Adnan Oktar A9 TV; 12 Ocak 2016

Eğer nefsi kendi haline bırakırsan doğrudan hayvan olarak baş belası olur. Yani hayvan ilkelliği gösterir.

İnsanı kendi haline bırakırsan insanın bedeni zaten hayvan gibidir; hemen acıkır, hemen uykusu gelir, hemen korkar, hemen egoistleşir. O hayvani yönünü imanla dengeleyeceksin. Hayvan olmasına müsaade etmeyeceksin.

Yaptığı çalışmayı Allah rızası için yapmayan mutlaka mağlup olur. Ölçü, Allah’ın rızasıdır. Allah’ın rızasını güdenin yolu sürekli açık olur. Bu gizli bir güçtür, bilinmeyen bir güçtür.

Affedici olmak Allah’ın çok beğendiği bir karakter. Çünkü intikam, ruha nefsani bir zevk verir. Affetmek çok zordur. Yani irade gerektirir, akıl gerektirir. Çünkü afta insan doyuma ulaşamaz. Ama intikamda doyuma ulaşır. Onun için Allah affı esas alıyor.

Bir insan nefsini deli gibi savunuyorsa bu bir akıl hastalığıdır. İnsan orada bir duracak, Allah’a sığınacak. “Ben nasıl bu kadar anormal bir insan olurum?” diyecek. Karşı tarafı makul şekilde dinleyecek. Müslüman, emri bil maruf nehyi anil münkere açıktır. O yüzden de aklı çok güzel gelişir.

Bir şeyin zıddı olmazsa doğrusu nasıl ortaya çıksın? Şeytan olmayacak, nefis olmayacak ve biz imtihan olacağız? Güzeli göreceğiz, doğruyu göreceğiz? Bu imkansız. Yüksek sevgiyi elde etmemiz imkansız, yüksek aklı elde etmemiz imkansız. Çocukluğumuzdaki gibi kalırız, gelişmeyiz.

Makul, dengeli olmak için mutlaka nefsi eleştirmek lazım. Arada sırada da olsa mutlaka eleştirmek lazım. İnsanların içinde de eleştirmek lazım. O zaman makul, dengeli oluyor insan. Bu bir Kuran mucizesidir. Elle tutulur bir mucizedir.

İnsan kendini eleştirmezse, müstağni görürse deli gibi olur. Müslüman’ın mutlaka kendini eleştirmesi ve eleştirtmesi gerekiyor. Akıl sağlığı açısından bu gerekiyor. Yoksa akıl sağlığı bozulur. Muhakeme yargısı bozulur. Basireti, feraseti kapanır. Bakın etrafınıza görürsünüz. Dengesizlik meydana getirir. Makul olmaz insan.

Biz Allah'tan razıyız. Allah’ın her yaptığını hikmetle ve güzel yaptığına inanıyoruz. Şehitlerimizle de iftihar ediyoruz. Yas tutmuyoruz, mateme girmiyoruz. Bunun da şirk olduğunu biliyoruz. Kimse bizi böyle çirkin bir günaha, harama davet etmesin.

Sevgide şirk devreye girerse olmaz. Mesela diyor ki; “Ben arkadaşımı çok seviyorum, eşimi çok seviyorum.” Allah’ı? “Onu da seviyorum” diyor. Olmaz. “Ben eşimi Allah rızası için seviyorum, arkadaşımı Allah rızası için seviyorum” diyecek. “Allah’ın tecellisi olarak seviyorum” diyecek.

İman dünyada de ahirette de nimete mazhar olan bir güzelliktir. Ama bizler Cenab-ı Allah’a dünyada ve ahirette nimet versin diye iman etmiyoruz; varlığı açık bir gerçek olduğu için kati bir kanaatle, Hakk-ul yakin bir imanla iman ediyoruz, aşık olduğumuz, çok sevdiğimiz için iman ediyoruz. Allah’ın rızası için yaşıyoruz.

Allah rızası için sevmenin öğretilmesi lazım. Allah rızası için sevme öğretilmezse ‘daha zengini’ ‘daha güzeli’ arayışı oluyor. Bir türlü yerleşik bir sevgi oluşmuyor.

İstikbal cennettir, Allah’ın rızasıdır. Bu dünyada tabiî ki çalışırsın, mühendis olursun, doktor olursun ama niçin yaparsın? Ekmek yemek, yemek yemek için değil, Allah’ın rızası için yaparsın.

Allah için olana sevgi denir. Allah’ın rızasının en çoğunu arıyorsan sevgi çıkar. Yoksa sevgi olmaz. O, teknik iş birliği olur.

Bazı kişiler ihtiyacı olan kardeşlerimize yardım konusunda 'Parayı nereden bulacağız?' mantığında konuşuyorlar. Allah kat kat bereketini getirir. Sevabı önemli, Allah'ın rızasını almak önemli. Rızasını alırsan Allah bereketini getirir. Rızasını almaz da cimrilik edersen, Allah elindeki mevcudu da alır, malın mülkün hepsi gider.

Münafık ayetlerini hep müminlere anlatıyoruz. Mümin kendi üzerine alınmazsa o münafık alameti olur. Eğer alınıyorsa o da mümin alametidir. Çünkü Müslüman nefsini temize çıkarmaz. Nefis daima kötülüğü emredicidir.

Nefsi en ağır suçlarla itham etmek lazım. Münafıklıkla itham edeceksin, yanlışlıkla itham edeceksin, dalaletle itham edeceksin. "Her türlü yanlışlığı yapabilirsin." diye nefse sürekli bilgi gitmesi gerekir ki nefis azgınlaşmasın, Müslüman’ın tersine hareket etmesin.

Bir insan sadece Allah'ın rızasını istese bazı şeylerden mahrum kaldığını düşünse dahi dünyanın en mutlu, sevgiyi en güzel yaşayan insanı olur.

Allah'ın rızasını kazanmak için gayret edeni Allah insanlara da sevdirir.

İnsanlar Allah’a kendilerini tam vermiyorlar. Çıkarlarıyla çatıştığında dini terk edecek çok büyük bir kitle olduğunu görüyorum. Mehdi (as) da bütün çıkarlarıyla çatışsa da hep Allah’ın rızasını isteyen bir insan. Çünkü hayatın bütün yönlerinden çekildiği hadislerden anlaşılıyor.

En güzel dinlenme -tabii Allah dinlendirsin diye yapmayız da, Allah rızası için yaparız- Allah'la tam bağlantıdadır. Onun dışında dinlenme olmaz. Yani Allah'la bağ hiçbir şekilde zayıflatılmaması lazım. “Sonra düzeltirim”; bu da yanlıştır.

Müslümanın cennetteki makamı münafıklarla, şeytanla, nefisle fikri mücadele ile yükseliyor.

Samimiyet çok önemli bir konudur. Samimiyet bazen insana pahalıya mal olur, nefsine zor gelir ama samimiyette direnmek gerekir.

Nefsi için yaşayan samimi olamaz. Başkasının iyiliği için yaşayan samimidir.

Türkiye’nin bölünmesi bütün İslam aleminin mahvolması demektir. Alelade bir ülke bölünmesi olmaz bu. Türkiye Türklük aleminin beynidir. Türkiye öldü mü Türklük alemi de ölür. İslam aleminin de beynidir. Türkiye öldü mü İslam alemi mahvolur.