Adnan Oktar

Hewcedariya Tirkiyê bi aramiyê heye. Şûna ku bûyeran mezin bikin, ya baş ew e ku kesayetan aş bikin.

Hêza ku dikare li dijî DAÎŞê bisekine Mehdîyet e. Ew bi xwe jî dibêjin heya ku Mehdî derkeve dê di vê rêyê de dewam bikin.

Ew rewşa tirsnak a ku Alema Îslamê ketiyê, dê bi îzna Xwedê bi saya Mehdî were çareserkirin.

Ya hêja ew e ku mirov bi wijdanek azad Xwedê hez bike. Xwedê ji mirovan tiştên wiha dixwaze.

Divê ew kesên ku Misilmanan, bi mehzheban, bi koman û bi hukmên ku di Quranê de nîn in ve perçe perçeyî dikin, hesabê bidin Xwedê bifikirin.

Bawermend li cîhanê hemû nîmetan bi pîvana Quranê, bi mertalê Quranê ve dijî. Jiber ku yên paşverû vêya aqil nakin, pişta xwe pê de dikin.

Tu tiştê te tuneye, hemû tiştê heyî yên Xwedê ne. Xweşikbûn jî, pêdanhezkirin jî, pêdanecibandin jî, hemû bi qudreta Xwedê pêk tên. Bedewiya bêdawî, Cenabê Xwedê bi xwe ye.

Xwedê bala me veke, bi xwe ve girêdanê û tenê Cenabê Wî hezkirinê nesîbke. Kêmasiya baweriyê gelekî xeter e, Xwedê bisitirîne.

Ez bi çekan ve guherandina ramanan qebûl nakim. Ez di wê baweriyê me ku divê bi ramanê ve dijî PKKê têkoşîn were kirin.

Bi hatina Mehdî ve dê dostanî, hezkirin li cîhanê bibe karê sereke. Dê hemû çek ji holê rabin, dê hemû şer û pevçûn biqedin.

Gotina ku dê Tirkiye bi federebûnê ve mezin be ji derî aqil e. Tirkiya Mezin wiha nayê avakirin

Bi bombe û çekan mirov nayên aşkirin. Bi xwînê, kujerîyê û kuştinê ve têkoşîn nabe. Têkoşîn tenê bi ramanê dibe.

Xwedê destnimêjê bi ayetekî ve vedibêje, paşverû bi çend rûpelan. Olek wisa beyan dikin ku, jiyankirina wan jî ne guncav e.

Dema ku êrîşek li ser partiyekî dibe, negirtina êrîşkeran ne tiştekî ji rêzê ye. Divê êrîşker demildest werin girtin.

Li gelek deverên cîhanê bo tiştên gelekî beredayî pere tên serfkirin, ji pere xerckirina bo penaberan direvin, şermek mezin e.

Xwedê ferman dike û dibêje ku guh medin muşrîkan. Yên bawermend guh nadin zordariya paşverûyan û mezinbûna Quranê vedibêjin.

Bila hemû cîhan dev ji bêrehmiya li hember penaberan berde. Cîhan erdekî mezin î fireh e, dikarin wan li cîhekî ewle niştecîh bikin.

Em ê tim lêgera xwe ya Mehdî bidomînin, hêj nedîtina me ya rûçikê wî kesî, xebat û xîreta me teqez naguherîne.

Tê ragihandin ku dê têkoşîna Mehdî 40 salî bidome. Tê femkirin ku dê rastî gelek dijwarî û inyatan were.

Gorî agahîyên alimên Îslamê, dema ku Mehdî were, dê paşverû bidin pêş ku Mehdî olê diguherîne û dê li dij bisekinin.

Piştî her şeva reş û tarî berbangek heye. Ew berbang dê bibe berbanga Misilamanan, dê bibe berbanga Îtîhadê Îslamê.

Mirov di her heyamê de hêviya xelaskeran dike, lê dema ku hin hişyarker tên, li dij jî disekinin. Kesên çaverêya Mehdî dikirin, paşê li dij dibûn.

Ger li cîhanê dijwarî û tengasî nebin, îmtîhan nebe hîç wateya lêmayîna cîhanê namîne.

Ocalan ji sêrî pêve piştgiriya pergala serokatiyê dikir û ji her kesî zêdetir dixwaze. Kesên ku berovajî vê yekê dibêjin ne dirust in.

Yê ku xweşikiyê çê dike û derdixe holê jî Xwedê ye. Heta ku Xwedê need hezkirin, ti kes nikare hez bike.