Adnan Oktar A9 TV; 6 Ocak 2016

İnsan Allah’ın affedeceğine inanıyor ama kendisi affetmek istemiyor. Böyle olmaz. Nasıl Allah’ın affedeceğini biliyorsa kendi de affetmeyi bilecek.

İnsanı kendi haline bırakırsan insanın bedeni zaten hayvan gibidir; hemen acıkır, hemen uykusu gelir, hemen korkar, hemen egoistleşir. O hayvani yönünü imanla dengeleyeceksin. Hayvan olmasına müsaade etmeyeceksin.

Eğer nefsi kendi haline bırakırsan doğrudan hayvan olarak baş belası olur. Yani hayvan ilkelliği gösterir.

Adama Allah rızası için, İslam’a hizmet için bir gün uykusuz kal desen, düşer bayılır. Ama bu arabayı sana vereceğiz dedin mi adam üç gün uyumuyor, ayakta duruyor. Hem de ayakta. İşte insan karakterinin küçüklüğünü, basitliğini, hayvanlığa nasıl yatkın olduğunu orada görüyoruz.

Sevgide gurur olmaz. Çünkü gurur olduğunda sevgi biter. Gurur ve affetmeme sevginin zehiridir. İnsanlar sevgiyi o yüzden götüremiyorlar. Ama affetme, gururu kontrol, gururu ezebilme sevginin yolunu sonuna kadar açar.

Bir insan nefsini deli gibi savunuyorsa bu bir akıl hastalığıdır. İnsan orada bir duracak, Allah’a sığınacak. “Ben nasıl bu kadar anormal bir insan olurum?” diyecek. Karşı tarafı makul şekilde dinleyecek. Müslüman, emri bil maruf nehyi anil münkere açıktır. O yüzden de aklı çok güzel gelişir.

Bir şeyin zıddı olmazsa doğrusu nasıl ortaya çıksın? Şeytan olmayacak, nefis olmayacak ve biz imtihan olacağız? Güzeli göreceğiz, doğruyu göreceğiz? Bu imkansız. Yüksek sevgiyi elde etmemiz imkansız, yüksek aklı elde etmemiz imkansız. Çocukluğumuzdaki gibi kalırız, gelişmeyiz.

Güzel ahlaklı olayım demekle insan güzel ahlaklı olamaz. Allah’tan korkarak, Allah’ı severek güzel ahlaklı olunuyor. Yoksa cömert olamaz. Birine mal verdiğinde adamın içi yanar. Affetmek acayip kızdırır. Eğer iman yoksa, Allah korkusu yoksa affetmek çok sinir bozucu bir şeydir.

Makul, dengeli olmak için mutlaka nefsi eleştirmek lazım. Arada sırada da olsa mutlaka eleştirmek lazım. İnsanların içinde de eleştirmek lazım. O zaman makul, dengeli oluyor insan. Bu bir Kuran mucizesidir. Elle tutulur bir mucizedir.

İnsan kendini eleştirmezse, müstağni görürse deli gibi olur. Müslüman’ın mutlaka kendini eleştirmesi ve eleştirtmesi gerekiyor. Akıl sağlığı açısından bu gerekiyor. Yoksa akıl sağlığı bozulur. Muhakeme yargısı bozulur. Basireti, feraseti kapanır. Bakın etrafınıza görürsünüz. Dengesizlik meydana getirir. Makul olmaz insan.

Münafık ayetlerini hep müminlere anlatıyoruz. Mümin kendi üzerine alınmazsa o münafık alameti olur. Eğer alınıyorsa o da mümin alametidir. Çünkü Müslüman nefsini temize çıkarmaz. Nefis daima kötülüğü emredicidir.

En güzeli affedici olmaktır, barış insanı olmaktır. Her şeyde hayır görmektir. İnsan zayıf yaratılmış, öyle belayı kaldıracak gibi değil. Ona kin duyuyor, bununla uğraşıyor, ona bağırıyor. Ona entrika hazırlıyor. Zaten ufacık, naif bir bedenin var. Bu kadar azabı, bu kadar pisliği o bedenin nasıl kaldırsın? Bayağı temiz ol, dürüst ol, samimi ol.

