Adnan Oktar

Heta ku perwerdeya Darwînîst û madeperest bidome, dê gencên tundîhez çê bibin, lê belê ger perwerdeya zanistî were dayîn nifşek rast.

Ger yekî birîndar hebe, mirov bîrdoziya wî/ê dide aliyekî û derman dike. Tirkiye di vê mijarê de li ser rêya rast e.

Demekî rêxistinek bi navê Ergenekon hebû û her roj mirov dikuştin. Êdî faîlê meçhul tune ne. Her kî be ku ev zulm xelas kiriye, jê re helal be.

Pergala serokatiyê li Meksîkayê bû sedema dewletê ku kete destê mafyayê, li Amerîkayê jî car bi car dewlet dixitime û îş nake.

PKK jî dixwaze wekî avabûnên mafyayî yên Meksîkayê li herêmê dewletek narko ava bike. Divê fem bikin ku ev yek çi talûke ye.

Ger pakêta ewlehiya navxweyî li dijî PKK û mînakên wê nebe û li dijî gel be, dê bibe sedema bê bereketiyek gelekî mezin.

Bila ti kes bo efûkirina Ocalan, serbestberdana kujeran û perçebûna Tirkiyê me îkna neke, em ê bî dadê dinyayê li wan reş bikin.

PKK ji dilovanî û kubariya gelê Tirk sûd werdigire. PKK belaya xwe digere lê belê ji bîr dike ku hêza Tirkiyê têra her tiştî dike.

Heta ku perwerdeya Darwînîst û madeperest bidome, dê gencên tundîhez çê bibin, lê belê ger perwerdeya zanistî were dayîn nifşek rast.

Em Laz, Gurcî, Kurd, Tirk, Ermen, Çerkez û Roman hemû bi hevre, bê cudahî ehlê vî welatî ne.

Ger êrîşî leşkerekî bikin, xwîna ewladekî me birijînin, tikilî hemû artêşa me dibe. Divê ev yek ji PKKê re neyê hîştin.

Di pergala serokatiyê de ger radestî mafyayê bin, rîska darbeyê zêde dibe. Meksîka, Amerîka û Arjantîn mînakên nebaş in. Kêrî Tirkiyê nayê.

Ji ber ku di destê PKKê de çek heye, gelek kes rêz digirin. Dema ku dest jî çekan berdan kesek guh nade wan. Lewre çekan bernadin.

Kurd kesên dildar û sertac in. Em hemû birayên me yên Kurd gelekî hez dikin. Kurd teqez tiştekî nebaş nakin.

Divê teqez baregeha Încîrlîkê bo bombebarankirinê neye bikar anîn. Ji hewa bombebarankirina Misilmanan kujerî ye, zordestî ye.

Tirkiye nabe şirîkê kujeriyê. Tirkiye nabe navgînê ji hewa bombebarankirina Misilmanan. Bila hukûmeta me di vê mijarê de biryardar be

Qaşogiravî jiyana Misilmanan gorî xwe erzan dibînin. Jin, zarok û sîvîlan her gav ji hewayê tên kuştin. Tirkiye nabe qasidê zulmeke wiha.

Tu bêjî ku rahêjin çekên xwe û Misilmanan bikujin ev yek heram e. Kî vê yekê pêk bîne di nav gunehekî mezin de ye.

Rand Paulê ku bi sere xwe soza dewletbûnê daye kurdan, çima ji Îranê daxwaza axê nake? Ew Tirkiyê gelekî şaş nas dikin, bila me neceribînin.

Em di heyama fesadiya herî mezin a axîrê zeman de ne. Xwedê kesek şandiye ku fesadî ji holê rakiriye, dê di vê heyamê de jî Mehdî bike.

Tenê Hezretî Mehdî ye ku dê hezkirinê, dilovaniyê, biratiyê dîsa fêrî mirovahiya ku hîn bûye ku xeynî tolhildanê ti rê tune ye, bike.

Heya ku îman nebe, eşq û hezkirin nebe xweşikî nabe. Teqez divê eşq hebe, hezkirin hebe.

Xwedê cîhanê bi hunermendan xweşik dike. Huner û muzîk xelata Xwedê bo mirovan e.

Bila ti kes xwe kone nehesibîne, bila ti kes jî bêhna Tirkiyê teng neke. Ger kesek rabe û welêt perçe bike, dê bersiva xwe dadî jî bibine.

Ger ya tê mexderê rawestîna çekê be her kes dixwaze, lê belê ger li Başûrê Rojhilat serdestiya PKKê zede be, ti bextewariya wê yekê tune ye