Adnan Oktar

Bila li Tirkîyê bêşerefekî ku bîne Ocalan serbest berde, kujeran azad bike, xweserîyê bide û welêt perçe bike negerin, nikarin bibînîn.

Mezinbûna Tirkîyê nedîtin, xwe gelekî hêzdar dîtin, ji komek newêrekan bawerkirin kêm aqilî ye.

Ger kî plan dike ku wan kujerên polîs û mehmetçîkên me efû bikin, Xwedê wan îslah bike, ger îslah nebin bila helak bin

PKKê bi salan tundî parast, tundîya ku wan diparast li wan vegerîya. Divê bibinin ku tundî tiştek çawa ye û dev jê berdin

PKK li Sûrîyê jî bûye bela serê Misilmanan. Bi darê zorê zarokên xelkê ji wan distînin.

Propagandaya rêxistineke kujer, avabûneke mafyayî, yanî PKKê serbest nayçê hîştin, bila vê yekê pêşnîyar jî nekin.

PKK ji bo ku li hember terorê ye ne beşdarî meşa Parîsê nabe, tenê bo propagandaya xwe bike li wir e.

Kujerên PKKyî jî beşdarî meşa li Parîsê bûne. Kujerên bi deh hezaran mirovan, wek şermezerkarê 12 kesan xûya dikin.

Hin kes hene ku dibêjin “Jixwe Başûrê Rojhilat ji dest çûye”. Qebûlkirina radestbûnek bi vî awayî bê exlaqî ye.

Ew kesên ku di têkoşîna PKK de xwespêr û newêrek in bila dest jê vekêşin. Xwediyê welêt ên rasteqîn dê bi dadmendiyê ve berxwe bidin

Tê zanin ku di êrîşên kevn ên li ser qereqolan de, gelek xayînan ji hundur agahî dabûn. Divê bi rêya dadê hesap ji wan jî were pirsin.

Divê li hember wan kesên ku ji hundur agahî didin, xebateke mezin a huquqî were meşandin û çalakiyên wan werin sekinandin.

Heta ku di destê PKKê de çek hebe li ser gel bandora xwe çêdike, jiber wê teqez dest ji çekan bernade. Pêbaweriya ku dê berdin ne bi aqilane ye.

Kurd wekî ku gemarê aciz in ji PKKê aciz in. Ne guncav e ku birayên me Kurd û PKK lihev bikin. Yek xwedî îman û wîjdan yek jî bêxwedê.

Em li hember wan kesên ku propagandaya Ocalan û perçebûnê dikin teqez bê deng namînin. Em ê biryarbûna xwe bi zanistê nîşandin

Pesindana kujer û kesên terorê teşwîq dike suc e. Pesendkirina Ocalan jî suc e. Ev yek heqaretek li hember hemû gelê me ye.

PKK sîh sal e di nav şert û mercên çetin de li çiya ye, ne ji bo aştiyê ye ku hin kes wisa bilêv dikin, ji bo preçekirina Tirkiyê ye, dev ji vê yekê bernade.

Divê li hember PKKê rasteqîn û hişmend tev bigerin. Bi nedîtina rastiyê ve û bi paşguhkirinê ve siyaset bi pêş ve naçe.

PKK rêxitineke kirêt û nebaş e. Mafya cuda ye Kurd cuda ne. Kurd mirovên wek nûrê pak û paqij in, xwedî exlaq in.

Dibêjin ku aştî hatiye Rojhilatê Başûr, ti kes nikare biçe Rojhilatê Başûr xebatên çandî bike. Herêm ji dest çûye, hêj qala xweşikiyê dikin.

Kurd têrpaqij in û dilsozê dewletê ne. Lê belê zordestiya çeka PKKê li ser wan heye. Divê birayên me Kurd li hember vê zordestiyê tenê neminin.

Li şûna xapandinê divê em gel li hember talûkeya PKKê hişyar bikin, divê gencên ku bi hezkirina niştiman û alê werin gîhandin.

Ocalan di sala 1999an de qaşogiravî banga çekberdanê kiriye, PKKê jî di 2000an de daxuyandibû ku çek berdaye. Hin safdilan jê bawer kiribûn.

PKK li herêmê perwerdeya komunîst dide, divê gencên me li hember komunîzmê werin hînkirin, hezkirina niştiman, al, gel, ol û kitêbê hebe.

PKK rêxistinek bê xwedê, bê kitêb û komunîst e û aniha herêm dagir kiriye, birayên me Kurd ên oldar ji PKKê nefret dikin.