Bağışlama neye yarıyor? Sevgiye yarar. Bağışlama olmadı mı öfkelenirsin, küsersin, darılırsın, bağlantıyı koparırsın. Ondan kopar, ondan kopar, ne oluyor? Tek kalıyor. Bütün dünyanın başındaki felaket bu. Bu sefer de evde kedi köpek besliyorlar. Tek dostum bu diyor. Sevgi olmazsa, Kuran'a uymazsan böyle olur.

Allah diyor ki: “Affı tut, iyiliği emret, kötülerden yüz çevir” Şimdi affettiğimizde ne oluyor? Sevginin önündeki engel kalkıyor. Sevgi birleşiyor birbiriyle. “Kötülerden yüz çevir.” Kötü insanın içini karartır. Sevgiyi boğar. Yüz çevirdiğinde sevgiyi muhafaza etmiş olursun. “İyiliği emret” İyiliği emrettiğinde ne olur? Sevgi artar, sevgi gelişir.

Bağışlıyorsun, affediyorsun, sevginin önündeki bloğu kaldırıyorsun. Affettiğinde sevginin önündeki duvarı kaldırıyorsun.

Müşrik, münafık her kim olursa olsun tevbe ederse Allah tevbesini kabul edeceğini söylüyor. Allah’ın rahmetinden ümit kesen bir üsluptan kaçınmak gerekir.

Allah'ın bağışlamasını istiyorsan sen de bağışlayacaksın. İntikamcı olmayacaksın. Dünyevi cezası neyse kanunlar çerçevesinde alır. Tamam, artık o yeterli. Onun üzerine bir kine, adavete gerek yok. Tövbe eder, kardeşindir sonra.

İnsan öfkelenebilir, boş bulunabilir. İradesini kullanıp yenecek, sakinleşecek. Kendisi haklı bile olsa intikam duymadan, tamam kardeşim deyip hırs yapmadan hakkından vazgeçecek.

Aklın yolu birdir. Kuran’la, İslam’la, akılla, sevgiyle, muhabbetle çözüm bulalım. Mehdiyet’le netice güzel olsun. Böyle intikam ruhuyla hareket edilirse karşı taraf daha da şiddetli intikam alıyor. Olmaz böyle.

Fakirlik zahiren bir fitne gibi, acı bir olay gibi görünüyor. Ama fakirlik insanları mütevazı, dindar ve güzel huylu yapıyor. Nimetten iyi anlayan, nimetin kadrini bilen yapıyor.

Sen Allah’a güvenmiyorsan Allah sana güveneceğin insan vermez. Hepsini başına bela eder. Sen Allah ile uğraşacaksın, Allah da seninle uğraşır o zaman. Sen Allah’ı güçsüz göreceksin, Allah o zaman senin karşına da güçsüz insanlar çıkartır.

Dünyadaki bütün felaketlerin merkezi Londra’dır. Şu anki Suriye rejiminin meydana getirdiği bütün fitneyi ve zulmü İngiliz derin devleti yönetiyor. Irak’taki olayları İngiliz derin devleti yönetiyor. Zamanında Suriye’nin sınırlarını çizen İngiliz derin devletidir. Cetvelle çizilmiştir. Şu an PKK’yı destekleyen de yine İngiliz derin devletidir.

İnsanların müslüman olmasını engelleyen şey, gelecek korkusudur. Yoksa Allah’a, Kuran’a, İslam’a hizmet eder. Gelecek korkusuyla bütün vaktini para biriktirmeye, kariyer yapmaya, evlenmeye harcıyor.

Gelecek korkusu iman konusudur. İnsan imanıyla bunu yener. İmanına güvenemiyorsa bu, imtihanda kaybettiğinin alametidir. O korkuyu mutlaka yenmesi lazım.

Müslüman gelecek korkusundan şiddetle kaçınacak. Sen Allah’a güvenmiyorsun eve güveniyorsun, köşedeki parana güveniyorsun. Allah helak eder. Ayrıca Allah bela verdikten sonra paran olsa kaç yazar? Böyle şey olmaz. Hiç kimse açlıktan ölmemiştir. Bugüne kadar Allah’a güvenen hiç kimseye bir şey olmamıştır.