Adnan Oktar

Ger tu zordariyê fêrkî, ew ê jî zordariyê bike. Dilovaniyê, hişmendiyê, axavtinê, rêbazên qanîkirinê, delîlên zanistî fêr bike. Ji her tiştî zêdetir, hezkirina Xwedê, xofa Xwedê hîn bike.

Ger em hezkirina mirovan hêvî bikin, dibe şîrk. Divê em bi hezkirina Xwedê ve hez bikin.

Bo desthilatiya exlaqê Îslamê, rêya herî xweş, belavkirina hezkirina Xwedê û rastiyên îmanê vegotin e.

Xwedê ji me bi hezkirina Wî ve bîranînê dixwaze. Xwedê jiyanek vik û vala naxwaze. Rewnaq, hezkirin û xweşikî kêrî şanê Xwedê tê.

Ger Xwedê bibîne ku nayê hezkirin zora wî diçe. Xwedê hezkirinê hez dike. Xwedê dixwaze ku bibîne tê hezkirin.

Xwedê gelek xweşikî, gelek bereket û gelek xêrat dide wan kesên ku wî gelekî hez dikin û bîr tînin. Ev sireke ezmûnê ye, mucîze ye.

Yê ku Xwedê hez dike, çîleyê jî qebûl dike. Ji çîleyê razî nebûn û tenê nîmet xwestin nabe. Cîhan cîhê çîle û perwerdeyê ye.

Xwedê dixwaze ku bê hezkirin. Em gelekî ji Xwedê hez dikin, inşAllah Xwedê jî me hez bike.

Di navê Xwedê yê Qehar de jî hezkirinek veşarî heye. Qehirandina xwe ya kufrê ji hezkirina bawermendan pêk tê.

Daxistina Xwedê ya Quranê rehmet û nîmeta Xwedê ya ji hezkirina me tê ye.

Hemd jî peyva hezkirinê ye. Ji hemdê Xwedê re şukurkirin, tê wateya “Xwedê ez gelekî ji te hez dikim û gelekî spas dikim”

Ger mirov Xwedê baş hez bike û pê biale asoya wî/wê vedibe. Her mirov xwedîyê zanyarîyên rûbarî ye, zanyariyên baş jî bi teqwayê ve dibin.

Yê ku xweşikiyê çê dike û derdixe holê jî Xwedê ye. Heta ku Xwedê need hezkirin, ti kes nikare hez bike.

Xwedê dibêje ger hûn ji min hez bikin ez ê jî ji we hez bikim. Çi teklîfek xweşik çi nîmetek mezin e.

Mirov tî car ji hezkiriyê xwe têr în de teqez têrbûn tune ye, di bengînî û kûrbûnê de zêdebûn çê dibe.

Ew kesê ku hûrgulîyan dibine dibe hezkirîyê Xwedê

Evîndarîya jinekî weke evîndarîya Xwedê mumkûn e. Bi zanebûna tecelîya Xwedê hezkirin, hezkirina rasteqîn e.

Heke bi tenê hezkirina xwedê bibe, dê cih nîn be ku wê hezkirinê bijîn. Ji ber ku tirsa ji xwedê tune ye, bêolî dê hakimê cihanê be.

Ji bo hezkirinê hewceye ku ji xwedê bitirsin û ji xwedê hez bikin. goşt û hestî nayê hez kirin; teceliya xwedê tê hezkirin. Him wek jîndarekî dê bimirê û biçe dibînî him jî jê hez dikî. Tu ê çiyê wê hez bikî? Ya bêdawî divê bê hezkirin. Ew jî Xwedê ye.

Tirsa ji Xwedê serê hîkmet û aqilê ye. Ango heke tirsa ji Xwedê tune be dê eqlê mirov biçe û winda be. Ji ber vê yekê tirsa ji Xwedê nîmeteke mezin e

Xwedê tenê ji bendeyên xwe hezkirina wî dixwaze. Dibêje ji min hez bikin û hûn jî aram bin. Xwedê kêfxweş dibe ku dilê me têkeve wî.

Ez parastvanê mirovên hezker û jidil im. Netewperwerîya nijadperest di Quranê de nîn e. Kî li hezkirinê bigere ez wî/wê hez dikim.

Çawa ku hezkiriyên me ji bo me çîle bikêşe xweşa mirov diçe. Xwedê jî dixwaze ku em çîle bikêşin û Wî hez gelekî bikin.

Hîç kesek hezkirinek monoton naxwaze. Xwedê ji me ne tiştekî monoton, hezkirineke têr û tije dixwaze. Em Rebê xwe wek dînan hez dikin.

Xwedê ji hezbûnê hez dike. Xwedê ji me dixwaze ku em wek dînan ji Wî hez bikin. Ji wan kesên bi eşq bersîva Wî dide gelekî hez dike.