Deli

Peygamberlere ve veli insanlara delilik suçlaması tarih boyunca hep yapılmıştır. Deccaliyet kendisine engel gördüğü kişiyi delilikle suçlar.

Peygamberimiz (sav) "Allah'ı öyle çok zikredin ki, ta insanlar size deli desinler" buyurmuştur. (Ahmed b. Hanbel, 3/68; Hâkim, 1/499)

Allah yolunda olanlara deli denilmesi nimettir. Yiğit olan lakabıyla anılır. Allah yolunda deli olmak mümin için büyük şereftir.

Yalan söylemek bir delilik türüdür ve insanların ilgisini çekmek için, insanları eğlendirmek için cahil kesimde özellikle görgüsüz kesimde çok yaygındır. Bu bir delilik türü olduğu için ve insanı aşağılattığı için hiçbir insanın buna yanaşmaması lazım. İnsanların dikkatini çekeceğim diye yahut bilmişlik yapacağım, büyüklüğünü göstereceğim diye yalan söylemek adiliktir.

Mümine deli denmesi, onun imanının kamil olduğunu gösterir. Peygamberimiz (sav), “Bir mümine deli denmedikçe, imanı kamil olmaz” diyor. Hatta sahabiler için, İslam’a, Kuran’a sadakatlerinden, coşkularından dolayı deniyor ki, “Siz sahabileri görseydiniz, onlara deli derdiniz.” Malını mülkünü dağıtıyor, her şeyini dağıtıyor.

Hayrettir her peygambere ‘deli’ diyorlar. İstisnasız. Hepsiyle alay ediyorlar. İllaki bir deli diyorlar. Kimin akıllı kimin deli olduğunu da ahirette öğreniyorlar.