Adnan Oktar

Ew êrîşên li Başûrê Rojhilat li xebatên hilbijartinê tên kirin, peyama PKKê bo alîgirên xwe ne ku xwe bihêz nîşan dide, divê destûrê nedin wan.

Bo ku PKK dest ji çekan berde, dive avabûna xwe bîrdozî bi giştî biguhere. Ev yek jî tenê bi perwerdeya dij ve guncav e.

Ji bo ti mijarê leşkerên me ji PKKê destûrê naxwaze. Rewşek wiha wijdana gelê me diêşîne. Tiştekî wisa di dîroka Komarê de tune ye.

Di navbera Îmraliyê û Qendîlê ti cudahî tune ye. Şerê xwediyê dîkan dikin. Armanca wan heman e; derketina Ocalan û perçebûna Tirkiyê ye.

Kî dixwaze di bin zordariyeke Stalînîst de bijî? Birayên me yên Kurd jî naxwazin. Hemû ji PKKê nefret dikin.

Armanca wan a perçekirina Tirkiyê, pêşîlêgirtina Yekîtiya Îslamê ye, û qutkirina têkiliya dewletên Îslamî û Tirkiyê ye.

PKK komkirina çekan didomîne, mezinahiya talûkeyê pêşçav e. Divê gele me jî li hember federasyonê û vê talûkeyê baldar be.

PKK hewl dide ku dewletek Marksîst, Stalînîst ava bike. Divê her kes vê xetereyê bibine.

Gelê sîvîl ên ji Kobanê hatine, bila li Tirkiyê bimînin, rewşa Kobanê ji bo vegerê ne guncav e. Ew canê me ne, bila bisekinin.

Em teqez wê yekê qebûl nakin ku bi navê bihêzkirina rêveberiya herêmî ve bo xweserî û federasyonê rê were vekirin, em ê bi qanûnê ve nehêlin

Federasyon derîyê sîstemek wisa vedike ku yekcar pêşî li Yekîtiya Îslamê digire û ava nebe. Kesek nikare berdêla vê yekê bide.

Gel wisa dibîne ku dê pergala serokatiyê federasyon û perçebûnê bîne. Ev gel bi destê xwe ve rê nade PKKê, dê heta dawiyê li hember bisekine.

Ew kesên ku dibêjin hela em perçekirina Tirkiyê biceribînin gelo çi be, dê poşman bin, kevir li ser keviran namîne.

Gotina ku dê Tirkiye bi federebûnê ve mezin be ji derî aqil e. Tirkiya Mezin wiha nayê avakirin

Perçebûna Tirkiyê tê wateya avabûna dewletek komunîst, û tê wateya qutbûna navbera Tirkiyê û alema Îslamê . Em vê yekê nahêlin.

Ger ji bo ku Ocalan bê berdan û federasyon bibe wisa tevdigerin, dê gelê me vê yekê qebûl neke.

Em ê lîstika dewleta kûr a kevn ku birayên me yên Kurd ji me diqetand hilweşînin. Perçebûn na yekbûn bibe, dê alema Îslamê bibe yek.

Niha li cîhanê xwedîyê feqîran tune ye, Dema ku Tirkiye dibe yek wê hingê ji wan belengazan xwedî derdikeve. Ger Tirkiye bibe hêza mezin, xweserî hebe jî xem nake, lê belê aniha, dema ku rêxistineke Stalînîst heye xweserî perçebûn e. Xweserîya ku KCD qal dike ew e ku dibêje bila dewletek cuda hebe lê belê pereyê wê hûn bidin. Yanî di bin banê PKK de dewletek cuda. Navê perçebûnê kirine xweserî-xwerêvebirin. Kanton, xweserî û xwerêvebirin hemî perçebûn in, gel destûrê nade.

Divê mijara navbeyna Tirkiyê û Ermenîstanê, bi hezkirin, dostanî û xweşikiyê were çareserkirin.

Xûyê Pêxemberê me gelekî xweşik bû, dilnermî, sebir, îhsan û îkrama wî gelek bû. Tenê yek carî dîtina wî dibû sedema îmana mirovan.

Di gelek heyamên dîrokê de xwîn heye. Mirina Ermenan, mirina Tirk û Kurdan jî êş e. Mîna vê, reşerûpelên dîrokê gelek in.

Dema ku Pêxemberê me li neynikê dinêrî, digot; “Xwedayo, exlaqê mîn jî wek xuluqandina min xweşik bike!”

Rêxistinek Marksîst û Lenînîst heye, ji 40 salan pêve perwerdeya bîrdozî dibîne. Heta ku vê bîrdoziya xwe bawer bikin, ka çima çekan daynin?

Dema ku bi Ermenîstanê re diaxivin, behsa Qerebaxê kirin ne durist e. Divê hezkirin û xweşikî were nîşandan.

Di Şerê Yekem ê Cîhanê de li Anatoliyê bi milyonan mirovan jiyana xwe ji dest dan. Mafê Misilmanên şehîd bûne nayê rojevê.