Adnan Oktar

"Lê belê hên kesên şîretkar hez nakin." Sûreya Araf 79- Ji şîretkaran acizbûn karê munkîran e.

Şîret negirtin, ji şêewr û şîretê revîn taybetîya kufrê ye. Divê Misilman nekeve nav vê belayê.

Ger mirovek ji hişyarbûnê aciz be û nehêle kesek wî ji şaşîyan dûr bixe, ev yek ne tiştekî Misilmantî ye.

Yên xweperest sedema jiyana zehmet nizanin. Çimkî xweperest in. Jiyana min wiha xweş, ji baweriya min a Xwedê tê.

Ger ronakî, nûjenî, pêşketin û biratîya çepgiriyê dixwazin jixwe ev hemû bi awayekî xweşiktir di Îslamê de hene, yanî ligel me hene.

Em ê li dinyayê hezkirinê desthilat bikin. Xwedê ev cîhana bo ku hezkirin hebe afirand. Bo ku "Bende hebin û îbadetên xwe bikin" afirand. Lê belê ya ku ji bendeyên xwe dixwaze hezkirin e. Xwedê dibêje; "Hûn ji min hez bikin û ez jî we hez bikin." Ger hezkirin nebe, ti wateya dinyayê tune ye.

Îslam bona Xwedê tê vegotin. Bona vegotinê pere nayê stendin. Ger pêwîst be bona teblîxê her mesref tê kirin lê belê pere nayê stendin.

Ew kesên ku di dilê wan de hezkirin dilovanî û dostanî tune ne, qedrê mirovên xwedî exlaqê baş nizanin.

Mirov wisa hatiye afirandin ku ger jidil be rihet e. Tolhildan, hêrsbûn û nejidilbûyîn mirovan perîşan dike. Ya herî baş mirov efûkar be.

Bi berjewendîyê ve hezkirin nabe. Hezkirin li ser fedakarî ye. Li Anadolê ev rihê fedakar baş tê dîtin.

Her ku paşverûtî geş dibe, dijberîya Îslamê jî geş dibe. Ger cîhan Misilmantîya Quranê bizanibe, dê girse bi girse bibin Misilman.

Em bêhûde qala hezkirinê nakin. Hezkirin şerdê yekem ê jîyanê ye. Jiber ku hezkirin tune ye hemû cîhan evqas êş dikêşe.

Heterî dibêjin Bedîuzeman seyîd e. Bedîuzeman Kurd e. Em bi kurdbûna Ustadê xwe ve serbilind in.

Tişta ku jinan biqedr dike exlaqê rind e. Tirsa Xwedê, heza Xwedê, nazikî, kûrbûn, bengî û dilsozî jinê bedew dike.

Di ayeta 55em a sureya Nûr de, serdestîya exlaqê Îslamê û Mehdîyet hatîye vegotin.

Ger hezkirin nebe dê cîhan bimire. Hezkirin ne tiştekî luks e. Hezkirin jêveneger e. Hezkirin nebe, şûna jîyanê perîşanî dibe.

Bedîuzeman dibêje; "Ez pêşengê bona Mehdî cîh amade dîke me". Tevî van gotinên zelal ên Ustad, wek mehdî dîtina wî ne rast e

Hezkirinê wek luks dibînin. Hebe jî nebe jî dibe bo wan. Dema hezkirin nebe, ne pêkan e ku mirov ewle bijî.

Şirketên çekan her roj zengîntir dibin. Çi dibe li Misilamanan dibe. Hin Misilman jî li hember Yekîtîya Îslamê û Mehdîyetê berxwe didin.

Yekem çareserîya hemû pirsgirêkên cîhanê hînbûna hezkirinê ye. Her der çek û tûrên qûmê û têlên dirî ne. Çi evqas nayê parkirin?

Mehdîyet jî daketina Îsa Mesîh jî serdestîya Îslamê jî rast in. Divê Misilman li hember van rastiyan berxwe nedin.

Jiber ku em Mehdîyetê bê xurafe, bi nîşanên aşkere ve gorî Quran û hedîsan vedibêjin wiha gelekî bandordar dibe.

Alema Îslamê ketîye şirkê lewre tê çewisandin. Bi heramkirina helalên Xwedê ve cîhanê dikin dojeh. Ser navê Xwedê hukum nayê dayîn.

Dema exlaqê Quranê serdest bû, hemû Misilman divên hev xwedî derkevin. Dê jîyanek civakî ku her kes tê parastin ava be.

Li her derê cîhanê pêwîstî bi Mehdî heye. Iraq, Qibris, Lîbya her der muhtacê hezkirinê ye. Ev yek bi Mehdîyet ve pêkan e.