Evlilik

Boşanmaların artmasının altında yatan temel sebep egoistliktir. Anonim şirket mantığında evlilik yapınca, çıkar bittiği anda evlilik de bitiyor. Karşısındakini Allah rızası için sevmeyi bilmediklerinde, o kişiyi Allah’ın kendilerine emaneti olarak görmediklerinde bıkma çok hızlı gelişiyor. “Acaba en zenginiyle, en güzeliyle, en yakışıklısıyla evlilik yaptım mı, daha iyi bir yatırım yapabilir miydim?” düşüncesi içlerinde hiç bitmiyor. O zaman da karşısındakinin vücudunda deforme olduğunu gördüğünde ya da bir acizliğini gördüğünde hemen başka arayışlara girişiyor. Ahiret dostu olarak sevmeyi bilmeyen bir insanın gerçekten sevmesi, sadakati ve vefası mümkün olmuyor.

Bir çok evlilikte esas, karşılıklı yardımlaşma ve dayanışma derneği gibi, şirket tarzı bir yapı oluyor. Birbirlerini maddi yönden desteklemek, koruyup kollamak, iki tarafın imkanlarını karşılıklı iyi değerlendirme tarzında ve tamamen mantığa dayalı oluyor. Bu mantığın bir adı da oluyor, adına sevgi diyorlar. Sevgi demeseler ayıp olacağı için bu kılıfın ardında yaşanıyor her şey. Adeta bir şirket dayanışması söz konusu oluyor. İyi bir şirket ortağı bulabilmek için de okuyor, eğitim alıyor, dil öğreniyor, iyi bir işe girmeye çalışıyor, araba ediniyor vs. Kibar taktiklerle iki taraf da birbirine mal kaptırmamaya çalışıyor. Gerçek sevgide mantık değil vicdan ölçüdür. Sadece Allah’ın rızası, rahmeti ve cennetine göre hareket edilir.

Evlilik ibadet gibidir. İki mümin birbirine Allah’ın ahlakını gösterecek. Erkek kadına kadın erkeğe sevgi, saygı, güzellik, hürmet gösterecek. Ama gelenekçi sistemde kadın erkeğin kölesi gibi görülüyor. Neden? Çünkü erkek sana bakıyor, sen de ona hizmet edeceksin diyor. Çok büyük vicdansızlık bu. Sen de neticede Allah’ın verdiği rızkı veriyorsun. Rızkın sahibi Allah. Malın mülkün sahibi Allah. Kimse kimseye üstün değildir.

Evlilik bir ibadettir. İnsan evlenerek sonsuz ahiret arkadaşını seçmiş olur. Allah aşkı için, sevgiyi, tutkuyu ve en güzel olan duyguları tam olarak yaşamak için evlenilir.

Şevksiz ve isteksiz bir Müslüman, “evliliğim, ticaretim, okulum” der; “yorgunum, hastayım” der, sürekli bahane bulur. Müslümanlara, İslam’a yardım etmek, Allah için faaliyet yapmak istemez. Gerçek Müslüman ise hep canlı, daima şevklidir.

Evlenirken imanlı, Allah'tan korkan, Allah'ı seven, namusuna haysiyetine titiz, samimi, dürüst, kendi için yaşamayan insanı seçmek gerekir.