir daha bu hataya düşürme ya Rabbi, beni bana bırakma ya Rabbi. Ya Rabbi görüntüden etkilenmemeyi ve küçük düşmemeyi bana nasip et” dersin, öfkeden kurtulursun.

Gölge Allah’ın sanatıdır. Allah “önce gölgeyi yarattım, sonra ışığı yarattım” diyor. Bu, çok büyük mucize. Gölge şuurlu bir varlıktır. Tüm kainatta sürekli hareket halindedir. Dışarıda Güneş var diyoruz ama dışarıdaki Güneş simsiyah karanlık. Işık beynimizde bir yorum olarak oluşuyor. O zaman gölge ışıktan ayrı olarak özel yaratılıyor.

Dünyaya dikkatlice bakan bir ekranın içinde yaşadığımızı görür. Bunu anlayan insanda gerçek iman oluşur. Ve böyle bir imanda nefis terbiyesinde zorlanmak diye bir şey olmaz. Kuran’da ne yazıyorsa hepsini yapar. Bu gerçeği fark edemeyenler yavaş yavaş kötülükten uzaklaşmaya başlıyor. Biri içki içmemek için mücadele veriyor. Dünyanın gerçeğini gören bir insan için böyle bir mücadeleye gerek kalmaz. Kötülükten hemen net bir şekilde uzaklaşır.

Dünyaya ilk geldiğimizde insan ilk başta şuurlu bir değerlendirme yapamıyor. Okul bitirilir, üniversiteye gidilir, evlenilir, herkes hayat mücadelesi içinde yaşamaya çalışır diye biliyor büyük çoğunluk. Ama dikkatlice baktığımızda her şeyin beynimizin içinde yaratıldığını ve dışarıda maddenin sadece gölge varlık olarak olduğunu görüyoruz. Tek bir saate, tek bir bardağa baktığımızda Allah’ın varlığını açıkça görüyoruz. Allah’ın varlığını görür görmez, tek bir atomun yapısında muhteşem bir Akıl ve düzen olduğunu da görüyoruz. 15 milyar yıldır hareket eden atomlar bir kez bile birbirine çarpmıyor. Bir elektronun içindeki alemi düşünün. Allah’ın büyüklüğü muazzam. Bu muazzam büyüklük karşısında okul bitirmek, iş sahibi olmak vs hayatın tek amacı olamaz. Ve hayatının tek amacı Allah olan insan için hayatının her detayı mükemmeldir, yağ gibi akar.

Bir ekranın başına yapışık yaşıyoruz. Büyük bir güç bize bu ekranda görüntü izletiyor. Görüntüde hep düzgünlük ve muntazamlık var. Atomlar, çiçekler, meyveler her şey düzgün. Böyle bir durumda bu güzellikleri yaratan Güç’ü haşa yok saymak hiç yokmuş gibi davranmak çok büyük zulüm olur. Sonsuz Akla sahip olan Allah’ı sevmek çok zevklidir. Mümin tüm dikkatini Allah’a imana, Allah’ı çok samimi sevmeye ve Allah’ın yarattıklarını sevmeye verecek.

İmanla, Allah’a yakınlıkla hayat çok güzel olur. Her insan gözünün önündeki elips bir ekranı izliyor. Dışarısı kapkaranlık renk, ışık, ses yok. Ama bu ekranda renk var, ışık var, ses var. Allah’ın her türlü güzelliğinin tecelli ettiği bir ekran bu. Bu ekranı sana göstereni çok sevdiğinde, çok andığında çok huzurlu ve güzel yaşarsın.

Her insanın izlediği görüntüye hakim olan Sonsuz Güç haklı olarak Kendisiyle sürekli bağlantı halinde olunmasını ister. İnsan Allah ile bağlantı halindeyse her şey çok güzel olur. İnsan Allah ile bağlantısını keserse hayatının her anında sıkıntı olur.

Sen de beyninin içindesin kainat da beyninin içinde. Birisi var görüyor seni gördüm diyor, birisi var portakalı tadıyor ve biliyor, birisi var gülü kokluyor kokusunu biliyor. Bunların hepsi beynin içinde mercimek kadar yerde oluyor. O mercimek kadar yer nerede diye baktığımızda ruhun içinde olduğunu görüyoruz. İnsan kendi kendisinin içinde, kainat insanın içinde. Tek başına bu konu Allah’ın varlığının anlaşılması için yeterlidir.

İnsan yataktan kalktığı an Allah ile bağlantıyı tekrar güçlü hale getirmeli. Gece uykuda ölmüş oluyor, her sabah hayata yeniden başlıyor. Yeniden Allah’ın sanatını, harikalarını düşünmesi gerekir. İlk olarak sesi kim duyuyor, görüntüyü kim görüyor bunları düşünmesi lazım. İnsanların çoğu her şeyin beynin içinde olduğunun farkında değil. Birisi tarafından bir şeyin görülüp idrak ediliyor olması Allah’ın varlığının net delilidir. Sesi duyan kim, dokunmayı hisseden kim, içeceğin tadını alan kim, limonun kokusunu alan kim? Bu, akıl durduracak bir konu. Çoğu insan bu konunun fevkaladeliğinin farkında bile değil.

