Güzel söz

Güzel söz kalbi ferahlatır. Müslüman eşyanın, sözünün, insanın, manzaranın en güzeliyle yaşamak ister. Sözün güzel olanı insanın aklını açar. Kötü söz ise kalbi sıkar, insanı boğar.

Din sevgiyle, şefkatle olacak bir güzelliktir, zorla olmaz.

Burada çok uzun bir imtihanla imtihan oluyoruz. Eğer bu imtihan olmasaydı cennete girdiğinde insan, bu koltuklar neden var olduğunu anlayamazdı. Cennet kadehlerini anlayamazdı. Meyve niye yememiz gerekiyor, neden güzel içkiler içmemiz gerekiyor anlayamazdı. Nimetin sevincini ve güzelliğini göremezdi.

Üst perdeden meydan okur gibi üslup yakışık almıyor. Doğru olmayan bir tavır olduğunda bunun yanlışlığını güzel sözle anlatmak lazım. Yanlış yapılan işleri somut örnekler vererek anlatmak gerekir. Anlatırken de meydan okur gibi bir üslup kullanmak yarar değil zarar verir.

Güzel sözde iktisat olmaz. Mükerrer de olabilir. Sevgi zaten mükerrerdir. Tekrar tekrar söylenmesi gerekir. Mesela “seni seviyorum” ömürde bir kere söylenmez, defalarca söylenir.

Yıkıcı üslup Müslüman’da olmaz. Allah, “Sözü onlara güzellikle söyle” diyor. “Sertlikle söyleme, etrafından dağılıp giderler” diyor.