Adnan Oktar A9 TV; 14 Şubat 2016

Münafığın tam anlamıyla vazgeçmesi diye bir şey olmaz. Çünkü akıl hastasıdır münafık. Dengesiz bir varlıktır. Makul bir insan kişiliği gösteremez. Ama çok pasifize hale gelebilir.

Müslüman’da da münafık alameti az veya çok olabilir. Mesela korku bile bir münafık alametidir. Çünkü münafık çok korkaktır. Mümin iradesini kullanıp bunu ezecek.

Münafık, Allah’a gönül vermediği için Allah’ın dışında her şey onu ilgilendirir. Bir tek Allah’la bağlantı kurmak istemez. Allah’ı unutmak için her şeyi yapar. Saatlerce boş konuşmasının nedeni de odur. Allah’ı unutmak için yaptığı bir çalışmadır o. Kendini uyuşturmak için yaptığı bir çalışma.

Münafık hiçbir şekilde İslam’a hizmet etmek istemez. Asalak bir parazit gibi, kene gibi Müslümanların üstüne yapışır, öyle yaşar. Kan emici olarak hayatını sürdürür. Münafığın ancak göstermelik olacak kadar, Müslümanları kandırmak için, usulen, çok çok küçük atakları olur. Ama toplamına baktığında boştur, hiçbir şey yapmaz.

Münafık sinsice alttan alta sürekli Müslümanları kızdırmaya çalışır. Ama bu en çok münafığın kendisini yıpratır. Mümini de besler. Allah böyle tersine işleyen bir sistem kurmuştur.

Gerçek münafık ruh hastası oluyor. Sureti katiyede vazgeçmez. Ne yaparsan yap vazgeçmez. Eğilir, bükülür, şekil alır, mahlûkattan olduğu için, şeytan olduğu için vazgeçmez. Ama müminde de bazen münafık alametleri yoğun olur. Hepsini bırakıp normal Müslüman haline gelebilir.

Münafığın ömür boyu takip edilmesi lazım. Münafık bir ruh hastasıdır. Bir şizofrendir. Yani tedaviyle iflah olan bir varlık değildir. Mutlaka pislik yapma eğilimindedir. Yılan gibi akar, yılan gibi sürekli bir hinlik peşindedir.

Münafık, Müslümanı beğenirse küfür onu beğenmez. Küfrün beğenmesi için sürekli küfrü beğeniyor gösterir kendini. Onun kitabını beğendiğini gösterir, işte yazısını beğendiğini gösterir. Münafıkların bir Müslümanın yazısını övdüğünü görmek pek mümkün değildir. Hep küfür hep küfür. Ama haysiyetsiz olduğu için bundan utanmaz, alenen yapar.

Münafık için, bir pisliği gece yapmak çok önemlidir. O melanet, o şeytanlık gece üstüne iyice çöker, ahlaksızlık yaptığı için onun yüzündeki münafık damgası daha yoğunlaşır, daha pisleşir.

İngiliz derin devleti çok kibirli enaniyetlidir. Münafık aşağılık kompleksi içinde olduğu için o kibir, enaniyet ve büyüklüğe hayranlık duyar. Onun enaniyetini bir filin enaniyeti gibi görür, kendinin enaniyetini de bir böceğin enaniyeti gibi görür ama hayran olur. Onun için onlara karşı çok saygılı olur. Küfre karşı, dalalete karşı, zalimlere karşı çok saygılı olur.

Samiri ömür boyunca yalnız yaşamış ve yalnız ölmüştür. Hiçbir münafık mutlu saadetli bir ortamda ölmez. Hep sürünerek bir köşede en pis şekilde ölürler.

İstihbarat, münafık için para demektir. Münafık Müslümanların bilgisini satarak geçinen bir alçaktır.

Münafık pis şeyleri toplar. Yani imani, Kurani bir şey toplamaz münafık. Nerede züppelik var, nerede çakallık var, nerede küfre sükse yapacak, nerede münafıklara kendini tanıtacak karanlık bir yön varsa gider onu bulur, onu bulmuş gibi yapar. Bununla kendi tanıtımını ön plana alır.

