Adnan Oktar

HDPê di beyannameya xwe de tiştên ku ev 40 sal in Ocalan dibêje nivîsiye, ev modela bi dewletên federe yên Tirk û Kurd ve perçekirin e.

Fikrek gelekî asan e ku HDP bîne meclîsek derqanûn ava bike. Ger HDP nekaribe têkeve meclîsê ew jî tiştekî ne baş dibe. Lê bi xwe wiha xwestin.

Derbasî be bo HDPyîyan. Bila êrîşker demildest were desteserkirin. Gulekirina tabela û sazîyê qehpetî ye.

Tevî ku HDP dizane nikare bikeve meclîsê jî, wek partî dikeve hilbijartinê. Gelekî aşkere ye k udi vir de planek heye.

Tevî ku Ocalan dizane ger HDP wek partî têkeve hilbijartinê qezenc nake, dîsa jî bo serokatî û federasyonê pê dikute.

Em naxwazin ku di hilbijartinan de astengiya benda hilbijartinê hebe, Hebûna bendê him ne dadmendî ye him jî HDP ji xwe re dike pêlîstok

Ev yek aşkere aşkere pêk tê. Dê HDP reyên xwe bide AkPartiyê, û dê piştre jî bêjin rey hatine dizîn û bûyeran derxin.

Ji bo ku HDP wek partî dikeve hilbijartinê û partiyek din zêde parlamenteran derdixe ne tiştekî mirov pê şad be ye.

Divê HDP jidil be, bila nebêjin li dijî serokatiyê ne. Ya k udi beyannameye de vegotine, serokatiya herî berfireh e.

Divê ew kesên ku êrîşan dibin ser HDPê û partiyên din demildest werin desteserkirin. Bila heya hilbijartinê, nûsîngehên partiyan ewle bin.

Êrîşa ku li HDPê hatiye kirin, bêexlaqî û zordarî ye. Li welatekî demokratîk tiştên wiha teqez nayên pejirandin.

HDP pergala serokatiyê destek dike û dê desteka xwe jî bidomîne. Çimkî Ocalan serokatiyê dixwaze, ji xeynî gotina Ocalan tiştekî nakin.

Dema ku HDP ket meclîsê, tişta ewil a bike, alîkariya Ak Partiyê bo serokatiyê ye. Çimkî dizanin ku ev pergal dê federasyonê bîne.

Giritna partîyan ne şêweyek demokratîk e. Rêya têkoşîna terorê ne girtina HDPê ye.

HDP qebûlke neke, li holê rastiyek nexweş heye: ew jî tirsa ku PKKya li pişta HDPê pêk anîye ye. Ger HDP nebe, dengên HDPê jî kêm dibe.

Divê HDP jidil be, bila nebêjin li dijî serokatiyê ne. Ya k udi beyannameye de vegotine, serokatiya herî berfireh e.

Tevî ku Ocalan dizane ger HDP wek partî têkeve hilbijartinê qezenc nake, dîsa jî bo serokatî û federasyonê pê dikute.

Li ernîgariya Îslamê gelek zordarî li Misilmanan tê kirin, paşê jî dibêjin mirov çima xwe li tundiyê digirin. Heznekirin tundiyê tine.

Di Şerê Yekem ê Cîhanê de li Anatoliyê bi milyonan mirovan jiyana xwe ji dest dan. Mafê Misilmanên şehîd bûne nayê rojevê.

Her kî be bila bibe, ger mirovek di sertên dijwar de behsa Xwedê bike, bo olê xîret bike, divê were destekkirin. Divê ev giyan belav be.

Dema ku bi Ermenîstanê re diaxivin, behsa Qerebaxê kirin ne durist e. Divê hezkirin û xweşikî were nîşandan.

Hîç ne normal e ku di meclîsê de jin gelekî kêm in. Divê herî kêm nîvê meclîsê jin be. Cîhê ku jin lê ye wek bihuştê ye.

Di gelek heyamên dîrokê de xwîn heye. Mirina Ermenan, mirina Tirk û Kurdan jî êş e. Mîna vê, reşerûpelên dîrokê gelek in.

Bila guherînek bê kirin. Bila parlemen bibe cîhê hezkirin û dostaniyê. Bila hêrs û gengeşî asayî nebe.

Divê mijara navbeyna Tirkiyê û Ermenîstanê, bi hezkirin, dostanî û xweşikiyê were çareserkirin.