Adnan Oktar A9 TV; 9 Ocak 2016

Tebliğ yaparken insanların hiç muhalefet etmediklerini düşünelim; her dediğimizi kabul ediyorlar, herkes bizi destekliyor, alkışlıyor; ahirete gittik, ne olacak? Sevap milyonda bir. Ama muhalefet varsa, sen cehd ediyorsan yani gayret ediyorsan sevabı milyonlarla toplarsın. Direnmeyi Allah mümine yağmur gibi sevap yağsın diye özel yaratır. Mümine rahmet olarak Allah tarafından sunulur.

Allah İslam’ı anlatırken ve yayarken bizim orta bir akılda olmamızı istemiyor. Çok yüksek bir akılda olmamızı istiyor. Orta bir akılla İslam yayılacak gibi değil. Çünkü İslam karşıtlarının bir kısmı, türlü felsefeleri savunarak ve hırslı bir ittifakla Müslümanlarla mücadele içindeler.

Hz. Musa (as) Firavun'a, Hz İbrahim (as) Nemrud'a tebliğ yapıyordu. Müslüman ateist, komünist, dinsiz herkesle konuşur, görüşür ve tebliğ yapar.

Peygamberimiz (sav) Hristiyanlarla konuşuyordu, arkadaştı. Musevilerle konuşuyordu, arkadaştı. Müşriklerle, putperestlerle konuşuyordu, tebliğ yapıyordu. Bu, İslam’ın gereğidir.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

En mühim mesele İttihad-ı İslam’dır. İttihad-ı İslam olsa terör anında duracak. Müslümanlara uygulanan şiddet hemen o an duracak.

Münafık hep böyle gezme tozma peşindedir. Oturup Kuran okumak, İslam’ı tebliğ etmek, zora girmek istemez. Bilinçaltında çok güçlü bir duygudur; İslam’ın dışında her türlü kitabı okumak ister. Genel kültüre çok önem verir münafık. Mesela Afrika’da Otantolar ne yapar? Alakasız şeyler. İslam’ı Kuran’ı öncelikli almaz. İman hakikatlerini öncelikli almaz, boş şeyleri alır. Çünkü onunla züppelik, sükse yapacak.

Allah şehadeti çok seviyor, gaziliği seviyor. Gece yarılarına kadar tebliğ yapılmasını beğeniyor. Gayretle Allah aşkının aranması, Allah'ın çok sevdiğidir. O zaman işte o aşkı, tutkuyu Allah layık olana verir.

İman zafiyetinde kişi duyarsız olur. İslam’ı yayma heyecanı olmaz. Allah’tan korkma gücü olmaz. Kendi çıkarının, kendi dertlerinin peşinde olur. Bu büyük bir felakettir.

Allah Kendi yolunda olanlara bereket verir, ferahlık verir; kötü niyetli olanlara da bela veriyor, dert veriyor, görüyorsunuz. Allah hayır yolda olanların önünü açar. Bu bir mucizedir. Kendi yolunda ilerlemek isteyenlere Allah alabildiğine yolları kolaylaştırıyor.

“Münafık o herhalde” diyor. Hadi öyle olduğunu farz edelim; eğit, tebliğ et, ayetle anlat, sabret, konuş, değil mi? O zaman kimse kimseyle görüşemez ki, hiçbir Müslüman Müslümanla görüşemez. Ona münafık de, ona kafir de, öbürüne hasta de, adam kalmaz.

Müslüman sıkılmaz. Boş vakti olmaz. Hiçbir şey yoksa gider çiçek eker. Hiçbir şey yoksa etrafı temizler, güzelleştirir. Kitap okur, tebliğ yapar, yazı yazar. İnternette birisine İslami, Kurani bir şey öğretir. Bomboş gezmek Müslüman’a yakışmaz.

Uzun ömür İslam'a hizmet için istenir. İslam'a hizmet olmadığında kişi için belaya dönüşebilir. Adamın ömrü uzar, daha da cehennemin dibine gider. Hayırlı uzun ömür önemlidir. Sevabı kaybettikten sonra, Allah’a hizmeti kaybettikten sonra uzun ömrün bir faydası yok. Uzun ömür İslam’a fayda için önemlidir.

İslam aleminin ezilmesinin nedeni münafıklardır. Mazlum Müslümanları küfürle ittifak ederek eziyorlar. Münafıklar Müslümanların yerlerini söylüyorlar, Müslümanların bombalanmasını sağlıyorlar. Müslümanların aleyhine küfrü, zalimleri teşvik ediyorlar.

Müslüman’ın tatili olmaz. Suriye’de, Irak’ta Müslümanlar böyle boğazlanırken, Afganistan’da Müslümanlar mahvedilirken, Mısır’da Müslümanlar perişanken, İslam âlemi dehşet içinde yaşarken bizim istirahata ayıracak vaktimiz olmaz. Hatta konuları anlatırken bile öncelik sırasını en acil konulara vermek gerekiyor.

Yemen'de çocuklar açlıktan şehit oluyorlar. Müslümanların üzerlerindeki sorumluluğu çok iyi düşünmeleri gerekir. Rohingyalı Müslümanları çok vicdansızca eziyorlar. Her yerde açmaza sokulmuş durumdalar. Tüm Müslümanların onlara sahip çıkması gerekir.

İslam alemi paramparça olmuş, mazlumlar denizlerde boğuluyor, zulüm almış başını gidiyor. Müslümanların çoğu bunun hiç üzerinde durmuyor.

El kadar çocukların şehit edildiği, mazlumların acımasızca ezildiği bir dünyada Müslüman kendini öncelikli göremez.

“Deccal nerde ki İslam Birliği olmaz ki Mehdiyete ne gerek var ki” diyenler mazlumların çektiklerini umursamıyorlar. Müslümanlar bir manevi önder etrafında birleşmedikçe sadece Kuran'a bağlanmadıkça bu acılar bitmeyecektir. İdlib’deki her bir çocuktan, Rohingyalı her bir kadından, Akdeniz’de boğulan her bir mazlumdan tüm Müslümanlar sorumlu.

Ahirette herkes cehenemin kıyısına getiriliyor. Orada zulmedenlerin gururunu kırmak için Allah, onları cehennemin çevresinde dizüstü çöktürüyor. Müslümanlar da oraya geliyor, Allah Müslümanları ayırıyor. Onların önlerinde ve sağlarında ışık oluyor. Dizüstü çökenler ise cehenneme alınıyorlar.

Arakan Müslümanlarının yaşadıkları zulmü sürekli gündemde tutmamız vesilesiyle tüm dünyanın dikkati konuya çekilmiş oldu.

Arakan'da Afganistan'da Libya'da her yerde Müslümanlar eziliyorlar. Adeta Müslümanların ezilmediği yer yok gibi. Bazıları da bencilce sadece kendini düşünüyor, ben kendimi kurtarayım diyor. Kuran ruhunu almış Mehdiyet ruhunu yaşayanlar ise tüm dünyayı kurtarmak ister.

Arakan'daki zulmü tüm ilgili makamlara duyuralım, kimse sessiz kalmasın, dünyayı ayağa kaldıralım. Kardeşlerimize sahip çıkalım.

Dünya çapında Müslümanların ezilmesinde münafıkların büyük rolü var. Arakanlı kardeşlerimizi acımasızca ezdiren de münafıklardır.

Darwinizm; deccalın dini bu. İngiliz derin devletinin himayesinde olan bir sistem. Dünyada bütün okullarda mecburen okutturuluyor.