Münafığın en önemli özelliği kendini ön plana çıkartma isteğidir. Başarıyı kendine mal etmek ister, Peygamber (sav)’e mal etmez. Veyahut Müslümanların lideri kimse ona mal etmez, kendine mal etmenin peşinde olur. Kendini şöhret etmenin peşinde olur.

Münafık her yönde ahmaktır. Ama şeytan üstüne geldiğinde birden o iblis ruhu gelir. Mesela dışarıyla bağlantı kuracaksa telefonuyla çok seri şekilde yazı yazmaya başlar, çok seri konuşmaya başlar, çok seri pislik yapmaya başlar. Kendini gizlemeyi çok iyi bilir. Ama şeytanın verdiği bilgiyle yapar bunu, kendi aklı bomboştur. Tam bir kütüktür.

Mümin Allah ile sükse yapar, imanıyla, İslam’la, Kuran’la sükse yapar. Münafık da boş işlerle sükse yapmaya kalkar. Sükse yapmaya çalıştığı değersiz şeylerle küçük düştüğünü anlamaz, daha hala devam eder.

Münafık için yakın çevre çok önemlidir. Onun için, kafirlerden, üçkağıtçılardan, münafıklardan, pislik adamlardan kendine sürekli çevre edinmeye çalışır. Yarın bir gün yalnız kaldığında o pislik adamların ona iş vereceğini, imkan vereceğini, yiyecek vereceğini düşünür.

Münafığın bütün ömrü dalavere, sahtekarlık, gizlilik, fitne fücur, pislik içinde geçer, huzurlu hiçbir anı yoktur. Ama o pislik mücadele ona hayat gibi gelir, mecburi yaşaması gereken bir şeymiş gibidir. Dürüst, normal yaşamayı asla kabul etmez.

Münafık hep öne çıkmaya çalışır. Milletin üstüne çıkar, konuşmanın üstüne çıkar. Bilmiştir, her şeyde galip gelmek ister. Hep onun dediği olsun ister. Bir nevi deli bir görüntü verir.

Münafık Müslümanları beğenmez, kendini çok yüce görür. Kendini çok akıllı, çok zeki görür. Müslümanların önünde giden “muhteşem” bir şey olduğunu düşünür. Halbuki Cenab-ı Allah onu hiç o konumda görmüyor. Aklı kıt olduğu için durumunu fark edemiyor, sonunda rezil kepaze oluyor.

Münafık, Müslümanların içine girip onları yok etmeye çalışan bir iblistir. İnsanlığın en pis numunesidir, en alçak numunesidir. Ve münafıklarla orta bir zekayla mücadele edilmesi de mümkün değildir. Yani nübüvvet dürbünüyle, velayet derinliğiyle mücadele edilebilir. Yoksa çok keskin, acımasızdır münafıklar. Müthiş imkanları vardır, çok şeytani düşünürler.

Allah aşkının elde edilmesi için mutlaka çile gerekiyor. Çilenin olması için de şeytanın olması gerekir. Şeytan da genellikle münafıkları kullanır, küfrü kullanır.

Münafıklar şeytani kelimelerden çok hoşlanırlar. Anlaşılmaz ve şifreli konuşmalar yaparlar. Yazılarında da yine böyle gizemli, anlaşılmaz kelimeler seçerler. Münafıkların kendilerine has mors alfabesi gibi gizli bir dili vardır.

Münafık küfürle gizli gizli konuşuyor, mümin görmüyor. Gizlice küfre haber gönderiyor, mümin görmüyor. Gizlice bir şiirimsi veyahut ona benzer düz yazı tarzında ama şifreli bir yazı oluyor, mümin anlamıyor. O işte kendilerinin üstün olduğuna inanmalarına sebep oluyor. Bunun kırılması lazım, şifrelerin kırılması gerekiyor. Şifresini kırarsan gücü kalmaz.

Münafık Müslümanlığa doğru geldiğini hissederse yanmaya başlar, çok ıstırap çeker. Onun için ya bir ahlaksızlık yaparak, ya bir satılmışlık yaparak, ya küfürle bir bağlantı kurarak, ya Müslümanlara bir oyun oynayarak ya da sinsilik yaparak şeytan olduğunu kendine sürekli telkin etmeye çalışır.