Adnan Oktar

Dê Mehdî jiyana olî bi awayekî herî hêsan bide jiyîn. Dê jib o mirovan barên giran neyne, dê hêsantir bike.

Mehdî gorî zanyariya giştî, ango gorî Quranê tev digere. Xurafe û tiştên bêbinî ji hole radike.

Zulkarneyn jî Silêman jî hîç demekî tundî neparastine. Mehdiyet jî ne bi şer û zordarî, bi xweşikî çareseriyan tine.

Em mirovên belengaz ên ku dixwazin Mehdî bibînin in. Dapêşa min a xocetiyê tune ye. Em hewl didin ku bibin telebeyên Mehdî.

Xwestina Mehdiyetê, mîzgîniya wê bereketê tîne. Li hember Mehdiyetê sekinîn bi xwe re bê yomiyê tîne.

Xwedê hemû cîhanê bi berve Mehdîyetê dişîne û kesek jî nikare bibe asteng. Gelek însan jî hay ji vê yekê tune ye.

Hêza ku dikare li dijî DAÎŞê bisekine Mehdîyet e. Ew bi xwe jî dibêjin heya ku Mehdî derkeve dê di vê rêyê de dewam bikin.

Em ê tim lêgera xwe ya Mehdî bidomînin, hêj nedîtina me ya rûçikê wî kesî, xebat û xîreta me teqez naguherîne.

Tê ragihandin ku dê têkoşîna Mehdî 40 salî bidome. Tê femkirin ku dê rastî gelek dijwarî û inyatan were.

Gorî agahîyên alimên Îslamê, dema ku Mehdî were, dê paşverû bidin pêş ku Mehdî olê diguherîne û dê li dij bisekinin.

Mirov di her heyamê de hêviya xelaskeran dike, lê dema ku hin hişyarker tên, li dij jî disekinin. Kesên çaverêya Mehdî dikirin, paşê li dij dibûn.

Ew rewşa tirsnak a ku Alema Îslamê ketiyê, dê bi îzna Xwedê bi saya Mehdî were çareserkirin.

Piraniya mirovan gelekî bêsebr in, gelekî zû hev difiroşin. Di Îslamê de dostanî û biratî heye.

Xûyê Pêxemberê me gelekî xweşik bû, dilnermî, sebir, îhsan û îkrama wî gelek bû. Tenê yek carî dîtina wî dibû sedema îmana mirovan.

Sebir yek ji girîngtirîn nîşana hezkirinê ye. Ger nikare sebir bike, wisa ne hezkirin tune ye. Dema ku sebır tune be, hewes e ne hezkirin e.

Aliyê îmtîhanê yê cîhanê qîmetdar e. Sebir, wêrekî, egîdî, tevekûl, fîdakarî nîmetên cîhanê ne. Cîhan bi van yekan xweş e.

Bi qedexeyên ku di ola me de tune ne ve, dixwazin Îslamê bikin ola merzelan. Dixwazin ku Îslamê têxin binê axê.

Bawermend bi hemû hêza xwe ve divê jidil be. Dema ku bo tiştekî hêrs dibe, ger jidil be hêrs nabe. Dema ku îbadet dike jidil be dê baştir bike.

Ew mirovên ku kesekî wan jê hez bikin tune ne, xwedî nefret û hesûd dibin. Li ser rûyê mirovên hezkirinê dizanin nûr û xweşikî heye.

Di Quranê de jin her gav takemaf in, jin her gav tên parastin, her gav qedrê wan tê girtin.

Di bihuştê de bawermend dê xweşikiya navê Cemal ê Xwedê temaşe bikin û dê zêdetir jî bona wê şad û bextewar bin.

Xwedê tim xweşikiyê dixwaze. Dema ku xûya jinan baş be, xweşî zêdetir dike, bi xwe baş be hezkirinê zêde dike, armanc tim hezkirin e.

Nîmetên bihuştê him ji bo mêran in him jî bo jinan in. Ew kesên ku wek tenê bo mêran e şîrove dikin şaş dizanin.

Zulkarneyn tê wateya du cenahiyê, her du sedsalan nîşan dide, him muctehîdê salên 1900an him jî yê salên 2000an îşaret dike.

Ew kesên paşverû, dema ku mirov qala xurafeyan bike bi baldarî guhdar dikin lê belê taw nadin ku guh bidin Quranê.