Bu dünya sevgi eğimi aldığımız bir okul. Sevgi üniversitesinden ordinaryüs profesör olarak mezun olacağız, Allah’ın izniyle. Diplomayı aldıktan sonra gerisi kolay. Bu son derece detaylı kapsamlı görüntüyü gösteren Yüce Güç yepyeni bir görüntü gösterecek. Perde açılacak daha net, daha berrak bir görüntü yaşayacağız.

Akılcı düşünüldüğünde kıskançlığın bir mantığı yok. İnsanın filmdeki bir görüntüyü kıskanması ne kadar mantıksız olursa beynimizin içinde izlediğimiz görüntüleri kıskanmak da öyle mantıksızdır. İzlediğin dünyanın Allah tarafından gösterildiğini ve bu görüntüdeki tüm varlıkların da Allah’a ait olduğunu bilirsen kıskançlık duygusu kalmaz. Allah tüm kardeşlerimizi kıskançlığın olmadığı cennetle ödüllendirsin.

Beynin içine bakmak imanı çok derinleştirir. Beynin içine bakan insan maddeye dair tüm inancını baştan gözden geçirecek. Tüm kainatı mercimek kadar yerin içinde görüyoruz. Bunu fark eden insanın iman etmemesi mümkün değildir.

Var olan bir şey yok olmaz. Şu ana kadar geçen hiçbir görüntü fizik olarak yok olmaz. Fizik açıdan da ahiretin varlığını sabit bir gerçek olarak görüyoruz.

Allah’ın aklın ihtiyarını kaldırmama sanatı vardır. İnsanlara deseler ki kasaptan bir kilo beyin alacaksın, o beynin içinde ışıl ışıl 3 boyutlu renkli dünya izleyeceksin, insanlar şok olur. Şu anda herkes bunu yaşıyor ama kimsenin aklının ihtiyarı kalkmıyor. İnsanlara deseler ki mikroskopta bile görünmeyen bir noktadan elin, gözün, kulağın, boyun, posun, saçın olacak, onda oluşan varlık konuşacak, onu seveceksin belki eşin olacak deseler insanların aklı atar. Ama şu anda kimse buna şaşırmıyor. Bunların hepsi Allah’ın aklın ihtiyarını kaldırmama sanatıdır.

İnsan aklı civa gibi dağılır. Sürekli toplamak gerekir. Serbest bırakıldığında dağılarak insanı yorar. İmanda sabitlendiğinde ise kafan çok rahat eder. Dünyaya gerçekçi bakmak lazım. Bilim dışarıda renk, derinlik, koku, ses olmadığını söylüyor. Ama beynin içinde 3 boyutlu, derinlikli, renkli, ışıl ışıl bir dünyayı yaşayan bir varlık var. Bir insanın milimetrenin milyarda biri beyni olsa bile sırf bu bilgiyi düşündüğünde iman eder.

Işığın sebebi güneş değildir. Dünyada güneş olması, imtihanın gereği olarak bizim makul görmemiz içindir. Güneş tamamen sebep olarak yaratılmış bir sistemdir. Madde kendinden ışıklıdır, ışık beynimizde oluşur. Güneşin aydınlatıcı özelliği de yoktur aslında, güneş sadece dalga yayar, ve güneş zifiri karanlıktır. Isısı da yoktur. Tamamen beynimizdeki ve ruhumuzdaki algı ve görüntülerden ibarettir. Cennette de sebebe ihtiyaç olmadığı için, güneş sadece süs olarak vardır cennette.

Herkes beyninin içindeki arabayı kullanır. Beyninin dışında bir arabayı kullanan bir varlık yok. Her insan beyninin içindeki evine gider, beyninin içindeki çocuklarını sever, beyninin içindeki eşiyle konuşur. Bu, bilimsel bir gerçektir. Çekindikleri için açıkça bu gerçeği ifade etmiyorlar.

Dışarıda renk ve ışık yok. Sadece insan rengi algılıyor. Rengin, ışığın, sesin, dokunmanın şuurunda olan varlık insandır. Bu varlığın dünyaya gayesiz gönderildiğini ve ölünce de her şeyin biteceğini iddia etmek mantık dışıdır. Bu kadar detay yok olması için amaçsızca var olmamıştır. Dünyada bu kadar çok detay ve mükemmellik olduğuna göre bu detayları var eden Güç olan Allah’ın insanlardan istedikleri vardır. Allah istediğini dinlerle bildirir. Dinin anlatımına baktığımızda buraya eğitim için geldiğimizi görüyoruz.

/ 3

ESERLER

KATEGORİLER