Adnan Oktar A9 TV; 18 Mayıs 2016

Münafıklar fitne ve kargaşa olduğunda İslam’a zarar geleceğini bildiği için şeytani bir ruhla bunu ister. Müslümanlar bölünsün, kavga etsin, kargaşa yaşasın, böylece Müslümanlar hizmetten alıkonulsun. O ahlaksız münafığın dünyasındaki karanlık yolun kapısı açılsın. Allah, “Buna müsaade etmem” diyor.

Münafıkları müstakil, baş edilmez bir güç olarak göstermek haramdır, o şirk olur. Münafıktan tedirgin olmak, onun gücünün fevkalade olduğuna inanmak. Çünkü bir gücü yok. Bir insan şeytanı, insi şeytan o kadar. Her yer şeytan dolu. Müslümanın ondan tedirgin olması, korkması, huzursuz olması, itidalini kaybetmesi olmaz. Allah, “Onların bütün yapıp ettiklerini Ben kuşatıyorum” diyor.

Müslümanların hatası şu oluyor, şeytanın bağımsız bir güç olduğuna inanıyorlar. O zaten şirk oluyor. Münafığın bağımsız bir güç olduğuna inanıyor, o da şirk olmuş oluyor. Çünkü münafığın her yapıp ettiği kaderinde bellidir. Allah tarafından yaratılır.

Bir an içerisinde yani sonsuz kısa zaman olan an içerisinde münafığın ne yapıp ettiği bitmiştir. Dolayısıyla Allah yarattığına göre sen güvendesin. Allah bilmez mi senin neden zarara uğrayacağını? Neyin sana faydalı olacağını bilmez mi? Biliyor Allah. Ona göre yaratır.

Münafık kendini çok özgür zanneder. Hâlbuki özgür bir güç değildir, her yapıp ettiği, konuştuğu, gece kurduğu düzenler, suratını ekşitmesi, yaptığı ahlaksızlık, suratına verdiği pis ifade, Peygamber (sav)’e yaklaşmak istememesi, yaptığı her adilik Allah tarafından sonsuz önceden zaten biliniyor en ince detayına kadar.

Mümin münafıklar konusunda son derece rahat olacak. Aksi haram olur çünkü şirk olur. Yani ciddiye aldığında, onlardan gerçekten korkup tedirgin olduğunda, huzursuz olduğunda o şirk olur. Çünkü bütün güç Allah’ın elindedir.

Münafık müthiş züppedir. Firavun da züppeydi, Nemrut da züppeydi. Tarihin en başından beri bütün Firavunlar, Nemrutlar, deccaller, münafıklar hep züppe olurlar. Hepsi küstah olur. Hepsi kibirli ve büyüklük hissi içinde olurlar. Hiçbir lafın altında kalmak istemezler.

Allah Peygamberimiz (sav)'e sürekli İslam’ı tebliğ etmeyi, ayetleri okumayı, faydalı olmayı emretmiştir. Münafıkların özelliği ise boş durmalarıdır.

Cenab-Allah Peygamber (sav)’e ne diyor? “Şu halde boş kaldığın zaman, durmaksızın (dua ve ibadetle) yorulmaya-devam et.” (İnşirah Suresi, 7) Nasıl yorulma? Allah için yorulma. Mesela ayet yaz, Kuran anlat, İslam’ı tebliğ et. “Boş durma” diyor. Ama münafığın özelliği boş durmasıdır.

Küfrün çirkinliklerini öğrendikten sonra tekrar küfre döndükleri için münafıkların durumu iman etmeyenlerden daha kötüdür.

Münafık kızdığında, heyecanlandığında küfre daha yakın olur. Ağzından küfür alametleri çıkmaya başlar. Daha üstüne gidilse doğrudan Allah’ı inkâr eder.

Münafık müşriğin en gelişmiş, en şiddetli olanıdır. Kafirin en azgın olanıdır münafık. Klasik müşrikten, bilinen müşrikten kat be kat ileridir münafığın müşrikliği. Çünkü münafık her şeyi kendinin yaptığını ve her şeyi başkalarının yaptığını düşünür. Eşyanın gücüne inanır, insanların gücüne inanır, olayların gücüne inanır, toplumun gücüne inanır. Toplum onun için ilah gibidir.

Münafık, insanların çoğunluğuna uyar. İnsanların çoğunluğunu ilah gibi görür. Devlet onun için puttur, kendi devleti değil, en büyük olan devlet. En güçlü olan kimse, en büyük put olarak onu görür ve ona bağlanır. Mesela şu an İngiliz derin devleti; ona bağlıdır.

Münafıklar klan halinde topluca yaşarlar. Hepsi birbirini putlaştırmıştır. O klanlarını da putlaştırır. O putun müthiş bir güce sahip olduğuna inanırlar. O puttan da ayrılamazlar münafıklar. Yani normal bir sosyal hayatın içine giremez münafık.

Münafıkların bütün hayatları cehennemdir. Her şeyden korkarlar, her şeyden şüphelenirlar. Ufacık bir kıpırtı münafık için çok tehlikeli bir şeydir.

Münafıklar en başta Resulullah (sav)'tan şüpheleniyorlardı. Her an aleyhlerine bir şey yapacak diye Ondan korkuyorlardı. Hiçbir hükmüne güvenemiyorlardı. Peygamber (sav)’in her hükmüne şüpheyle bakıyorlar. Kuşkucu olur münafık.

Münafığın kendi dar dünyasında menfaatçi karanlık bir felsefesi vardır.

Münafık çok şeytanidir. Kendini yüceltmeyi ve üstün göstermeyi amaçlarken Peygamber (sav)’i de mahcup etmeyi amaçlar.

Münafıkta dava aşkı diye bir konu yoktur. O geleceğini, dünyasını, rahatını düşünür. Peygamber (sav) İslam'ın yayılmasını, İslam'ın hakim olmasını, Müslümanların rahat olmasını, güvenlik içinde olmasını, zengin olmasını düşünürken münafık kendi pis, egoist, iğrenç menfaatlerini düşünür.

Münafıklar yaptıkları onca ahlaksızlığa rağmen kendilerini dürüst, temiz kalpli, iyiliğin sembolü olarak görürler.

Münafık şirk kafasında olduğu için müstakil bir varlık olduğunu düşünerek Allah’ın onun yaptığı şeytanlıkları görmediğini düşünür.

Peygamber (sav) İslam’ın menfaatini, kurtuluşunu, hayrını düşünürken; münafıklar, Peygamber (sav)’i hep onları haksızlığa uğratan konumunda gösteren alçaklardır.

Her münafık çok akıllı, çok dürüst, çok iyi olduğu kanaatindedir, bu çok manidardır. Ve kendini iyiliğin sembolü olarak görür. Halbuki sürekli alçaklık, ahlaksızlık yapar.

Münafık Allah’a karşı öfkelidir. Peygamber (sav)’e öfkelidir. Peygamber (sav)’i kıskanır, haset eder. Allah’ın ona verdiği nimetleri, imkanları onun elinden almaya çalışır kendince. Huzurunu bozmaya çalışır, onu tedirgin etmeye çalışır. Kendince korkutmaya çalışır. Haber kanallarını kapatmaya çalışır. Eleştiri yapmasını engellemeye çalışır. Sevdikleriyle bağlantı kurmasını engellemeye çalışır. Huzurlu yaşamasını engellemeye çalışır.

Münafığın amacı Müslümanların bir an önce dağılmasıdır. Çünkü kendi gidemediği için Müslümanlar dağıldığında gidebileceğine inanır.