Adnan Oktar

Her misilman neteweperwerê Îslamê ye. Ez ne nijadperest im. Ji bo min Kurd, Laz, Çerkes hemû wekhev in. Mezintî bi teqwayê ve ye.

Hin mirovên kêfperest, ji ber ku hêza wan a têkoşîna bi fikrî nemaye, federasyonê û radestbûnê qebûl dikin, gel vê qebûl nake.

Cîvaka Demokratîk fikrek wisa ye ku bi deh salan e li Tirkiyê her mirovê maqûl diparêze. Ocalan ji nû ve tiştek dernexistiye.

PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.

Li herêmê qaşogiravî dadgehên PKKê hene gel didarêzin. Ne bi 500 parastvanan ve biçî herêmê, bi awayekî ewle jîyîna gel girîng e.

Divê CHP wê hişmendiya çepgirên berê, sar û ji nirxên gel dûr bi temamî biterikîne. Divê MHP jî rêçek nûjentir û xweşiktir bigeşîne.

Xwedê Quran bo ku mirov tengasiyê bibîne danexistiye. Îslam ola hêsaniyê ye. ger olê wek dijwarî bibîne, bi exlaqê muşrîkan nêz dibe.

Gel bi ti awayî pergala serokatiyê naxwaze. Paşguhkirina vê yekê ne durist e.

Şehwet bi nîyetê ve ye. Jin jî dikare ji mêran karîger be. Hema dixwazin li jinan zordariyê bikin. Bawermend serwext divê.

Kuştina Misilmanan ne tiştekî mirov pê serbilind be ye. Kuştina merivekî wek kuştina hemû merivan e. Divê Urdûn bi tundiyê ve bersiv nede.

PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.

Bi koordînatên ku YPG dide ve bombekirina herêmê kujerî ye. divê kesek nebe hevkarê vê kujerîyê.

Dojeh bi zombîyên ku çav hene nabînin guh hene nabîzin ve tije ye.

Bengî hestekî taybet î mucîzewî ye. Divê bi parastina îman, saxî, namûs û jiyana civakî ve mirov werin hezkirin.

Bûyîna teknîkerê ol cuda ye, bi girtina rihê ol ve kûrahiya îmanê jiyîn cuda ye. Divê armanca Misilmanan îmana kûr be.

HDP bo Kurdî ne jidil e. Ziman û ol HDPê têkil nake, ya rast armanca wan bi van mijaran ve perçebûnê pêk bînin.

Di pergala ortodoksî ya kevneparêz de mirov her gav helwestên ecêp nîşan didin, nayê femkirin ku kengî dost in an ne dost in, ne wefadar in

Pêxemberê me di hedîsên xwe de derbarê axîr zeman de hurguliyên gelekî hêja dide. Ev hurgulî hemû der tên. Heşa hêj dibêjin derew e.

Bi şer û xwînrijandinê ve ti pirsgirêk nayên çareserkirin. Kesek nafikire ku bi hezkirinê çareser bike. Kaînat bo hezkirinê hatiye çêkirin

Cîhan gorî Mehdiyetê bi rêve diçe. Bixwazin nexwazin rastî ev e. Ger li dij bisekinin jî rastî naguhere.

Di axîr zeman de heta derketina Mehdî, dê bûyerên mezin bodomin. Ji berk u derketina Mehdî nêz bûye, bûyer ê şaş bihêlin.

Berê, dema ku digotin Ermen, Kurd û Elewî, wek çêr dihat dîtin. Ev yek bê exlaqiyek mezin e. Hemû jî mirovên wek nûr in.

Ew kesên ku Yekîtiya Îslamê armanc dikin, nikarin bi siyasetê biserkevin. Divê çalakiya kesên Îslamê belav dikin xurtkirina îmanê be.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Bo desthilatiya exlaqê Îslamê, rêya herî xweş, belavkirina hezkirina Xwedê û rastiyên îmanê vegotin e.