Adnan Oktar

Rexnekirina polîtîkayên hukûmetê baş e, lê belê bejin ku bila hukûmet her gotina min bike ji gotina min dernekeve ne rast e.

PKK wekî her gav lîstokekî dilîze, ev çend sal in ku tê gotin dê dest ji çekan berdin. PKK dest ji çekan bernade, li bîrdoziya wê nagire.

PKK çekdarbûnê û birina gencan a çiyê didomîne. Dixwaze ku havirdorê kontrol bike, hêj hin kes bawer in ku dê çekan berde.

PKK rêxitineke kirêt û nebaş e. Mafya cuda ye Kurd cuda ne. Kurd mirovên wek nûrê pak û paqij in, xwedî exlaq in.

Kurd dostên min in, can û birayên min in. Bila qet kesek bêexlaqî meke û PKK û Kurdan yek megire.

Dema qala kirinên PKK/PYDê dikin dibêjin berxwedêrên Kurd. Kurd nûr in paqij in. Ew avabûneke bê dîn û bêxwedê ne, gel diçewisînin.

Ewqas ji hezkirinê dûr mezinbûna mirovan talûkeyek mezin e. Xeynî min û hevalên min hema bêje ti kes qala hezkirinê nake.

Nêrînek gelekî şaş e ku mirov bêje bila Misilmanên berê xwe didin tundîyê bimrin. Divê pergala ku tundiyê dertîne were guherîn, kuştin ne çare ye.

Kurd berbext in, torin in, xwedî rûmet in, merd in mêrxas in. Teqez ne mîna avabûneke xayîn wek PKKê ne.

DAÎŞ hukmên di pirtûkên hedîsan de disepîne. Kesên dixwazin tundî xelas be, bila bêjin ev hukum ne gorî Quranê ye.

Dema ku li pey Quranê neçin hişmendiya DAÎŞê pêş dikeve. Bingeha tundiyê xurafe ne. Çareserî berdana xurafeyan peyçûna Quranê ye.

PKK têkilî gelê Kurd ên oldar bûye. Dixwazin kesên bêxwedê û bêkesayet bikin bela serê canên me Kurd.

Bidawîbûna tundîya DAÎŞê bi peyçûna Quranê ve mumkûn e. Hukmê Xwedê tunebûna “di olê de zordarî” ye. Di Quranê de fişarî û zorandin nî ne.

Bila Tirkiye bi aşkere pişgiriya Barzanî bîne ziman. Dewleta kûr a Îranê bi dijayetiya Barzanî ve şaş dike.

Ew tundiya ku DAÎŞ dike di Quranê de tune ye, lê di hedîsan de heye. Tiştekî neyê femkirin nî ne. Çareserî qebûlkirina têrkirina Quranê ye.

Di Quranê de zordarî nî ne. Zordarî li kesên ku naxwazin bibin misilman, nimêj bikin an jî oldar bin nayê kirin. Wê hingê munafiq dibin.

Ger Îran aşkere an jî veşarî bi Barzanî re pev biçe dê têkeve rêyek şaş. Serkevtî jî nabin, lewre bila dev jê berdin.

Divê yektakirina Barzanî neyê paşguhkirin. Divê Tirkiye di vê mijarê de helwestek aşkere nîşan bide.

Di orjînala Îstîklal Marşiyê de ji bo gelê me tê gotin. Ya ku tê armanckirin miletê Îslamê ye. Hemû Misilmanên Kurd, Ereb, Tirk û Çerkes in.

PKK hîç kesekî dijberî xwe naxwaze. Li pişta propagandaya li dijî Barzanî jî ev daxwaza PKKê yekdesthilatî heye.

Ez dostê Kurdan im, dijberê PKKê me. Ustadê min Kurd e. Kurd ango nûr . Ya qirêj PKK ye.

Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.

Ew kesên ku dibêjin Kurd û PKK heman in, Kurdan baş nanasin. Şêweya PKKê ya bêxwedê û jiyana exlaqî ya Kurdan jev cuda ne.

Ger PKKyî jî naxwazin DAÎŞ wan tune bike, bila bên teslîmî Tirkiyê bin, ger yên sûcdar hebin dê cezayê xwe bikêşin.

Çekên di destê DAÎŞê de ji Amerîka, Germanya û hwd ne. Rewşeke ku Tirkiye çekan bide DAÎŞê tune ye.