Kuşku

Şüphe olabilir, Müslümanların büyük çoğunluğunda olur şüphe. Şüphe insanı dinden çıkarmaz. Şüpheye karşı direndiği için ona iman ehli deniyor zaten. Üstüne gelir, mümin onu aklıyla defeder, gönderir, kabul etmez. Ondan dolayı ona ehli iman deniyor. Yani, şüpheye karşı direnen insan; şeytanın ve nefsinin şüphelerine karşı direnen insana Müslüman deniliyor.

Peygamberlerde olduğu gibi, Mehdi (as)’ı da insanlar yadırgayacak, ona kuşkuyla bakacaklardır.

Cemaatlere karşı kuşkucu ve önyargılı bir yaklaşım doğru olmaz. Sertlik daima soğuk görünür. Her kesime iman sıcaklığı ile, sevgiyle, şefkatle yaklaşılması gerekir. Güzel olan budur.

Bir insan şüpheciyse, insanlara güvenemiyorsa, korku içinde yaşıyorsa, sevgiyi bilmiyorsa, nefrete açıksa, rekabet ruhundaysa, kinden, küsmeden, darılmadan, kavgadan hoşlanıyorsa acılar bitmez. Deccal de insanların bu zaafını bildiği için buradan yanaşıp insanları mahvediyor.

İmanla, Allah’ın zikriyle, Mehdiyet’in ruhuyla, sevgiyle, aşkla, tutkuyla, dostlukla, kardeşlikle, muhabbetle, affedicilikle, güzel zanla, şüphecilikten kurtuluşla, güvenin gelmesiyle dünya cennete döner.