Adnan Oktar

Em gelekî ji Kurdan hez dikin, em ê bi hev re li çîyan deng û daholê goveng bigerînin, sifreyan vekin. Em destûrê nadin PKKê.

Perçebûna Tirkiyê tê wateya avabûna dewletek komunîst, û tê wateya qutbûna navbera Tirkiyê û alema Îslamê . Em vê yekê nahêlin.

Ev gel destûrê nade operasyona Tirkiyê ya li dijî DAÎŞê. Bila Amerîkaya kûr bêhûde neçale, em nakevin şerekî wiha.

Başûrê Rojhilat welatê pêxember û ewlîyayan e, kesên ku bi nefret û hêrsê nêzî vê axê bibe bêexlaqîyê dike.

Dema ku em dibêjin bila Darwînîzm bê sekinandin, em dibêjin bila Darwînîzm firehtir bê vegotin lê belê bila bersiva wê jî bêjin.

Ew kesên ku dixwazin Barzanî bêhêz bikin dê nekarin. Amerîkaya kûr ku PKKê li hember Barzanî hêzdar dike kêmaqilî dike.

Xwedê, cîhan, bende û bihuşt bona hezkirinê afirandine. Armanca hemû nûwazeya gerdûnê hezkirin e. Heznekirin mirovan reş dike.

Em ê hemû hewla xwe bo rawestandina xwînê bidin. Xwedê bi xêr û silamet derbasbûna vê heyamê nesîb bike, gîhiştina Mehdî û Îsa nesîb bike.

PKK bi xweserîyê ve tinazên xwe li gel dike. Necamêrî derewan dike. Armanca sereke li Başûrê Rojhilatê avakirina Koreya Bakur e.

Ger xweserîya kesên Xwedêtirs û welatparêz hebe zirara xweserîyê tune ye. Armanca PKKê avakirina dewletek Stalînîst e, em nahêlin.

Ne Çîyayê Qendîlê, divê bibe Deşta Qendîlê. Em hêvî dikin ku verastkirinên pêwîst werin kirin.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.

Ger xweserîya kesên Xwedêtirs û welatparêz hebe zirara xweserîyê tune ye. Armanca PKKê avakirina dewletek Stalînîst e, em nahêlin.

Ger Barzanî li Bakurê Iraqê dewletê avake em ê şanaz bin. Em ê pev re govend bigrin, nimêj bikin bextewar bijîn. Em zulma stalînîst nalên.

Em em zordariyên birayên me yên Kurd dibînin. Zordariya feudal, zordariya dewleta kûr û ya PKKê heye. Dê hemî çareser bibin.

Jixwe mirovên exlaq baş wisa dizanin. Lê belê exlaqê baş bi vîna îmanê û bi perwerdeya nefsê ve bi dest dikeve.

Ger mirov xwe berde demildest diweste, xweperest dibe, bi hestek ajalî ve tev digere. Bawermend bi hişê îmanê ve ber xwe dide.

Coşeke ku îman dide mirovan heye. Fedakarî bi coşa îmanê ve tê kirin, exlaqê baş bi coşa îmanê ve tê nîşandan.

Gelekî mirovan dil dikin ku herkes li wan fedakarî bike lê ew tim xweperest bin, vê yekê jî wek mafekî dibînin.

Dema helwestek wiha heywanî be, Xwedê jî mirovên wek wan rastî wan tîne, bi zor û zehmetî dijîn.

Hezkirina girêdayî berjewendîyan wek taybetîyek heywanî ye. Mirov bona hezkirinê her cure fedakarîyê dike, dikeve her talûkeyê.

Avahîyên bilind bona derûnîya mirovan ne baş e, divê bajar ji xanîyên xwedî baxçe pêk werin.

Evîndarîya jinekî weke evîndarîya Xwedê mumkûn e. Bi zanebûna tecelîya Xwedê hezkirin, hezkirina rasteqîn e.

Ger tu dikarî jinekî mîna hewandina kulîlkan bihewînî, evîndarê wê be. Jin ji kesê li hember xwe îman teqwa û exlaqê baş dixwaze.

Mirovê destê wî/wê li xwîna Misilmanan gerîyabe dê heta hetê di dojehê de bimîne. Yê ku li dijî DAÎŞê têdikoşe bila bi îlm û îrfanê bike.