Adnan Oktar

Di paşverûtîyê de zanist, huner û kalîte nabe. Qedrê jinan nayê girtin. Mirov şad nabin. Daxwaza mirin û kuştinê zêdetir dibe.

Ger mafê jinan pêşkeve, wêne, musîk û huner bê zanîn, demokrasî û azadî zêde bin dê Tirkîye bibe welatekî şaristan. Divê Tirkîye derîyê paşverûtîyê hişkehişk bigire. Ger bibînin ku dilê Tirkîyê li paşverûtîyê heye dê Tirkîyê biçewisînin.

Di civateke ku xweşikiya jinan naxwaze de huner û avahîsazî pêş nakeve.

Rizgarîya Tirkiyê di nûjenbûnê de ye. Ger jin ne rihet be, xweş û geş nebe li wir nûjentî jî huner jî nabe.

Tişta ku divê Tirkîye demildest bike zêdetir nûjenbûn e. Divê ne mîna Rojhilata Navîn, mîna nûjen bê dîtin.

Ger wek Rojhilata Navîn xuya bike, çawa ku dixwazin Rojhilata Navîn biperçiqînin dê wisa bixwazin Tirkîyê jî biperçiqînin. Divê gelekî nûjen be.

Bona Misilmantî mînakek diyarkirine û dixwazin ku li her derê ew mînak hebe. Misilman mirovên herî nûjen herî kalîteyên cîhanê ne.

Sedema ku Iraq û Efxenîstan binpê kirin, bêkalîte dîtina wan bû. Hîç kesek nikare welatekî kalîte binpê bike. Bila Tikiye kalîteya xwe zêdeke.

Kalîte teşeya bihuştê ye. Pêxemberê me merivekî gelekî nûjen û kalîte bû. Sedema sereke ya nekalîtebûnê nebûna hez û tirsa Xwedê ye.

Tişta girîng bo kalîteyê ruhekî hunermend e. Divê bawermend bibe xwedî ruhê hunermend. Ger nebe xweşikiyên bihuştê nayê femkirin.

Bona ku kalîte hebe, divê rêzgirtin hebe, divê xwehezkirin jî nebe. Divê di ruhê wan de hezkirineke mezin a Xwedê hebe.

Kesên kîndar nabin kalîte. Divê wisa torin be ku efûker be, fîdakar be, bona hezkiriyên xwe her fîdakarî bike.

Di bingeha erzanbûna mirovan de xweperestî û berjewendî hene. Mirovên kalîte qelender in.

Li gund kalîteyeke baş heye, dema mêvan tên her derfetan dixin xizmetê, gelekî baş diezmînin. Ev exlaqekî xweş e.

Kalîte ruhekî bilind e ku bona xatirê Xwedê, mirovên xwedî wîjdan û xwedî hezkirin dide hewandin.

Kalîte dergehekî mezin e ku di nav huner, hezkirin, evîn û qedirgirtinê de ye. Kesên bi xwarin û kincan ve quretiyê dikin ne kalîte ne.

Ne normal e ku hin kes tenê bi 50 hevokan dipeyivin. Divê hiş û asoya wan fireh be.

Ew hişmendiya paşverû ku ji hunerê ji kalîteyê ji estetîkê fem nake, tim dibe sadema xerabûn û kirêtiyê.

Cîhan pergalek wanî di qalikê xwe de, ji muzîkê, ji hunerê, ji xweşikîyê û ji şadiyê dûr qebûl nake. Exlaqê Îslamê wiha nabe desthilat.

Misilman ango mirovê herî bikalîte herî paqij û baş. Misilmantî ne ew pergala tundrew ku paşverû qal dikin e.

Ji ber ku ew bêçêjîya ku ji mirovên paşverû tê, dijî hebûna mirovan e, mirov ji rûyê paşverûyan ji Misilmanan sar dibin.

Divê hişmendîyeke zirarê dide Rojhilata Navîn na, ya ku nûjenî, kalîte û hunerê esas digire bibe serdest. Wê demê Tirkîyeke xurt çê be.

Hişmendîyeke ku dixwaze hemû Misilmanan tune bike belavî cîhanê bûye. Gelek mele jî dibêjin ka decalî li ku ye.

Jiber ku oldar e em ji Barzanî hez dikin, ger li hemû herêmê bandora wî hebe em ê kêfxweş bin. Em teqez PKKya Stalînîst naxwazin.

Taybetîya hevpar a paşverûyan ew e ku hîç qala Quranê nakin. Misilman pirsyarê lipeyçûna Quranê ne.