Adnan Oktar

Hema her roj Misilman hev dikujin û bi vê yekê şad dibin. Ger ev exlaqê ku ji Quranê dûr bidome li cîhanê dê Misilman nemînin.

Rizgarkirina herêmê ji destê PKK têr nake. Em alîkarîyeke aborî a mezin bidin Kurdan, bila hîç mexdûrîyeteke wan nemîne

Ji ber tunebûna hezkirinê ne bona Kurdan ne jî bona awareyên Sûrî dixwazin alîkarî bên kirin. Xwedê wan ji belayê xelaske.

Ji ber ku em dizanin her tişt ji vîna Xwedê tê em evqas aram in. Xwedê rêya wan kesên li ser xêrê ne vedike wek mûcîze.

Ew kesên ku ji jinan re dibêjin kêmhebûnbi xwe kêmaqil in. Ewên paşverû heşa radibin olê hînê Xwedê dikin.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.

Gelê herêmê oldar e. Bi ti awayî fikrên qirêj û rihê kujeriyê yê PKKê napejirîne. Ji ber vê yekê bila hîç dilê xwe berşoşkî nekin.

PYD û PKK wek hev in. Avabûneke ku her tim şerê leşker û polîsên Tirk kirî ye. Li ser sînorê me avabûneke wiha nayê paşguhkirin.

PKK jî bi DAÎŞa ku 60 dewletên hevpeymanîyê ber xwe nedan nikare. Amerîkaya Kûr jî vê dizane. Armanc avakirina Kurdistanek komunîst e.

Misilmanên ku li gorî Quranê dijîn hev nakujin. Exlaqê muşrîkandibe sedema mirinan. Jiber exlaqê muşrîkan lihev nefret dikin.

Xwedê naxwaze ku mirov hev biqehirin û perîşan bikin. Xwedê dixwaze ku mirov tobe bikin û sererast bibin.

Gelê herêmê oldar e. Bi ti awayî fikrên qirêj û rihê kujeriyê yê PKKê napejirîne. Ji ber vê yekê bila hîç dilê xwe berşoşkî nekin.

PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.

Ol hezkirin e, eşq e û bedewî ye. Ji ber ku hin kes vê nizane xwe davêje bîra reş û tarî ya Xwedênenasiyê.

Yekîtîya Îslamê bona Misilmanan mijarek gelekî girîng e. Ger wek taktîkî be jî bilêvkirina nexwastina wê kêrî Misilmanan nayê.

Misilman evîndarê Misilmanan e. Ji ber ku bi eşqa Xwedê ve hez dike, dawiya hezkirina wî/ê tune. Yê nizane Xwedê hez bike, matmayî dimîne

Misilman bê mehrîbanî hev dikujin û her yek jî dibêje ez xizmeta Îslamê dikim. Wekî ku ketine pêşbirka tundîyê.

Alema Îslamê bêhûde perçe perçeyî bûye, gelek jî egoîst bûne ku bi êşên yên din re eleqedar nabin.

Hîç sahabeyek girêdayî mezheban nîn bû. Hemû girêdayî Quranê bûn. Jiber ku niha dewra fetretê ye mirov bi mejbûrî girêdayî mezheban in.

Ger Misilman bibin yek ne teror dimîne, ne li ser xaka Îslamê bombe tên barandin ne jî feqîrî û tunebûn dimîne.

Hişmendîyek heye ku dixwaze şûna Îslamê Mewlewîtîyê dayne. Divê li hember vê gelekî baldar bin.

Tişta ku ez rexne dikim ew şêwaza di pirtûkên Mewlana de hene ku ne gorî Quranê ye. Ne ew kesên ku bi nezanî Mewlewîtîyê baş dizanin in.

Dema ku qala Yekîtîya Îslamê dikin, mijar tê ser pêşengekî, mijar tê ser Mehdîyetê, gelek alim behsa Yekîtîya Îslamê nakin

Paşve avêtina deynê wan birayên me li cîhê pevçûnan têr nake divê hemû bên dayîn, xanîyên baxçe mezin û eşyayên pêwîst werin dayîn.