Adnan Oktar

Di Îtihadê Îslamê dehezkirin, dilovanî, dostanî, biratî qencî û bereket heye. Hembêzkirina hemû cîhanê, bo başiya hemû kesî xîretkirin heye.

Kurd, pîroz in, qedirbilind in, oldar in, kubar in. Kesên paqij in. Dema ku dibêjin Kurd, ez dizanim ku ez ê bi kesekî/a kubar re rûbirû bim.

Ez çima xwişk û birayên xwe Kurd hez dikim? Jiber ku exlaqê wan xweş e hez dikim. Ez ti kesî ji bo netewa wî hez nakim, ez bo teqwaya wan hez dikim.

Çawa ku ti kes nikare tikilî xwekirin û tevgera mêran be, ti kes nikare tikilî kinc û kenên jinan jî be. Xwişk û birayên me Kurd gelek gelek êş kişandin. Li wan xwedî derketin deynê stûyê me ye.

Hevalên gelê Kurd yên rast bawermend in. Em ji hemûyan hez dikin. Em teqez destûrê nadin çekên PKKê. Ti eleqeya birayên me Kurd bi PKKya bê Xwedê û mafya re tune ye.

Em ê li Herêma Kurdan bihuştê bo kurdan avakin. Em ê Amedê, Mêrdînê, Sêrtê wek Parîs û Londonê bikin. Em ê bi zanist û dadmendiyê ve koka PKKê biqelînin. Li wir gefên PKKê namînin, em ê bi îzna Xwedê tirsa PKK nehêlin.

Kurdistana Komunîst tê çi wateyê li herême? Dê wê demê bibe armanca Evrûpa û Amerîka. Dê tu tesîra wê tunebe. Kesê ku bi zordariyê olê disepîne paşverû ye.

Kurd gellekî merd in. Xweparastina taybetmendiyên xwe û zimanên xwe baş e. Ev dewlemendiyê. Başiyê lê belê em li Tirkiyeyê dijîn. Zanîna tirkî ji aliyê hemû kesî ve, bo sîstemê, bo hizûra me û bo bextewariya me gellekî baş e. Nîmetek e.

Heke ku dixwazî mirovekî din baş bibe, îttîhad-i îslamê bixwaze. Di nav îttîhad-i îslamê de ji xwe her tişt dê çareser bibe. Ji ber ku li dijî îttîhad-i îslamê berxwe didin, biratî, hezkirin û muhabet li ber derî disekine û nakeve hundir.

Kurd wekî ku gemarê aciz in ji PKKê aciz in. Ne guncav e ku birayên me Kurd û PKK lihev bikin. Yek xwedî îman û wîjdan yek jî bêxwedê.

Armanca wan a perçekirina Tirkiyê, pêşîlêgirtina Yekîtiya Îslamê ye, û qutkirina têkiliya dewletên Îslamî û Tirkiyê ye.

Kurdbûn şeref e. Gelek alimên Îslamê Kurd in. Ûstadê min Kurd e. Kurdbûn xweşikî ye, nîmet e.

Rihetiya Kurdan me kêfxweş dike. Heta ku nexwazin Tirkiyê perçe bikin, dikarin li Sûriyê û Iraqê her tiştî ava bikin

Alema Îslamê tî û birçiyê Îtîhada Îslamê ye, muhtacê pêşengekî ye, dê Xwedê wî/ê kesî/ê di nava çend salan de li mirovan nişan bide.

Gencên Kurd ên welatparêz ji bêzarbûna destê dewleta kûr a kevn mafdar in. Lê belê bi zêdetir hezkirin û azadî ve ev yek tê telafîkirin.

Ger pirsgirêkeke birayên me yên Kurd çêdibe, bila ji me re bêjin em têxin rojevê. Em dixwazin ku bila ew dilrihet bijîn.

Piştî her şeva reş û tarî berbangek heye. Ew berbang dê bibe berbanga Misilamanan, dê bibe berbanga Îtîhadê Îslamê.

Îdeala me Yekîtiya Îslamê heye. Hemû alema Îslamê bin azarê de ye. Ger Tirkîye jî perçe be, Yekîtiyê ava nabe. Gunehê wê stûyê her kesî ye.

Li herêmê xeynî Yekîtiya Îslamê ti çare bo miletekî tune ye. Divê Barzanî jî vê talûkeyê baş bibîne û xwe bi Yekîtiya Îslamê bigre.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur.

Ew kesên ku Yekîtiya Îslamê armanc dikin, nikarin bi siyasetê biserkevin. Divê çalakiya kesên Îslamê belav dikin xurtkirina îmanê be.

Di cudahiyê de rehmet na, zulmet heye. Misilman dê bibin yek. Hemû ayetên Quranê ji bo yekîtî û bihevrebûnê ne.

Ji bo birayên me Kurd jî, bo me hemûyan jî, bo cîhanê jî cîhê rizgarbûnê Îtihadê Îslam e.

Di zimanê hezkirinê de canzerî tune ye. Bi israrî aştî, bi israrî hezkirin. Heta dawiya emrê xwe dê aştî û hezkirinê biparêze. Ev yek ferz e.