Adnan Oktar

Kesên ku dixwazin şeytan nas bikin, bila li mirovên di torên civakî de hîç qala hezkirinê nakin binêrin. Ev heznekirin rengekî şeytan e.

Dibêjin yên ketin nava olê, nikarin bikenin, derkevin derve, kêfxweş bin, muzîkê guhdar bikin û bireqisin. Şeytan jî olê ewqas xerab nake.

Çawa ku şeytan bê aram e, tîma îblis û minafiq jî ewqas bê huzur û ne aram in. Her gav bêxeysîyetîyekê dikin.

Bawermend xwe li hêrsê, hestiyariyê, kîndariyê nagire û xwe pê ve bernade. Destûr nade ku şeytan gorî dilê xwe wê/î bixijikîne.

Çek û bombe lîstika şeytan e. Şeytan tim dixwaze xwîn birije. Mirov ne bi çekê bi ramanê tê qanîkirin, ger qanî nebe rêz lê tê girtin.

Olê wek pergaleke nebaş û tevlihev nîşan didin. Em vê lîstika şeytan xerab dikin.

Neşadkirina zarokekî biçûk î Sûrî bêwijdanî û heznekirineke mezin e.

Ger hûn ewilî gencan wek Darwînîst mezin bikin, piştre jî terora Marksîst-Lenînîst tê. Divê şaş agahkirina gencan bisekine.

Tişta herî bibandor a ku li hember çalakiyên kolanan ên PKKê were kirin, girtina wan çalakvanan e û darizandin e.

Bi bombe û çekan mirov nayên aşkirin. Bi xwînê, kujerîyê û kuştinê ve têkoşîn nabe. Têkoşîn tenê bi ramanê dibe.

Amerîkaya kûr hînî kujeriya xwe bûye, wisa hedizane ku dê Tirkiyê jî bi DAÎŞê re bide şerkirin. Ew baweriya gelê me nizane, em nahêlin.

Gelê herêmê oldar e. Bi ti awayî fikrên qirêj û rihê kujeriyê yê PKKê napejirîne. Ji ber vê yekê bila hîç dilê xwe berşoşkî nekin.

Başûrê Rojhilat welatê pêxember û ewlîyayan e, kesên ku bi nefret û hêrsê nêzî vê axê bibe bêexlaqîyê dike.

Amerîkaya kûr dixwaze li herêmê dewletek komunîst ava bike. Vê modelê tim dixwazin. Komunîstan ewilî xurt dikin piştre jî diçewisînin.

Dema ku em dibêjin bila Darwînîzm bê sekinandin, em dibêjin bila Darwînîzm firehtir bê vegotin lê belê bila bersiva wê jî bêjin.

Dibe ku li hember Barzanî û malbata wî suîqast were kirin. Bila Tirkiye alîkariya parastina Barzanî jî bike û lê xwedî derkeve.

Ev gel destûrê nade operasyona Tirkiyê ya li dijî DAÎŞê. Bila Amerîkaya kûr bêhûde neçale, em nakevin şerekî wiha.

Bi aşkere xuya dike ku kujeriya li Sirûcê karekî ku Amerîkaya kûr, dewleta kûr û PKKê bi hev re organize kirîye ye.

Kêrî ti kesî nayê ku şêweyên wek torosa spî ku helwesta dewleta kûr a berê tîne bîra mirov bikar bînin. Teqez divê tenezulê vê yekê nekin.

Ew kesên hêvî dikin ku Hîvik û Xaç şer bikin xwe dixapînin. Îsevîyên jidil û Misilman dê tifaq bikin, dê exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê.

Egîdên me ji bo welat gel û ala me canê xwe didin. Ji me bawer dikin, dê û bavê xwe li pey xwe dihêlin. Parastina wan peywira me ye.

Armanca sereke ya êrîşa li Sirûcê li hember DAÎŞê provokekirina Tirkiyê ye. Dixwazin Tirkiyê bavêjin nav belayekê.

Gelek dewletên Misilman hîn kirine ku miletê Misilmanan şehîd bikin. Tirkiye teqez hînî bêexlaqîyek wilo nabe.

Xwedê bi awayekî bêhempa rindik e, qedera ku ew divê jî rindik e.

Îlaca tundî, reşekujî, anarşî û zêdegavîyê Mehdîyet e.